Legislator Case Law & Legislation
II KZ 6/19 AI generated

II KZ 6/19 · Sąd Najwyższy

Case Number II KZ 6/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt II KZ 6/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie P. M.oskarżonego z art. 296 § 3 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 27 marca 2019r., zażalenia Prokuratora Rejonowego w W.na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 stycznia 2019r., sygn. akt II WSU […], o pozostawieniu bez rozpoznania skargi Prokuratora Rejonowego w W. z dnia 21 grudnia 2019r. na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 października 2018r., sygn. akt II AKa […], uchylający wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 sierpnia 2017r., sygn. akt XII K […], p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania UZASADNIENIEDo Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła skarga oskarżyciela publicznego na wyrok kasatoryjny tego Sądu z 8 października 2018 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 296 § 3 k.k, art. 430 § 1 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 118 k.p.k; II KZ 6/19 · Sąd Najwyższy: Czynność taka nie podlega zaskarżeniu w trybie k.p.k. (zob. post. SN: z 28 lipca 2016r., sygn. akt IV KZ 39/16, z 22 stycznia 2018r., sygn. akt V KS 2/18). Pomimo błędów i sprzeczności, którymi obarczone było zarządzenie w sprawie II WSU […], to mając na uwadze art. 118 k.p.k., który stosuje się również do decyzji wydanych przez organy procesowe, należało uznać, że w przedmiotowej sprawie skarga z art. 539a k.p.k. nie przysługiwała stronie, podobnie jak i zażalenie od decyzji stwierdzającej taki stan rzeczy.Powyższe ustalenia uczyniły wniesione zażalenie bezprzedmiotowym.

Keywords

AI generated
lack of prosecutorial standing challenge of administrative decisions appealable interlocutory decision prosecutor's margin of discretion decision not to raise objections recusal of public prosecutors

Cited Legislation

AI generated
art. 296 § 3 k.k
M.oskarżonego z art. 296 § 3 k.k.
art. 430 § 1 k.p.k
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], działając na podstawie art. 430 § 1 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
z art. 429 § 1 k.p.k., zarządzeniem z 10 stycznia 2019 r.
art. 118 k.p.k
Pomimo błędów i sprzeczności, którymi obarczone było zarządzenie w sprawie II WSU […], to mając na uwadze art. 118 k.p.k., który stosuje się również do decyzji wydanych przez organy procesowe, należało uznać, że w przedmiotowej sprawie skarga z art.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I CSK 3951/23
Wyrokiem z 23 maja 2023 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu.Skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia wniósł pozwany, zaskarżając je w całości. Pozwany powołała się na dyspozycję art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c., wskazując, że w sprawie doszło do nieważności postępowania z uwagi na rozpoznanie jej przez Sąd drugiej instancji w składzie jednoosobowym. Powód wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i orzeczenie o kosztach.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
I CSK 2268/22
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z 29 października 2021 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o odrzucenie skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. do elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy m.in. wskazanie czy orzeczenie, od którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3).
II CSK 123/21
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 31 lipca 2020 r., zaskarżając ten wyrok w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
I CSK 255/23
Pozwana R. A. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 4 listopada 2022 r., zaskarżając ten wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 14 października 2021 r. i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, ponieważ zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty narusza przepisy postępowania, tj. art. 378 § 1 i art. 382 k.p.c. Ponadto skarżąca powołała się na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polegające na potrzebie wyjaśnienia dopuszczalności przyjmowania za własne przez sąd drugiej instancji ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji, w sytuacji zgłoszenia w apelacji zarzutu sprzeczności ustaleń faktycznych oraz czy w związku z tym wynikający z art. 378 § 1 k.p.c. nakaz rozważenia zarzutów apelacji nie skutkuje obowiązkiem przeprowadzenia przez sąd drugiej instancji własnej oceny materiału dowodowego w zakresie zgłoszonego zarzutu, które powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku.
I CSK 485/23
Pozwana M. Ł. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 31 maja 2022 r., zaskarżając ten wyrok zakresie pkt 1. oraz 2., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca powołała się na nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji (art. 379 pkt 5 k.p.c.), wobec naruszenia art. 374 k.p.c., oraz wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, odwołując się w tym zakresie do zarzutu naruszenia art. 374 k.p.c. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powód wnosił o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie o jej oddalenie, oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KZ 6/19 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie P. M.oskarżonego z art. 296 § 3 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 27 marca 2019r., zażalenia Prokuratora Rejonowego w W.na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 stycznia 2019r., sygn. akt II WSU […], o pozostawieniu bez rozpoznania skargi Prokuratora Rejonowego w W. z dnia 21 grudnia 2019r. na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 8 października 2018r., sygn. akt II AKa […], uchylający wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 sierpnia 2017r., sygn. akt XII K […], p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania UZASADNIENIEDo Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła skarga oskarżyciela publicznego na wyrok kasatoryjny tego Sądu z 8 października 2018 r.

Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], działając na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., zarządzeniem z 10 stycznia 2019 r. pozostawił bez rozpoznania skargę, złożoną w trybie art. 539a § 2, § 3 k.p.k., jako niedopuszczalną z mocy ustawy.Na powyższą decyzję zażalenie złożył prokurator, wnosząc o uchylenie zarządzenia i przyjęcie skargi do rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie oskarżyciela publicznego było bezprzedmiotowe i jako takie nie podlegało rozpatrzeniu.Kwestia redakcji orzeczenia Sądu odwoławczego w przypadku wpłynięcia skargi od wyroku kasatoryjnego, w sprawie w której akt oskarżenia wniesiono przed 1 lipca 2015r., była niejednokrotnie przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, jako zagadnienie budzące wątpliwości.

Ostatecznie Sąd Najwyższy zajął stanowisko, że skoro możliwość skorzystania z instytucji opisanej w rozdziale 55a k.p.k. jest wykluczona w sprawach wszczętych aktem oskarżenia do 30 czerwca 2015r., to w takim układzie w ogóle wyłączone jest procedowanie w trybie rozdziału 55a k.p.k. i nie ma prawnej podstawy do rozstrzygania o dopuszczalności skargi. W takiej sytuacji prawidłowo podjęta czynność ma charakter administracyjny i ogranicza się do poinformowania strony przez prezesa sądu odwoławczego o braku możliwości wniesienia skargi.

Czynność taka nie podlega zaskarżeniu w trybie k.p.k. (zob. post. SN: z 28 lipca 2016r., sygn. akt IV KZ 39/16, z 22 stycznia 2018r., sygn. akt V KS 2/18). Pomimo błędów i sprzeczności, którymi obarczone było zarządzenie w sprawie II WSU […], to mając na uwadze art. 118 k.p.k., który stosuje się również do decyzji wydanych przez organy procesowe, należało uznać, że w przedmiotowej sprawie skarga z art. 539a k.p.k. nie przysługiwała stronie, podobnie jak i zażalenie od decyzji stwierdzającej taki stan rzeczy.Powyższe ustalenia uczyniły wniesione zażalenie bezprzedmiotowym.

Tej oceny nie zmieniły argumenty przywołane w uzasadnieniu tego środka odwoławczego, wspierające tezę o możliwości przyjęcia przedmiotowej skargi. W ustawie nowelizującej z 11 marca 2016r. o zmianie ustawy – k.p.k. oraz niektórych ustaw (Dz. U z 2016r., poz. 437) zawarte zostało wyraźne uregulowanie kwestii temporalnej stosowania instytucji skargi na wyrok kasatoryjny sądu odwoławczego. Jednoznacznie wykluczono stosowanie rozdziału 55a k.p.k., o czym świadczy treść art. 25 ust. 2 tej ustawy w zw. z ust. 1, z którego wprost wynika, że chodzi o sprawy, w których po 30 czerwca 2015r. skierowano akt oskarżenia.

Do tego grona nie należy sprawa P. M., w której subsydiarny akt oskarżenia wpłynął 17 czerwca 2015r. Na uwagę zasługiwał także przepis art. 21 ustawy nowelizującej, według którego w razie wystąpienia wątpliwości czy stosować prawo dotychczasowe, czy przepisy niniejszej ustawy, stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Takie niejasności nie ujawniły się w konkretnej sprawie.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.