II KZ 35/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 35/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Tomasz Artymiuk‎SSN Przemysław Kalinowski w sprawie J. B.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 17 grudnia 2020 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt II KO (…), o odmowie przyjęcia osobistego wniosku wnioskodawcy o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt II AKa (…) zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt XVIII K (…), postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIEJ.

B. wystąpił z kolejnym już wnioskiem o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej przywoływanym na wstępie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 7 grudnia 2016 r., zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 8 marca 2016 r.Po rozpoznaniu tego wniosku, Sąd Najwyższy zaskarżonym postanowieniem odmówił jego przyjęcia wobec uznania, że jest on oczywiście bezzasadny.W piśmie skazanego, potraktowanym jako zażalenie na powyższe postanowienie, nie sformułowało żadnych wyraźnych zarzutów względem skarżonej decyzji, lecz kolejny raz kontestuje się ustalenia faktyczne poczynione w prawomocnie zakończonym postępowaniu.

W konkluzji pisma skarżący ponownie wniósł o wznowienie postępowania, a jeżeli nie będzie to możliwe - o „cofnięcie sprawy do ponownego rozpoznania”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie to jest całkowicie bezzasadne i jako takie nie mogło podlegać uwzględnieniu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie już podkreślano, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie, których katalog zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.

Wielokrotnie zwracano na to uwagę również J. B. w postępowaniu uruchomionym jego osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania, jak i w poprzednim postępowaniu w przedmiocie jego wniosku o wznowienie postępowania.Autor rozpoznawanego zażalenia, poza wyrażeniem w nim niezadowolenia z zapadłego rozstrzygnięcia, nie podjął nawet próby podania powodów, z jakich uznaje zaskarżone postanowienie za wadliwe. Tym samym jego środek odwoławczy nie mógł spowodować wzruszenia zaskarżonej decyzji Sądu Najwyższego, dotyczącej stwierdzenia oczywistego braku podstaw do przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, co skutkowało, zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k., odmową jego przyjęcia.We wniesionym środku odwoławczym skarżący po raz kolejny kwestionuje ustalenia faktyczne.

Postępowanie wznowieniowe – na co też zwracano uwagę skazanemu – nie służy zaś ponownej weryfikacji oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych dokonanych w prawomocnie zakończonym postępowaniu. Ogólnikowe podnoszenie, że autor wniosku został niesłusznie skazany w prawomocnie zakończonym postępowaniu w żadnym razie nie może stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Wobec w pełni prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia omawianego wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na jego oczywistą bezzasadność i ze względu na fakt, że wniesione zażalenie tej oceny zmienić nie może, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.Mając to wszystko na uwadze, orzeczono, jak na wstępie.