II KZ 33/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedZażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z dyspozycją art. 126§1 k.p.k., aby ubiegać się skutecznie o przywrócenie terminu, któremu strona uchybiła, muszą kumulatywnie zostać spełnione dwa warunki:- niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych,- strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody musi zgłosić wniosek o przywrócenie terminu.W przypadku wnioskodawczyni żaden z tych warunków nie został spełniony. M. F. została prawidłowo poinformowana na rozprawie w dniu 17 lipca 2025r. o tym, że w jej sprawie Sąd Apelacyjny podjął decyzję w trybie art. 411§1 k.p.k. o odroczeniu wydania wyroku do dnia 29 lipca 2025r., a więc na okres 12 dni.
Legislator headnote
AI generatedart. 437§1 k.p.k, art. 126§1 k.p.k, art. 411§1 k.p.k, art. 422§1 k.p.k; II KZ 33/25 · Sąd Najwyższy: Wnioskodawczyni w tym dniu nie przybyła do Sądu, nie wskazała też, aby jej niestawiennictwo na ogłoszeniu wyroku było spowodowane przyczynami od niej niezależnymi. Sąd Apelacyjny w dniu 29 lipca podjął kolejną decyzję o odroczeniu wydania wyroku o jeszcze jeden dzień, a więc do dnia 30 lipca 2025r. O terminie tym wnioskodawczyni nie została zawiadomiona. Obowiązek taki jednak nie został na sądy nałożony z mocy ustawy, najistotniejsze zatem było to, że łączny termin odroczenia wydania wyroku nie przekroczył terminu 14 dni wskazanego w rat 411§1 k.p.k., co skutkować musiałoby prowadzeniem rozprawy apelacyjnej od początku.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
II KZ 33/25 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie M. F. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025r. zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 24 września 2025r. (II AKa 122/25) o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 lipca 2025r. w sprawie II AKa 122/25 na podstawie art. 437§1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Zgodnie z dyspozycją art. 126§1 k.p.k., aby ubiegać się skutecznie o przywrócenie terminu, któremu strona uchybiła, muszą kumulatywnie zostać spełnione dwa warunki:- niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych,- strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody musi zgłosić wniosek o przywrócenie terminu.W przypadku wnioskodawczyni żaden z tych warunków nie został spełniony. M. F. została prawidłowo poinformowana na rozprawie w dniu 17 lipca 2025r. o tym, że w jej sprawie Sąd Apelacyjny podjął decyzję w trybie art. 411§1 k.p.k. o odroczeniu wydania wyroku do dnia 29 lipca 2025r., a więc na okres 12 dni.
Wnioskodawczyni w tym dniu nie przybyła do Sądu, nie wskazała też, aby jej niestawiennictwo na ogłoszeniu wyroku było spowodowane przyczynami od niej niezależnymi. Sąd Apelacyjny w dniu 29 lipca podjął kolejną decyzję o odroczeniu wydania wyroku o jeszcze jeden dzień, a więc do dnia 30 lipca 2025r. O terminie tym wnioskodawczyni nie została zawiadomiona. Obowiązek taki jednak nie został na sądy nałożony z mocy ustawy, najistotniejsze zatem było to, że łączny termin odroczenia wydania wyroku nie przekroczył terminu 14 dni wskazanego w rat 411§1 k.p.k., co skutkować musiałoby prowadzeniem rozprawy apelacyjnej od początku.
Nie mniej istotne jest i to, że zgodnie z dyspozycją art. 422§1 k.p.k. termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku wynosi 7 dni. Jeżeli zatem wnioskodawczyni wiedziała o tym, że wyrok ma być ogłoszony w dniu 29 lipca to jednocześnie powinna też zdawać sobie sprawę (a korzystała też z pomocy profesjonalnego pełnomocnika) z tego, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku winna złożyć do dnia 5 sierpnia 2025r. Tymczasem M. F. wniosek taki złożyła dopiero w dniu 2 września 2025r.
Taka zwłoka wynikała wyłącznie z braku zainteresowania wnioskodawczyni sprawą i nie może zostać uznana za usprawiedliwioną. W tej sytuacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła okazać się skuteczna.Kierując się przedstawionymi względami Sad Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.][a.ł]