Legislator Case Law & Legislation
II KZ 3/23 AI generated

II KZ 3/23 · Sąd Najwyższy

Case Number II KZ 3/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę R. F., adw. M. M. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 703/22 ze względu na złożenie po terminie wskazanym w art. 524 § 1 k.p.k.Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, który zażądał przywrócenia terminu do wniesienia tej nadzwyczajnej skargi, albowiem jak argumentował, jego poprzedni obrońca wprowadził go w błąd informując o terminie wniesienia kasacji, który jak twierdził, miał przypadać na 15 listopada 2022 r. nie zaś jak prawidłowo wypadał na 8 listopada 2022 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 18 § 2 k.k, art. 280 § 1 k.k, art. 437 § 1 k.p.k, art. 530 § 2 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 524 § 1 k.p.k; II KZ 3/23 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II KZ 3/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie R. F. ‎skazanego za czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2023 r.‎zażalenia skazanego,‎na zarządzenie przewodniczącej IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 23 grudnia 2022 r., sygn. akt IX Ka 703/22 - IX WKK 86/22 o odmowie przejęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Keywords

AI generated
missed deadline untimely request for extension late submission preclusion unjustified procedural delay statutory grace period timeliness of recusal request

Cited Legislation

AI generated
art. 18 § 2 k.k
‎skazanego za czyn z art. 18 § 2 k.k.
art. 280 § 1 k.k
z art. 280 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2023 r.‎zażalenia skazanego,‎na zarządzenie przewodniczącej IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 23 grudnia 2022 r., sygn.
art. 437 § 1 k.p.k
akt IX Ka 703/22 - IX WKK 86/22 o odmowie przejęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę R.
art. 524 § 1 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie z brzmieniem art. 524 § 1 k.p.k.
art. 93 § 2 k.p.k
obligowała przewodniczącego wydziału (art. 93 § 2 k.p.k.), do którego wniesiono kasację, do odmowy jej przyjęcia, albowiem zaszła jedna z okoliczności, o jakich mowa w art.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KZ 3/23 POSTANOWIENIE Dnia 15 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie R. F. ‎skazanego za czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 lutego 2023 r.‎zażalenia skazanego,‎na zarządzenie przewodniczącej IX Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie‎z dnia 23 grudnia 2022 r., sygn. akt IX Ka 703/22 - IX WKK 86/22 o odmowie przejęcia kasacji na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę R. F., adw. M. M. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 703/22 ze względu na złożenie po terminie wskazanym w art. 524 § 1 k.p.k.Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, który zażądał przywrócenia terminu do wniesienia tej nadzwyczajnej skargi, albowiem jak argumentował, jego poprzedni obrońca wprowadził go w błąd informując o terminie wniesienia kasacji, który jak twierdził, miał przypadać na 15 listopada 2022 r. nie zaś jak prawidłowo wypadał na 8 listopada 2022 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.Zgodnie z brzmieniem art. 524 § 1 k.p.k. termin do wniesienia kasacji dla stron wynosi 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie, który wydał orzeczenie, w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia.Jak wynika z akt sprawy, dotychczasowy obrońca R. F., adw. P. P. w dniu 20 września 2022 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie wskazanego wyroku Sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem (k. 956 – 957), który został mu doręczony 8 listopada 2022 r. (k. 988).

Termin do wniesienia kasacji dla skazanego mijał zatem 8 grudnia 2022 r. Obrońca z wyboru adw. M. M. wniósł natomiast w imieniu skazanego kasację w dniu 13 grudnia 2022 r. (k. 990 – 997).W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie należało uznać za prawidłowe, skoro kasacja została wniesiona przez obrońcę skazanego po upływie 30 dniowego terminu (art. 524 § 1 k.p.k.). Okoliczność ta, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. obligowała przewodniczącego wydziału (art. 93 § 2 k.p.k.), do którego wniesiono kasację, do odmowy jej przyjęcia, albowiem zaszła jedna z okoliczności, o jakich mowa w art. 429 § 1 k.p.k.Podniesione przez skazanego argumenty, zwłaszcza te obciążające dotychczasowego obrońcę o wadliwe poinformowanie o rzeczywistym terminie do wniesienia kasacji, nie stanowią podstawy do uwzględnienia jego zażalenia, gdyż z punktu widzenia art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. nie ma znaczenia przyczyna uchybienia terminu.

Przyczyna ta podlega rozważeniu jedynie w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu, co wykracza poza kognicję Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie. Należy jedynie odnotować, że obrońca skazanego w dniu 21 grudnia 2022 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia sporządzonej przez siebie kasacji (k. 1001 i n.), jednak Sąd Okręgowy w Warszawie postanowieniem z 5 stycznia 2023 r., sygn. akt IXZ 53/22, na postawie art. 524 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 1 (a contrario) nie uwzględnił tego wniosku (k. 1011). W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.