II KZ 3/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 3/17 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie M. W.,‎skazanego z art. 276 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 23 lutego 2017 r.,‎zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w W. ‎z dnia 29 grudnia 2016 r., sygn. akt VI Ka (…), p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIECałą argumentację, mającą wykazać błędność zaskarżonego zarządzenia, autor zażalenia sprowadził do tezy, iż złożenie przez niego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku odwoławczego po terminie było skutkiem zaniedbań obrońcy z urzędu, który wcześniej takiego żądania nie zgłosił.

Pomijając już to, że tego rodzaju twierdzenie winno raczej lec u podstaw wniosku o przywrócenie terminu zawitego, należało wyraźnie odnotować, iż mijało się ono z prawdą. Obrońca z urzędu wszak ze swojej powinności wywiązał się: jego wniosek wpłynął do Sądu odwoławczego w dniu 19 grudnia 2016 r. (k. 636); wprawdzie autor wniosku został wezwany do usunięcia braku formalnego (k. 635), ale w zakreślonym terminie wskazany brak uzupełnił (k. 656), co spowodowało, że w dniu 5 stycznia 2017 r. doręczono mu odpis wyroku Sądu Okręgowego w W. z 13 grudnia 2016 r. wraz z uzasadnieniem (k. 657).W tej sytuacji, uznając zażalenie za bezzasadne, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. l.n