II KZ 29/25 · Sąd Najwyższy

II KZ 29/25 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie M. A. skazanego za popełnienie czynu z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 22 października 2025 r. zażalenia skazanego na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2025 r., sygn. akt IX Ka 535/25, o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 22 lipca 2025 r., sygn. akt IX Ka 535/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 5 marca 2025 r., sygn. akt II K 355/24, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie M. A. na zarządzenie zastępcy Przewodniczącego IX Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w Warszawie odmawiające przyjęcia jego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 lipca 2025 r. mocą, którego po rozpatrzeniu apelacji oskarżonego i obrońcy, utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pruszkowie z 5 marca 2025 r. skazujący skarżącego na karę roku pozbawienia wolności i zobowiązujący go do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody za popełnienie w ramach czynu ciągłego oraz powrotu do przestępstwa kradzieży zwykłej tj. za czyn zabroniony z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. Zasadność uchylenia zaskarżonego postanowienia, autor zażalenia upatrywał w nieporozumieniu sprowadzającym się do tego, że oskarżony oczekiwał na doręczenie mu wyroku, co implikowało niezłożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia w ustawowym terminie.Zażalenie nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku.Badając przedmiotową sprawę, Sąd Najwyższy nie dopatrzył się takich okoliczności, które mogłyby zaważyć na zaskarżonym zarządzeniu.

Należy odnotować, że zgodnie z art. 422 § 2a k.p.k. termin, o którym mowa w art. 422 § 1 k.p.k. biegnie od daty doręczenia wyroku oskarżonemu pozbawionemu wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia terminu. Skoro więc M. A. po pierwsze został doprowadzony na termin rozprawy odwoławczej w dniu 22 lipca 2025 r. i z własnej woli opuścił salę rozpraw przed ogłoszeniem wyroku, a po drugie miał ustanowionego obrońcę oraz możliwość skontaktowania się z nim bądź sekretariatem Wydziału IX Sądu Okręgowego w Warszawie, w celu zasięgnięcia wiedzy o zapadniętym orzeczeniu wraz z informacją o podjęciu dalszych czynności, to nie pozostawało nic innego jak uznać, że wniosek wysłany 30 lipca 2025 r. (k. 579), został złożony po upływie siedmiodniowego terminu.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.][a.ł] ‎