II KZ 24/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 24/20 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)‎SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca)‎SSN Paweł Wiliński w sprawie M. L.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 29 października 2020 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2020 r., sygn. akt II KO (…), o odmowie przyjęcia osobistego wniosku wnioskodawcy o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt XVIII K (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

UZASADNIENIE

M. L. skierował do Sądu Najwyższego wniosek o wznowienie postępowania karnego w sprawie zakończonej przywoływanym na wstępie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 listopada 2019 r. Po rozpoznaniu tego wniosku, Sąd Najwyższy zaskarżonym postanowieniem odmówił jego przyjęcia wobec uznania, że jest on oczywiście bezzasadny.W piśmie skazanego, potraktowanym jako zażalenie na powyższe postanowienie, nie sformułowało żadnych wyraźnych zarzutów względem skarżonej decyzji, lecz kolejny raz wskazuje się na rzekome błędy i zaniechania w postępowaniu przygotowawczym, jak również kontestuje ustalenia faktyczne.

W konkluzji pisma skarżący kolejny raz wniósł o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie to jest całkowicie bezzasadne i jako takie nie mogło podlegać uwzględnieniu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wielokrotnie już podkreślano, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie, których katalog zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.

Zwracano na to uwagę również M. L. w postępowaniu uruchomionym jego osobistym wnioskiem o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu w pełni prawidłowo nie dopatrzył się powołania się przez wnioskodawcę na wystąpienie w sprawie tego rodzaju podstaw, gdyż podawane okoliczności nie mogły być do nich zaliczone. Autor obecnie rozpoznawanego zażalenia nie przedstawił jakichkolwiek argumentów, które mogłyby wzruszyć zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w zakresie stwierdzenia oczywistego braku podstaw do przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, co skutkowało, zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k., odmową jego przyjęcia.

We wniesionym środku odwoławczym kolejny raz wskazuje na okoliczności już wcześniej podawane, a to rzekome błędy i zaniechania organów procesowych w toku postępowania przygotowawczego (jak np. odnośnie do przebiegu oględzin miejsca zdarzenia) czy konfabulowanie pokrzywdzonego, które nie mogą być rozpatrywane w płaszczyźnie ściśle określonych podstaw wznowienionych. Sąd Najwyższy miał już je na uwadze w zaskarżonym postanowieniu i trafnie ocenił. Wskazywanie kolejny raz na te okoliczności nie mogło przynieść więc zakładanego przez skarżącego efektu.

Również próba podważenia ustaleń faktycznych nie mogła okazać się skuteczna. Postępowanie wznowieniowe – na co też zwracano uwagę skazanemu – nie służy ponownej weryfikacji oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych dokonanych w prawomocnie zakończonym postępowaniu. Podawane okoliczności w żadnym razie nie mogą stanowić nowych faktów lub dowodów w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. Wniosek o wznowienie postępowania, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, powinien być oparty na okolicznościach, które zaistniały poza postępowaniem karnym (ewentualnie już po nim), które wskazywałyby, że prawomocny wyrok jest wadliwy.

W niniejszym zażaleniu jego autor kontestuje zaś sposób prowadzenia postępowania karnego, a więc w istocie odwołuje się do rzekomych braków tkwiących jakoby w prawomocnie zakończonym procesie. Również i ten aspekt wyklucza zasadność zażalenia.Wobec zatem w pełni prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia omawianego wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na jego oczywistą bezzasadność i ze względu na fakt, że wniesione zażalenie tej oceny zmienić nie może, Sąd Najwyższy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy.Mając to wszystko na uwadze, orzeczono, jak na wstępie.