II KZ 20/25 · Sąd Najwyższy

II KZ 20/25 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie M. W.skazanego z art. 207 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 25 czerwca 2025 r., zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt XI Ka 181/25, o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt XI Ka 181/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z dnia 30 października 2024 r., sygn. akt II K 806/22, na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zmienić zaskarżone postanowienie i uznać wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie za złożony w terminie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z 25 marca 2025 r. utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z 30 października 2024 r., uznający M. W. za winnego znęcania się nad swoją żoną i warunkowo umarzający postępowanie karne na okres próby 2 lat. Na rozprawę apelacyjną w dniu 25 marca 2025 r., zainicjowaną trzema zwykłymi środkami odwoławczymi: oskarżonego, obrońcy i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, stawili się m.in. skazany i jego obrońca. W tym dniu zapadł wyrok Sądu odwoławczego, co do którego w ustawowym terminie 7 dni nie złożono wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia.

W dniu 10 kwietnia 2025 r. obrońca, wniosła o przywrócenie jej terminu, o którym mowa w art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k. Jako powód zaniechania złożenia wniosku w terminie podała, że w okresie od 1 do 4 kwietnia 2025 r. była niezdolna do pracy, albowiem przebywała na zwolnieniu lekarskim. Postanowieniem z 16 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił wnioskodawczyni przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego. W zażaleniu na to orzeczenie skierowanym do Sądu Najwyższego skarżąca podniosła obrazę przepisów postępowania karnego tj. art. 7 k.p.k. i art. 126 § 1 k.p.k. polegającą na dowolnej ocenie dowodu w postaci zwolnienia lekarskiego i błędne uznanie, że choroba obrońcy nie jest przeszkodą uniemożliwiającą dopełnienie czynności procesowej w terminie i postulowała uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia z 16 kwietnia 2025 r..

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.W realiach niniejszej sprawy zachodziły podstawy do uznania, że niezdolność obrońcy do pracy była przeszkodą niezależną od strony do złożenia wniosku w trybie art. 524 § 1 zd. drugie k.p.k. i winna była warunkować uruchomienie procedury z art. 126 § 1 k.p.k. przez przywrócenie jej terminu do dokonania czynności procesowej.Z dokumentu złożonego przez obrońcę wynikało, że jej stan niezdolności do pracy trwał od 1 do 4 kwietnia 2025 r., a więc obiektywnie skarżąca nie mogła złożyć pisma w ustawowym terminie do tego przewidzianym upływającym 1 kwietnia 2025 r.

Nie ma bowiem żadnego prawnego uregulowania, które zobowiązywałoby stronę do działania w okresie pierwszych 6 dni upływającego terminu, w związku z czym argument, że choroba rozpoczęła się ostatniego dnia właściwego do dokonania czynności nie mógł zaważyć na stwierdzeniu, że niezdolność do pracy była rzeczywistą przeszkodą w rozumieniu art. 126 § 1 k.p.k. a stan zdrowia skarżącej wykluczał działania prawne w ostatnim możliwym do tego ustawowo dniu. W świetle przebiegu sprawy okoliczności, które legły u podstaw zażalenia, spowodowały skutek w postaci przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z 25 marca 2025 r. i przyjęcia, że przedmiotowy wniosek z 10 kwietnia 2025 r. (k. 785) został złożony w terminie.Z tych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PŁ][r.g.]‎