II KZ 16/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedII KZ 16/23 ZARZĄDZENIE Dnia 15 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w związku z zażaleniem obrońcy B. P. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt II KK 79/22 w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 1) na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., art. 426 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k., zażalenie pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalne z mocy ustawy. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Legislator headnote
AI generatedart. 430 § 1 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 426 § 1 k.p.k, art. 518 k.p.k, art. 626 § 3 k.p.k, art. 426 § 2 k.p.k; II KZ 16/23 · Sąd Najwyższy: P. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt II KK 79/22 w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 1) na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., art. 426 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k., zażalenie pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalne z mocy ustawy. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
II KZ 16/23 ZARZĄDZENIE Dnia 15 marca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w związku z zażaleniem obrońcy B. P. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. akt II KK 79/22 w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 1) na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., art. 426 § 1 k.p.k. i art. 518 k.p.k., zażalenie pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalne z mocy ustawy. Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W Kodeksie postępowania karnego próżno szukać przepisu stanowiącego podstawę prawną do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów procesu, o których Sąd ten orzekł rozpoznając kasację. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści przepisów art. 626 § 3 k.p.k. czy art. 426 § 2 k.p.k. Przepis art. 626 § 3 k.p.k. stanowi bowiem podstawę zaskarżenia rozstrzygnięć o kosztach wydanych wyłącznie przez sąd pierwszej instancji, na co wskazuje już sama literalna treść tego przepisu, stanowiącego, że „na orzeczenie w przedmiocie kosztów służy zażalenie, jeżeli nie wniesiono apelacji”.
Jeżeli chodzi natomiast o przepis art. 426 § 2 k.p.k., to jakkolwiek wprowadza on odstępstwa od zasady wymienionej w § 1 tego przepisu, to jednak nie mają one zastosowania do postępowania kasacyjnego, a to za sprawą nowelizacji art. 538 § 2 k.p.k., dokonanej ustawą z dnia 27 września 2013 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1247 ze zm.), która wprowadzając do tego przepisu możliwość zaskarżenia rozstrzygnięć Sądu Najwyższego o zastosowaniu środka zapobiegawczego, wyłączyła tym samym zastosowanie art. 426 § 2 k.p.k., normującego tożsamą materię.
Również z jednolitego stanowiska Sądu Najwyższego wynika, że w postępowaniu kasacyjnym nie przysługuje zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekł Sąd Najwyższy (zob. postanowienie SN z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt VI KZ 4/17, postanowienie SN z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt III KK 216/16, postanowienie SN z dnia 9 października 2020 r., I KZ 22/20).
2) Odpis zażalenia przekazać sędziemu sprawozdawcy w sprawie Sądu Najwyższego sygn. akt II KK 79/22 celem rozważenia wydania postanowienia w trybie art. 626 k.p.k. w związku w zawartym w zażaleniu wnioskiem o zasądzenie zwrotu kosztów dojazdu do Sądu Najwyższego (pkt 4 zażalenia)