II KZ 11/18 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KZ 11/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J. J. K. skazanego z art. 202 § 2 d.k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 marca 2018 r., zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKz […], o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 2 października 2017 r.

Sąd Okręgowy w W. nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego J. J. K. o stwierdzenie darowania kary konfiskaty mienia orzeczonej wobec skazanego wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w W. z dnia 31 października 1984 r., sygn. akt IV K […]. Powyższe orzeczenie zażaleniem zaskarżył obrońca J. J. K..Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. Sąd Apelacyjny w […] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.W dniu 8 stycznia 2018 r. do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła kasacja obrońcy J. J. K. od prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 listopada 2017 r.Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2018 r.

Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy prawa i zwrócił ją wraz z uiszczoną opłatą kasacyjną.Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego J. J. K. podnosząc obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 519 k.p.k., poprzez „błędne przyjęcie, że o dopuszczalności kasacji decyduje faktyczna forma zaskarżonego orzeczenia, a nie materia i forma orzeczenia, którą powinno ono mieć zgodnie z obowiązującymi przepisami, co doprowadziło do niezasadnego zwrotu złożonej w niniejszej sprawie kasacji” oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości, celem nadania biegu kasacji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.Zaprezentowana w zażaleniu argumentacja wskazująca na wadliwość orzekania przez sądy obu instancji na posiedzeniach w formie postanowień zamiast na rozprawach – wyrokiem, jest oczywiście nietrafna.

Zgodnie bowiem z art. 12 ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii (Dz.U.1989.64.390) orzeczenia w przedmiocie stosowania amnestii zapadają w formie postanowienia. A tylko w sprawach rozpoznawanych na rozprawie o zastosowaniu amnestii orzeka się wyrokiem.W sprawie J. J. K. sądy o zastosowaniu amnestii w istocie w ogóle nie orzekały. Jak bowiem trafnie wskazał Sąd Okręgowy w W. w postanowieniu z dnia 2 października 2017 r. orzeczona wobec skazanego kara dodatkowa konfiskaty mienia została wykonana w całości przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 grudnia 1989 r. o amnestii, tj. przed dniem 11 grudnia 1989 r., a zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy daruje się karę dodatkową konfiskaty mienia nie wykonaną w całości lub w części.

Stąd, co oczywiste, zainicjowana przez obrońcę kwestia mogła być rozpoznana przez Sąd I instancji na posiedzeniu w formie postanowienia. Również Sąd odwoławczy wniesionego przez obrońcę zażalenia nie mógł skierować do rozpoznania na rozprawę. Prawidłowo zatem sądy obu instancji orzekały w tej sprawie na posiedzeniach postanowieniami.Od wydanego przez Sąd Apelacyjny w […] w dniu 23 listopada 2017 r. postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie Sądu I instancji kasacja stronie nie przysługiwała.Zgodnie bowiem z art. 519 k.p.k. strona może wnieść kasację od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. Powyższe oznacza, że kasacja stronie przysługuje od następujących rodzajów orzeczeń sądu odwoławczego: wyroku utrzymującego w mocy wyrok sądu pierwszej instancji; wyroku zmieniającego wyrok sądu pierwszej instancji; wyroku uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i umarzającego postępowanie karne oraz postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowania środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. W konsekwencji stronie nie służy kasacja od:1.prawomocnych wyroków sądu pierwszej instancji;2.prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji, które nie kończą postępowania;3.prawomocnych postanowień sądu pierwszej instancji kończących postępowanie;4.innych niż postanowienia o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k. prawomocnych postanowień sądu odwoławczego, choćby kończących postępowanie;5.postanowień wydanych w postępowaniu wykonawczym.W rezultacie wniesiona w tej sprawie przez obrońcę skazanego kasacja – jako niedopuszczalna z mocy ustawy – nie mogła zostać przyjęta.

Dlatego zaskarżone zarządzenie jako prawidłowe nie podlega wzruszeniu.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.aw