Legislator Case Law & Legislation
II KS 38/25 AI generated

II KS 38/25 · Sąd Najwyższy

Case Number II KS 38/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

S. została oskarżona o to, że:1.w okresie od dnia 21 listopada 2018 r. do 31 grudnia 2019 r. w W., pow. h., będąc funkcjonariuszem publicznym zatrudnionym w jednostce budżetowej Gminy W., pełniąc funkcję Wójta Gminy W., nie dopełniła swojego obowiązku, wynikającego z art. 274 ust. 3 i art. 276 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansowych publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 1634) przeprowadzenia audytu wewnętrznego w Urzędzie Gminy W. w latach 2018 i 2019 r. czym działała na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.,2.w dniu 30 grudnia 2020 r. w W., pow. h., będąc funkcjonariuszem publicznym zatrudnionym w jednostce budżetowej Gminy W., pełniąc funkcję Wójta Gminy W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez firmę audytorską T. sp z.o.o. z siedzibą w W. oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej, przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że zleciła zapłatę kwoty 38.376 zł wynikającą z faktury VAT nr [...] wystawionej przez w/w firmę audytorską, obejmującej również niezasadną należność w wysokości 19.188 zł za audyt wewnętrzny w Urzędzie Gminy W. w roku 2019, który to audyt w rzeczywistości nie został przeprowadzony, czym działała na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn z art. 231 § 2 k.k.,3.w okresie od dnia 18 lipca 2019 r. do 13 września 2019 r. daty bliżej nieustalonej, w W., pow. h., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych do wystawienia dokumentu wyłudziła poświadczenie nieprawdy co do faktu zlecenia i przeprowadzenia audytu wewnętrznego w Urzędzie Gminy W. w protokole kompleksowej kontroli gospodarki finansowej Gminy W. z dnia 24 września 2019 r. przeprowadzonej we wskazanym wyżej okresie przez Regionalną Izbę Obrachunkową w L., w ten sposób, że przedłożyła inspektorom przeprowadzającym przedmiotową kontrolę umowę na wykonanie usługi audytu wewnętrznego datowaną na dzień 1 stycznia 2019 r. oraz złożyła pisemne oświadczenie że audyt jest przeprowadzany, w sytuacji gdy w rzeczywistości w 2019 r. w Urzędzie Gminy W. nie było przeprowadzanego audytu wewnętrznego, tj. o czyn z art. 272 k.k.K. T. została oskarżona o to, że w dniu 30 grudnia 2020 r. w W., woj. […], S. T., będąc członkiem Zarządu T. sp z.o.o. w W., a K.

Legislator headnote

AI generated

art. 231 § 1 k.k, art. 271 § 3 k.k, art. 231 § 2 k.k, art. 272 k.k, art. 437 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k; II KS 38/25 · Sąd Najwyższy: będąc prokurentem wskazanej spółki, a tym samym będąc osobami upoważnionymi do wystawienia dokumentu, działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez w/w spółkę, poświadczyli nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenia prawne w ten sposób, zę wystawili fakturę VAT nr [...], opiewającą na łączną kwotę 38.376 zł, obejmującą również niezasadną należność za audyt w Urzędzie Gminy W. w 2019 r. w kwocie 19.188 zł, który to audyt w rzeczywistości nie został przeprowadzony, tj. o czyn z art. 271 § 3 k.k.Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wyrokiem z dnia 24 września 2024 roku, sygn. akt IV K 755/23 uniewinnił m.in.

Keywords

AI generated
financial audit auditor independence statutory audit public accounting environmental audit special audit

Cited Legislation

AI generated
art. 231 § 1 k.k
oskarżonej o czyny z art. 231 § 1 k.k.
art. 271 § 3 k.k
oskarżonej o czyn z art. 271 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 10 września 2025 r., skargi obrońcy oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 12 marca 2025 r., sygn.
art. 231 § 2 k.k
o czyn z art. 231 § 2 k.k.,3.w okresie od dnia 18 lipca 2019 r.
art. 272 k.k
art. 437 k.p.k
podstawą do wniesienia skargi na wyrok sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania jest wyłącznie naruszenie przepisu określonego w art. 437 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
albo wystąpienie uchybienia wymienionego enumeratywnie w treści art. 439 § 1 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k
albo czy sąd odwoławczy uchylił wyrok mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 § 1 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
‎539a § 3 k.p.k., a przede wszystkim obrazy art. 437 § 2 k.p.k., na który we wniesionej skardze powołuje się obrońca oskarżonych.
AI generated
II K 325/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II AKo 84/25
paragrafu 20, 21 Krajowego Standardu Rewizji Finansowej 315 w brzmieniu Międzynarodowego Standardu Badania 315, stanowiącego załącznik nr 1.10 do uchwały Nr 2783/52/(...) Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia 10 lutego (...) r. (dalej: (...) 315)/Międzynarodowego Standardu Badania (dalej: (...)) 315 poprzez brak udokumentowania rozpoznania kontroli, to jest brak opisu procesów kontroli wewnętrznej w Banku spełniających wymogi ww. standardu, to jest zawierające jasne wskazanie, które kontrole są znaczące dla badania, jak one przebiegają, jakie stwierdzenia w jakich obszarach te kontrole pokrywają, jaki mają charakter (ręczny czy automatyczny) oraz jak często i przez kogo wykonywane są testowane kontrole, 2. paragrafu 5 lit. b, e Krajowego Standardu Rewizji Finansowej 500 w brzmieniu Międzynarodowego Standardu Badania 500, stanowiącego załącznik nr 1.15 do uchwały Nr 2783/52/(...) Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia 10 lutego (...) r. (dalej: (...) 500)/Międzynarodowego Standardu Badania (dalej: (...)) 500 „Dowody badania” poprzez niezaprezentowanie w dokumentacji z badania – w zakresie dotyczącym oceny wystąpienia ryzyka istotnego zniekształcenia – wystarczającej i odpowiedniej argumentacji spełniającej wymogi stawiane dowodom badania, 3. paragrafu 15 Krajowego Standardu Rewizji Finansowej 200 w brzmieniu Międzynarodowego Standardu Badania 200, stanowiącego załącznik nr 1.1 do uchwały Nr 2783/52/(...) Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia 10 lutego (...) r. (dalej: (...) 200)/Międzynarodowego Standardu Badania (dalej: (...)) 200 w związku z naruszeniem paragrafu 31 (...)/ (...) 240 „Odpowiedzialność biegłego rewidenta podczas badania sprawozdań finansowych dotycząca oszustw” oraz paragrafu 4 (...)/ (...) 580 „pisemne oświadczenia” polegające na tym, że przyjęta przez biegłego rewidenta argumentacja przy ocenie wystąpienia ryzyka istotnego zniekształcenia nie spełnia wymogu powyższych standardów, 4. paragrafu 4 w powiązaniu z paragrafem 10 Krajowego Standardu Rewizji Finansowej 320 w brzmieniu Międzynarodowego Standardu Badania 320, stanowiącego załącznik nr 1.11 do uchwały Nr 2783/52/(...) Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia 10 lutego (...) r.
VII K 488/16
(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B.
II K 14/23
Sygn. akt: II K 14/23 PR (...)-4 Ds (...).2022 1.WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 października 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński Protokolant st. sekr. sądowy Marcin Szymczak w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum - Zachód w T. S. C. po rozpoznaniu dnia 17 września 2024 r. sprawy R. K. s. F. i W. z domu W. ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: 1. w dniach 15 i 31 maja 2019 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) z siedzibą w P. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w łącznej kwocie 4.920 złotych w ten sposób, że w nieustalonym dniu 2019 roku zawarł z (...) umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2018 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...)łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk 2. w nieustalonym dniu około czerwca 2019 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie około 3690 złotych w ten sposób, że w nieustalonym dniu 2018 roku zawarł z (...) umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2018 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...)wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) kwotę około 3690 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk 3. w dniach 23 kwietnia 2020 roku i 16 maja 2020 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w P. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w łącznej kwocie 4.920 złotych w ten sposób, że w dniu 2 kwietnia 2020 roku zawarł z (...) umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2019 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od w/w Spółki łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk 4. w nieustalonym dniu około maja 2020 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie około 3690 złotych w ten sposób, że w nieustalonym dniu 2019 roku zawarł z (...) umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2019 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...)kwotę około 3690 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk 5. w dniach 7 kwietnia 2021 roku i 28 maja 2021 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w P. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w łącznej kwocie 5.535 złotych w ten sposób, że w dniu 8 marca 2021 roku zawarł z w/w Spółką umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2020 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych w/w Spółki wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od w/w Spółki łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk 6. około 31 maja 2021 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie około 4305 złotych w ten sposób, że w dniu 4 maja 2021 roku zawarł z (...) umowę na badanie jej sprawozdań finansowych m.in. za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2020 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) kwotę około 4305 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk orzeka: I. przyjmując, że czyny zarzucane oskarżonemu R. K. stanowią wypadek mniejszej wagi opisany w art. 286§3kk oraz, że społeczna szkodliwość tych czynów nie jest znaczna na podstawie art. 66§1kk i art. 67§1kk warunkowo umarza postępowanie na okres 2 (dwóch) lat próby; II. Na podstawie art. 67§3kk zasądza od oskarżonego na rzecz (...) w P. 15375 zł (piętnaście tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć złotych) i na rzecz (...) w W. 12915 zł (dwanaście tysięcy dziewięćset piętnaście złotych); III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem wydatków postępowania; UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 14/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. R. K. 1. w dniach 15 i 31 maja 2019 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) z siedzibą w P. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w łącznej kwocie 4.920 złotych w ten sposób, że w nieustalonym dniu 2019 roku zawarł z (...)umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2018 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk; 2. w nieustalonym dniu około czerwca 2019 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie około 3690 złotych w ten sposób, że w nieustalonym dniu 2018 roku zawarł z(...) umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2018 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) kwotę około 3690 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk; 3. w dniach 23 kwietnia 2020 roku i 16 maja 2020 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w P. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w łącznej kwocie 4.920 złotych w ten sposób, że w dniu 2 kwietnia 2020 roku zawarł z(...)umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2019 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk; 4. w nieustalonym dniu około maja 2020 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie około 3690 złotych w ten sposób, że w nieustalonym dniu 2019 roku zawarł z(...)umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2019 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od(...) kwotę około 3690 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk; 5. w dniach 7 kwietnia 2021 roku i 28 maja 2021 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w P. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w łącznej kwocie 5.535 złotych w ten sposób, że w dniu 8 marca 2021 roku zawarł z (...)umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2020 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk; 6. około 31 maja 2021 roku w T., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia pieniędzmi w kwocie około 4305 złotych w ten sposób, że w dniu 4 maja 2021 roku zawarł z (...)umowę na badanie jej sprawozdań finansowych m.in. za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2020 roku, wprowadzając jej przedstawiciela w błąd polegający na wskazaniu, iż posiada uprawnienia biegłego rewidenta umożliwiające sporządzenie tychże badań, podczas gdy w rzeczywistości takich uprawnień nie posiadał, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...)kwotę około 4305 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę, tj. o czyn z art. 286 § 1 kk. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony R. K. został skreślony z listy biegłych rewidentów na mocy uchwały nr (...), która stała się ostateczna w dniu 1 sierpnia 2018 r. Powodem skreślenia było wystąpienie oskarżonego z samorządu biegłych rewidentów. Tym samym od dnia 3 lipca 2018 r. R. K. nie posiadał uprawnień do wykonywania zawodu, w tym przeprowadzania badań sprawozdań finansowych. Oskarżony został wpisany na listę biegłych rewidentów seniorów, opublikowaną na stronie (...) Izby (...) ( (...)) pod numerem (...). Oskarżony nie występował o ponowny wpis do rejestru biegłych rewidentów. (...) numer (...), tj. Biuro Usług (...) R. K., nie figuruje w rejestrze firm audytorskich prowadzonym przez(...). Tym samym Biuro Usług (...) R. K. nie jest firmą audytorską w rozumieniu ustawy o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym z dnia 11 maja 2017 r. i nie posiada uprawnień do wykonywania czynności rewizyjnych. Pomimo braku odpowiednich uprawnień oskarżony działając w ramach Biura Usług (...) R. K.: 1. w nieustalonym dniu 2019 r. zawarł z (...) S.A. umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2018 r., a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...)łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę; 2. w nieustalonym dniu 2018 r. zawarł z (...) S.A. umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2018 r., a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od(...) kwotę około 3690 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę; 3. w dniu 2 kwietnia 2020 roku zawarł z (...) S.A. umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2019 r., a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...)wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę; 4. w nieustalonym dniu 2019 r. zawarł z (...) S.A. umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2019 r., a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) kwotę około 3690 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę; 5. w dniu 8 marca 2021 r. zawarł z (...) S.A. umowę na badanie jej sprawozdań finansowych za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2020 r., a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych (...)wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) łącznie kwotę 4.920 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę; 6. w dniu 4 maja 2021 roku zawarł z (...) S.A. umowę na badanie jej sprawozdań finansowych m.in. za rok obrotowy kończący się 31 grudnia 2020 roku, a następnie po sporządzeniu nieważnych z mocy prawa opinii z badania sprawozdań finansowych(...) wystawił fakturę VAT i na jej podstawie pobrał od (...) kwotę około 4305 złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną usługę. ------------------------------------------------------------------- Oskarżony nie był dotychczas karany sądownie. Wyjaśnienia oskarżonego R. K. K. 73-74v, 236-237, 272-272v Zeznania świadka K. M. K. 41-42 Zeznania świadka T. A. K. 71-71v Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa; Uzupełnienie zawiadomienia; Pismo (...); Lista biegłych rewidentów; Lista firm audytorskich; Dane KRS; Pismo (...); Wydruk jednostkowego i skonsolidowanego sprawozdania finansowego (...) S.A. za 2020 r. oraz sprawozdań niezależneg biegłego rewidenta za lata 2019, 2020; (...) S.A. wraz z załącznikami; (...) S.A. wraz z załącznikami; dokumenty dostarczone przez świadka K. M. K. 1-2v; K. 76-78; K. 4, 79-80; K. 5; K. 6; K. 7-27; K. 34-35; K. 98-110; K. 119-210; K. 211-233v; K. 45-68 Dane o karalności K. 240 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 Wyjaśnienia oskarżonego R. K. W toku postępowania przygotowawczego, podczas przesłuchania w charakterze świadka R. K. wskazał, że w lipcu 2018 r., na swój wniosek, został przeniesiony na listę biegłych rewidentów seniorów i dzięki temu nie musiał opłacać składki rocznej w kwocie około 1.000 zł. Pod koniec 2018 r. otrzymał pismo, że w związku z przeniesieniem na listę biegłych rewidentów seniorów nie może wykonywać badań sprawozdań finansowych. W okresie pandemii planował wystąpić o ponowny wpis do rejestru biegłych rewidentów, jednakże ostatecznie tego nie zrobił. W międzyczasie otrzymał zlecenie na wykonanie badania sprawozdań (...) spółki (...). W celu "dorobienia sobie na lekarstwa" postanowił podjąć się badań sprawozdań finansowych. R. K. wskazał, że prawdopodobnie informował przedstawicieli ww. spółek, że nie posiada uprawnień do wykonywania badań sprawozdań finansowych, ale oni mimo to chcieli z nim współpracować. Podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego R. K. przyznał się do zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień. W toku postępowania sądowego oskarżony zmienił swoje stanowisko, w ten sposób, że stwierdził, iż nie miał zamiaru popełnienia czynu zabronionego, a kwoty jakie pobrał za badanie bilansów "to są grosze". Sąd uznał co do zasady za wiarygodne depozycje oskarżonego złożone w trakcie postępowania przygotowawczego. R. K. jako biegły rewident pracujący od 1992 r. w zawodzie musiał mieć świadomość, że nie może wykonywać badań sprawozdań finansowych po skreśleniu z listy biegłych rewidentów (ten kat został też potwierdzony w piśmie (...), które oskarżony otrzymał pod koniec 2018 r.). Oskarżony planował zwrócić się do (...) o ponowny wpis na listę biegłych rewidentów, jednak z uwagi na zamieszanie związane z pandemią tego zaniechał. Nie sposób natomiast zgodzić się z oskarżonym, że przedstawiciele firm (...) S.A. i (...) S.A. mieli świadomość, iż nie posiadał on uprawnień do sporządzania badań sprawozdań finansowych, tym bardziej, że fakt posiadania ww. uprawnień był potwierdzany przez oskarżonego w treści umów zawieranych z ww. firmami. Uwzględniając całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz właściwości oskarżonego (w tym znajomość ustawy o biegłych rewidentach oraz ustawy o rachunkowości) Sad uznał, że wyjaśnienia dotyczące braku zamiaru popełnienia przez niego czynu zabronionego stanowiły wyłącznie element przyjętej linii obrony i nie polegały na prawdzie. Zeznania świadka K. M. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka K. M., pełnomocnika pokrzywdzonej spółki (...). Zeznania te były jasne, spójne i poparte załączonymi do akt niniejszej sprawy dokumentami. Zeznania świadka T. A. Zeznaniom świadka T. A., prezesa (...) S.A., należało przyznać walor wiarygodności, gdyż były logiczne, spójne i korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa;Uzupełnienie zawiadomienia;Pismo (...);Lista biegłych rewidentów;Lista firm audytorskich;Dane KRS;Pismo (...);Wydruk jednostkowego i skonsolidowanego sprawozdania finansowego (...) S.A. za 2020 r. oraz sprawozdań niezależneg biegłego rewidenta za lata 2019, 2020; (...) S.A. wraz z załącznikami; (...) S.A. wraz z załącznikami;dokumenty dostarczone przez świadka K. M. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, będących postawą ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Ww. dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione do tego podmioty m.in.(...), (...), (...), a ich rzetelność i autentyczność nie była kwestionowana w toku postępowania przez żadną ze stron. Dane o karalności Dokument urzędowy. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania I R. K. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania W realiach niniejszej sprawie należało, przyjmując że czyny zarzucane oskarżonemu R. K. stanowią wypadek mniejszej wagi opisany w art. 286 § 3 kk oraz, że społeczna szkodliwość tych czynów nie jest znaczna, na podstawie art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarzyć postępowanie na okres 2 lat tytułem próby. R. K., wiedząc, że nie posiada odpowiednich uprawnień do wykonywania czynności biegłego rewidenta (vide: ustawa o biegłych rewidentach, firmach audytorskich i nadzorze publicznym z 11 maja 2017 r. oraz ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r.), zawarł z (...) S.A. oraz (...) S.A. umowy na wykonanie badań sprawozdań finansowych, które następnie dostarczył ww. spółkom i za które pobrał wynagrodzenie. W rozumieniu przywołanych wyżej ustaw nie doszło jednak do zbadania sprawozdań finansowych (...) S.A. oraz (...) S.A. przez firmę audytorską (w imieniu której działa biegły rewident), zaś sporządzone przez R. K. "sprawozdania z badań finansowych i zawarte w nich opinie" nie posiadają żadnej mocy prawnej i nie mogą funkcjonować w obrocie prawnym jako sprawozdania z badań. Tym samym R. K. dopuścił się przestępstwa polegającego na doprowadzeniu (...) S.A. oraz (...) S.A. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie(...) w błąd co do posiadanych uprawnień, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Działania oskarżonego nie charakteryzowały się jednak znaczą społeczną szkodliwością, tym samym należało je zakwalifikować z art. 286 § 3 kk. Rozmiary wyrządzonej spółce (...) S.A. oraz (...) S.A. szkody majątkowej były bowiem relatywnie niskie (w odniesieniu do majątków spółek). Współpraca R. K. z (...) S.A. oraz (...) S.A. rozpoczęła się przed 3 lipca 2018 r., tzn. w czasie gdy posiadał jeszcze uprawnienia biegłego rewidenta. W związku z powyższym zaistniały przesłanki warunkowego umorzenia postępowania wobec R. K.. Wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budziły wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniały przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. R. K. jest osobą w podeszłym wieku, prowadzi ustabilizowany tryb życia. Przez 26 lat wykonywał zawód biegłego rewidenta. Nie był dotychczas karany sądownie. ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności R. K. I Przyjmując, że czyny zarzucane oskarżonemu R. K. stanowią wypadek mniejszej wagi opisany w art. 286 § 3 kk oraz, że społeczna szkodliwość tych czynów nie jest znaczna na podstawie art. 66 § 1kk i art. 67 § 1kk Sąd warunkowo umorzył postępowanie na okres 2 lat próby. W ocenie Sądu pomimo umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Powody dotyczące zastosowania przez Sąd instytucji warunkowego umorzenia postępowania zostały szczegółowo omówione powyżej (w części 3.3 niniejszego uzasadnienia). R. K. II Na podstawie art. 67 § 3 kk Sąd zasądził od oskarżonego:  na rzecz (...) S.A. w P. kwotę 15.375 zł, oraz  na rzecz (...) S.A. w W. kwotę 12.915 zł tytułem naprawienia szkody. Oskarżony do tej pory nie zwrócił ww. spółkom wskazanych kwot. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 40 zł tytułem wydatków postępowania. Oskarżony osiąga dochód w kwocie 3690 zł netto z tytułu emerytury i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu, tym samym uiszczenie kosztów postępowania nie będzie dla niego zbyt uciążliwe. 1.Podpis
IV KS 32/22
T. został oskarżony, to że:1.w dniu 31 marca 2017 r. w C., pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki kapitałowej „B.” Sp. z o.o. z siedzibą w C., wbrew przepisom ustawy, tj. art. 52 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 6 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, dopuścił do niesporządzenia rocznego sprawozdania finansowego ww. spółki za 2016 r., tj. o popełnienie przestępstwa z art. 77 pkt 2 ustawy o rachunkowości;2.w dniu 15 lipca 2017 r. w C., pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki kapitałowej „B.” Sp. z o.o. z siedzibą w C., wbrew przepisom ustawy, tj. art. 69 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości, nie złożył we właściwym rejestrze, tj.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KS 38/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Dziergawka w sprawie A. S. oskarżonej o czyny z art. 231 § 1 k.k. i inne i K. T. oskarżonej o czyn z art. 271 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 10 września 2025 r., skargi obrońcy oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt XI Ka 1120/24, uchylającego w części wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 24 września 2024 r., sygn. akt IV K 755/23 i przekazującego sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. oddalić skargę;

2. kosztami sądowymi postępowania skargowego obciążyć oskarżone A. S. i K. T. w częściach na nie przypadających.

UZASADNIENIE

A. S. została oskarżona o to, że:1.w okresie od dnia 21 listopada 2018 r. do 31 grudnia 2019 r. w W., pow. h., będąc funkcjonariuszem publicznym zatrudnionym w jednostce budżetowej Gminy W., pełniąc funkcję Wójta Gminy W., nie dopełniła swojego obowiązku, wynikającego z art. 274 ust. 3 i art. 276 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansowych publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 1634) przeprowadzenia audytu wewnętrznego w Urzędzie Gminy W. w latach 2018 i 2019 r. czym działała na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k.,2.w dniu 30 grudnia 2020 r. w W., pow. h., będąc funkcjonariuszem publicznym zatrudnionym w jednostce budżetowej Gminy W., pełniąc funkcję Wójta Gminy W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez firmę audytorską T. sp z.o.o. z siedzibą w W. oraz w celu osiągnięcia korzyści osobistej, przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że zleciła zapłatę kwoty 38.376 zł wynikającą z faktury VAT nr [...] wystawionej przez w/w firmę audytorską, obejmującej również niezasadną należność w wysokości 19.188 zł za audyt wewnętrzny w Urzędzie Gminy W. w roku 2019, który to audyt w rzeczywistości nie został przeprowadzony, czym działała na szkodę interesu publicznego, tj. o czyn z art. 231 § 2 k.k.,3.w okresie od dnia 18 lipca 2019 r. do 13 września 2019 r. daty bliżej nieustalonej, w W., pow. h., poprzez podstępne wprowadzenie w błąd osób upoważnionych do wystawienia dokumentu wyłudziła poświadczenie nieprawdy co do faktu zlecenia i przeprowadzenia audytu wewnętrznego w Urzędzie Gminy W. w protokole kompleksowej kontroli gospodarki finansowej Gminy W. z dnia 24 września 2019 r. przeprowadzonej we wskazanym wyżej okresie przez Regionalną Izbę Obrachunkową w L., w ten sposób, że przedłożyła inspektorom przeprowadzającym przedmiotową kontrolę umowę na wykonanie usługi audytu wewnętrznego datowaną na dzień 1 stycznia 2019 r. oraz złożyła pisemne oświadczenie że audyt jest przeprowadzany, w sytuacji gdy w rzeczywistości w 2019 r. w Urzędzie Gminy W. nie było przeprowadzanego audytu wewnętrznego, tj. o czyn z art. 272 k.k.K. T. została oskarżona o to, że w dniu 30 grudnia 2020 r. w W., woj. […], S. T., będąc członkiem Zarządu T. sp z.o.o. w W., a K.

T. będąc prokurentem wskazanej spółki, a tym samym będąc osobami upoważnionymi do wystawienia dokumentu, działając wspólnie i w porozumieniu ze sobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez w/w spółkę, poświadczyli nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenia prawne w ten sposób, zę wystawili fakturę VAT nr [...], opiewającą na łączną kwotę 38.376 zł, obejmującą również niezasadną należność za audyt w Urzędzie Gminy W. w 2019 r. w kwocie 19.188 zł, który to audyt w rzeczywistości nie został przeprowadzony, tj. o czyn z art. 271 § 3 k.k.Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wyrokiem z dnia 24 września 2024 roku, sygn. akt IV K 755/23 uniewinnił m.in.

A. S. i K. T. od popełnienia zarzucanych im czynów.Od powyższego wyroku apelację wniósł prokurator.Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrokiem z dnia 12 marca 2025 r., sygn. akt XI Ka 1120/24, uchylił zaskarżony wyrok m.in. wobec A. S. i K. T. i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Rejonowemu Lublin-Zachód w Lublinie do ponownego rozpoznania, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy i orzekł o wydatkach za postępowanie odwoławcze.Skargę od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonych A. S. i K. T., zaskarżonemu wyrokowi zarzucając obrazę przepisów postępowania, tj. naruszenie art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k. poprzez błędne przyjęcie, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia przewodu na nowo w całości, pomimo, że taka podstawa uchylenia w tej sprawie nie nastąpiła.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt I i przekazanie sprawy sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Prokurator Rejonowy w odpowiedzi na wniesioną skargę, wniósł o jej oddalenie, z uwagi na jej oczywistą bezzasadność.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga obrońcy oskarżonych A. S. i K. T. okazała się niezasadna, wobec czego podlegała oddaleniu.Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 539a § 3 k.p.k. podstawą do wniesienia skargi na wyrok sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania jest wyłącznie naruszenie przepisu określonego w art. 437 k.p.k. albo wystąpienie uchybienia wymienionego enumeratywnie w treści art. 439 § 1 k.p.k. Tak więc rozpoznanie skargi ogranicza się do zbadania, czy zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 k.p.k. albo czy sąd odwoławczy uchylił wyrok mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 § 1 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego, względnie, czy jest konieczne przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (art. 437 § 2 in fine k.p.k.).

Tym samym niedopuszczalne jest, aby Sąd Najwyższy w trybie art. 539a k.p.k. badał merytorycznie prawidłowość przeprowadzonej kontroli odwoławczej w aspekcie uchybień podniesionych w apelacji, jak również zasadność uchybień stwierdzonych przez sąd odwoławczy (zob. postanowienie SN z dnia 13 września 2022 r., V KS 15/22; postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21; postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., II KS 29/21; postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2022 r., V KS 36/21). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że sąd odwoławczy nie dopuścił się naruszeń, o których mowa w art. ‎539a § 3 k.p.k., a przede wszystkim obrazy art. 437 § 2 k.p.k., na który we wniesionej skardze powołuje się obrońca oskarżonych.

Sąd Okręgowy w Lublinie w uzasadnieniu wyroku, dostrzegając zakaz wynikający z art. 454 § 1 k.p.k., wskazał wyraźnie, że nie mógł skazać oskarżonych A. S. i K. T., ponieważ zostały one uniewinnione przez sąd I instancji. Ponadto sąd ten podniósł, że sąd I instancji powinien wszechstronnie i wnikliwie przeanalizować i ocenić zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, z uwzględnieniem reguł zawartych w art. 4 i 7 k.p.k., ustalając szczegółowo stan faktyczny. Analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje jednoznacznie, że sąd odwoławczy dostrzegł wadliwość w zakresie przeprowadzonej przez sąd I instancji oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, sąd odwoławczy wskazał na zaistnienie uchybień w zakresie przeprowadzonej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, przede wszystkim pracowników Urzędu Gminy W. (bez konieczności ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości), których istnienie skutkowało koniecznością uchylenia wyroku we wskazanym zakresie. Zdaniem sądu odwoławczego „sąd meriti dokonując analizy zgromadzonego materiału dokonał dowolnych ustaleń”, które niesłusznie doprowadziły do przyjęcia, że oskarżone nie popełniły zarzucanych im czynów.

Z uwagi zaś na ograniczenie płynące z treści art. 454 § 1 k.p.k., sąd ten nie mógł skazać oskarżonych w instancji odwoławczej. W rozpatrywanej sprawie został zatem spełniony warunek przyjęty w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że możliwość uchylenia wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie karne i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania związana z regułą ne peius określoną w art. 454 § 1 k.p.k. (art. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k.) zachodzi dopiero wtedy, gdy sąd odwoławczy - w wyniku usunięcia stwierdzonych uchybień stanowiących jedną z podstaw odwoławczych określonych w art. 438 pkt 1-3 k.p.k. (czyli np. po uzupełnieniu postępowania dowodowego, dokonaniu prawidłowej oceny dowodów, poczynieniu prawidłowych ustaleń faktycznych) - stwierdza, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego czemu stoi na przeszkodzie zakaz określony w art. 454 § 1 k.p.k. (zob. uchwała SN z dnia 20 września 2018 r., I KZP 10/18).Konkludując, sąd odwoławczy wskazał na zaistnienie takich uchybień w zakresie przeprowadzonej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów, których istnienie skutkowało koniecznością uchylenia wyroku we wskazanym zakresie.

Sąd ten prawidłowo uzasadnił, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego, czemu stoi na przeszkodzie zakaz określony w art. 454 § 1 k.p.k. (zob. postanowienie SN z dnia 13 września 2022 r., V KS 15/22; postanowienie SN z dnia 24 stycznia 2025 r., II KS 45/24). W realiach przedmiotowej sprawy stwierdzono zatem wystąpienie przesłanki kasatoryjnej w związku z niemożnością wydania wyroku skazującego ze względu na regułę ne peius. Zdaniem skarżącego, w sprawie nie zaistniała podstawa do uchylenia wyroku sądu pierwszej instancji na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Tymczasem powodem orzeczenia kasatoryjnego nie była przesłanka wskazana przez skarżącego, ale wystąpienie reguły ne peius określonej w art. 454 § 1 k.p.k.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi orzekł o jej oddaleniu, obciążając oskarżone kosztami sądowymi postępowania skargowego w częściach na nie przypadających, na podstawie art. 636 § 1 i § 2 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. [J.J.][r.g.] ‎