Legislator Case Law & Legislation
II KO 86/21 AI generated

II KO 86/21 · Sąd Najwyższy

Case Number II KO 86/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W dniu 7 stycznia 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego M. T. o wznowienie w/w postępowania. W uzasadnieniu tego wniosku skazany podniósł, że w dniu 4 sierpnia 2016 r. został aresztowany na terenie Holandii wskutek wydania europejskiego nakazu aresztowania do sprawy o sygn. akt VIII K […], a następnie przekazano go stronie polskiej tylko do odbycia kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w tej sprawie. Mimo tego - jak formułuje - „parasola ochronnego”, Sąd Apelacyjny zwrócił się do sądu w Holandii o rozszerzenie zarzutów i wydał wyrok z dnia 19 kwietnia 2017 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 542 § 4 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k, art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k, art. 638 k.p.k; II KO 86/21 · Sąd Najwyższy: Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 542 § 4 k.p.k., wznowienie postępowania nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w § 3 tego przepisu, tj. z powodu uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze wymienione w art. 439 § 1 k.p.k. - a na nie powołuje się skazany - jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Dopuszczalność prowadzenia postępowania karnego w kontekście wskazanej obecnie podstawy wznowienia postępowania w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 439 § 1 k.p.k., była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym przez Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. akt II KK 23/18, dotyczącej w/w wyroku Sądu odwoławczego.

Keywords

AI generated
extradition European arrest warrant removal exile political activities detention under immigration law criminal prosecution

Cited Legislation

AI generated
art. 542 § 4 k.p.k
akt XII K […], na podstawie art. 542 § 4 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k
z powodu uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze wymienione w art. 439 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
podniosła zarzut zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
art. 638 k.p.k
O wydatkach postępowania wznowieniowego orzeczono na podstawie art. 638 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
III Kp 219/13
Prokuratura Rejonowa B. P. w B. pod sygnaturą akt 3 Ds 1710/08, prowadzi przeciwko M. M. postępowanie przygotowawcze, gdzie wymienionemu przedstawiono zarzut popełnienia przestępstwa z art. 297 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i w zw. z art. 11 § 2 k.k.
VI Ka 661/24
Sygn. akt VI Ka 661/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.) Sędzia Tomasz Skowron Sędzia Daniel Strzelecki Protokolant Dominika Cieślak przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Mariusza Rybaka po rozpoznaniu w dniach 14 listopada 2024r. i 6 grudnia 2024 roku sprawy M. S. ur. (...) w L. s. J., M. z domu T. oskarżonego z art. 288 § 1 kk i in. z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt II K 92/23 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VI Ka 661/24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt II K 92/23 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 1. M. S. - złożenie wniosku do Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze w dniu 28.11.2023 r. przez Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze o wydanie ENA wobec M. S. celem jego zatrzymania i wydania do Polski dla przeprowadzenia postępowania wykonawczego w zakresie wykonania prawomocnych kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawach sygn. akt II K 1100/22, II K 1330/22, II K 1261/22, II K 1425/22, II K 1765/22; - wydanie w w/w zakresie ENA przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze postanowieniem z dnia 3.01.2024 r. w sprawie III Kop 104/23; - uznanie przez stronę niemiecką ekstradycji za dopuszczalną w zakresie spraw II K 1513/22, II K 1261/22 i II K 1765/22 i wydanie M. S. do Polski 4.09.2024 r. Akta III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dokumenty z akt niniejszej sprawy k.1, k.137, k.250 – 263 akt III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze; k.85 – 103 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Akta III Kop 104/23 Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, dokumenty k. 85 – 103 Akta sądowe nie budzą wątpliwości co do wiarygodności podobnie jak dokumenty z tych akt. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu ------------------ ------------------------------------- --------------------------------------------------------------------------- . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut naruszenie przepisów prawa procesowego ( postępowania karnego ) mające wpływ na treść zapadłego orzeczenia tj. art. 415 k.p.k. poprzez orzeczenie od oskarżonego M. S. w punkcie II i III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku środków kompensacyjnych w postaci obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonych N. K. i M. B. w sytuacji w której o środkach tych orzeczono już w innym postępowaniu dotyczącym tego samego czynu i innego jego współsprawcy – S. M. zakończonego prawomocnym wyrokiem skazującym z dnia 30 czerwca 2023 r. sygn. akt II K 2020/22 ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wobec okoliczności zaistniałych w niniejszej sprawie, które skutkowały koniecznością wydania wyroku kasatoryjnego, odnoszenie się do zarzutu zawartego w apelacji prokuratora było przedwczesne ( art. 436 k.p.k. ). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy procedując w niniejszej sprawie naruszył prawo do obrony oskarżonego ( art. 6 k.p.k. ), co powoduje, że zaskarżony wyrok nie mógł się ostać. W Sądzie Rejonowym w Jeleniej Górze zalegało 6 spraw w których prawomocnie orzeczone wobec M. S. kary pozbawienia wolności nie były wykonywane wobec wyjazdu oskarżonego za granicę, skład orzekający w niniejszej sprawie co najmniej od zainicjowania wydania wobec oskarżonego ENA tj. od 28.11.2023 r. wiedział, że oskarżony nie przebywa w miejscu zamieszkania w Polsce lecz jest za granicą, przy czym domniemane miejsce jego pobytu było znane z informacji przekazanej przez policję, miał on zostać zatrzymany w N. w związku z kradzieżą pojazdu i przebywać w klinice w miejscowości W. ( k. 1 akt III Kop 104/23 ). Pomimo tego Sąd Rejonowy zawiadomił oskarżonego o terminie rozprawy w dniu 25.06.2024 r. jedynie na znane mu dwa adresy w Polsce, nie przeprowadził postępowania dowodowego bezpośrednio na rozprawie ograniczając się do odczytania wyjaśnień oskarżonego, wyjaśnień współoskarżonych których sprawy były lub są prowadzone w odrębnych postępowaniach i zeznań świadków oraz wydał wyrok. Oskarżony nie miał w sprawie obrońcy, sprawa procedowana była na rozprawie wyłącznie w obecności stron przeciwnych do oskarżonego tj. prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego ( k. 46 ). Sąd Okręgowy dostrzega, że oskarżony nieprzebywając w kraju nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 138 k.p.k., niemniej w zaistniałej sytuacji znając prawdopodobne miejsce jego pobytu za granicą Sąd Rejonowy przynajmniej powinien podjąć próbę zawiadomienia go o rozprawie na ten adres. Wniosek o wydanie ENA wobec oskarżonego nie dotyczył niniejszej sprawy. Zgodnie z art. 607e § 1 k.p.k. osoby przekazanej w wyniku wykonania ENA nie można ścigać za przestępstwa inne niż te które stanowiły podstawę przekazania. Wyłączenie tej zasady następuje m.in. wtedy gdy osoba ścigana po jej przekazaniu złoży przed Sądem oświadczenie o zrzeczeniu się tego prawa w odniesieniu do konkretnego czynu popełnionego przed przekazaniem ( art. 607e § 3 pkt 7 k.p.k.). Oskarżony M. S. zapytany przez Sąd Okręgowy na rozprawie odwoławczej nie zrzekł się tego prawa, określanego jako tzw. zasada specjalności ( k. 112 odwrót ). W tym stanie rzeczy zdaniem Sądu Okręgowego zaskarżony wyrok należało uchylić na podstawie art. 440 k.p.k. i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, tym bardziej że zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. należy powtórzyć przewód sądowy w całości, w sytuacji gdy de facto naruszona została zasada bezpośredniości, bowiem postępowanie dowodowe bezpośrednio na rozprawie nie zostało przeprowadzone. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięć zawartych w pkt II i III części dyspozytywnej i orzeczenie w ich miejsce w oparciu o treść art. 57a § 2 k.k. nawiązek na rzecz N. K. i M. B. w kwocie po 5.000 zł. i utrzymanie go w mocy w pozostałym zakresie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Wniosek okazał się niezasadny wobec konieczności wydania wyroku kasatoryjnego przez sąd odwoławczy z powodów wskazanych powyżej. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot utrzymania w mocy ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach utrzymania w mocy -------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji Przedmiot i zakres zmiany ----------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany --------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. Bezwzględna przyczyna odwoławcza ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego ☒ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. S. należało uchylić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania. 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 4.1. Zasada ne peius ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania Ponownie rozpoznając sprawę Sąd Rejonowy wyznaczy oskarżonemu obrońcę z urzędu, o ile oskarżony złoży w tym zakresie uargumentowany wniosek. Następnie Sąd ten rozważy wystąpienie następczo do strony niemieckiej o zgodę na wydanie oskarżonego także w niniejszej sprawie, ewentualnie rozważy inne możliwości prowadzenia i zakończenia postępowania. Gdy ustanie przeszkoda do prowadzenia postępowania Sąd przed wyrokowaniem przeprowadzi w całości przewód sądowy i prawidłowo oceni materiał dowodowy, także pod kontem zarzutu stawianego w apelacji prokuratora. 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności --------------------- --------------------------------------------------------------------------------------------- 7. PODPIS 1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Prokurator Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Rozstrzygnięcie co do środków kompensacyjnych. 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☐ w całości ☒ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☒ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
II AKz 318/24
Sąd Okręgowy w P., zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) r., w sprawie o sygn.
II AKz 169/17
Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 29.03.2017r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 86/21 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie M. T.kwestii dopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 19 kwietnia 2017 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W.z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt XII K […], na podstawie art. 542 § 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł I. stwierdzić niedopuszczalność wznowienia postępowania z urzędu; II. wydatkami postępowania wznowieniowego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W dniu 7 stycznia 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek skazanego M. T. o wznowienie w/w postępowania. W uzasadnieniu tego wniosku skazany podniósł, że w dniu 4 sierpnia 2016 r. został aresztowany na terenie Holandii wskutek wydania europejskiego nakazu aresztowania do sprawy o sygn. akt VIII K […], a następnie przekazano go stronie polskiej tylko do odbycia kary 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w tej sprawie. Mimo tego - jak formułuje - „parasola ochronnego”, Sąd Apelacyjny zwrócił się do sądu w Holandii o rozszerzenie zarzutów i wydał wyrok z dnia 19 kwietnia 2017 r.

Tymczasem, jak wskazuje wnioskodawca, art. 607e § 1 k.p.k. stanowi, że przekazanego w wyniku wydania ENA, nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania, ani wykonywać orzeczonych wobec niego kar za te przestępstwa. M. T. podniósł, że wydany w niniejszej sprawie wyrok jest oczywiście niesłuszny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek skazanego M. T. należało uznać za sygnalizację ewentualnego wznowienia postępowania z urzędu, w trybie art. 542 § 1 i § 3 k.p.k. Jednak w realiach procesowych niniejszej sprawy rozstrzyganie w kwestii wznowienia postępowania z przyczyn sygnalizowanych przez skazanego jest niedopuszczalne.

Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 542 § 4 k.p.k., wznowienie postępowania nie może nastąpić z przyczyn wymienionych w § 3 tego przepisu, tj. z powodu uchybień stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze wymienione w art. 439 § 1 k.p.k. - a na nie powołuje się skazany - jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji. Taka właśnie sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Dopuszczalność prowadzenia postępowania karnego w kontekście wskazanej obecnie podstawy wznowienia postępowania w postaci bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 439 § 1 k.p.k., była już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu kasacyjnym przez Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. akt II KK 23/18, dotyczącej w/w wyroku Sądu odwoławczego.

Przesłanka ta była analizowana przez Sąd Najwyższy mimo, że ani w ramach zarzutów apelacyjnych, ani wprost w kasacji, nie został podniesiony zarzut naruszenia zasady specjalności z art. 607e § 1 k.p.k. Jednakże na rozprawie kasacyjnej przed Izbą Karną Sądu Najwyższego w dniu 8 maja 2018 r., obrońca skazanego M. T. adw. M. K. podniosła zarzut zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k. Na uzasadnienie wskazała, że M. T. był poszukiwany na podstawie Europejskiego Nakazu Aresztowania w związku z postępowaniem prowadzonym przez Sąd Okręgowy w W. w sprawach o sygn. akt VIII K [X.] i VIII K […].

Przekazanie go przez władze Holandii do Polski nastąpiło tylko do tych postępowań, a skazany nie zrzekł się korzystania z prawa określonego w art. 607e § 1 k.p.k. ENA został wydany 27 kwietnia 2016 r., skazany został zatrzymany w Holandii 4 sierpnia 2016 r., natomiast przewiezienie go na terytorium Polski nastąpiło w październiku 2016 r. Niniejsze postępowanie znajdowało się wówczas na etapie międzyinstancyjnym, natomiast Sąd Apelacyjny - jak podniosła obrońca - na tę sytuację nie zwrócił uwagi (k. 134 akt SN w sprawie II KK 23/18.).

Sąd Najwyższy rozpoznając wówczas kasację obrońcy skazanego M. T., postanowieniem z dnia 14 maja 2018 r. uznał ją za oczywiście bezzasadną odstępując od sporządzenia pisemnego uzasadnienia.Podkreślić więc obecnie trzeba, że sygnalizowana przez skazanego potrzeba wznowienia postępowania nie opiera się na okolicznościach, które ujawniłyby się już po zakończeniu postępowania kasacyjnego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że wznowienie postępowania z urzędu możliwe jest jedynie wtedy, gdy ujawniło się jedno z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. i to pod warunkiem, że nie były one przedmiotem postępowania w trybie kasacji (art. 542 § 3 i 4 k.p.k.).

Warunek, aby uchybienia określone w art. 439 § 1 k.p.k. nie były uprzednio rozpoznane w trybie kasacji jest spełniony wtedy, gdy z akt postępowania kasacyjnego nie wynika w żaden sposób, aby Sąd Najwyższy wypowiedział się w kwestii tych uchybień, a nie przez sam fakt, że w sprawie tej uprzednio rozpoznano skargę kasacyjną (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2018 r., III KO 106/18, LEX nr 257269; postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 18 lutego 2021 r., V KO 131/20, LEX nr 3224334; z dnia 5 marca 2020 r., V KO 16/20, LEX nr 3168938; z dnia 30 stycznia 2013 r., IV KO 79/12, LEX nr 1277778; z dnia 27 stycznia 2010 r., III KO 61/09, OSNwSK 2010/1/16).

Natomiast z protokołu rozprawy kasacyjnej w niniejszej sprawie jednoznacznie wynika, że w toku postępowania kasacyjnego obrońca skazanego zwrócił się o zbadanie sprawy również pod kątem wystąpienia przesłanki określonej w „art. 607e § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k." - ze wskazaniem na potrzebę sprawdzenia prawidłowości zastosowania przepisu art. 607e § 1 k.p.k. A zatem Sąd Najwyższy rozstrzygając w przedmiocie zarzutów kasacyjnych wprost podniesionych w skardze, analizował także zarzut bezwzględnej podstawy odwoławczej zgłoszony przez obrońcę, niezależnie od faktu, że z urzędu bada zawsze ewentualne wystąpienie bezwzględnych podstaw odwoławczych z art. 439 § 1 k.p.k.

W konsekwencji należało stwierdzić, że rozpoznanie kasacji i oddalenie jej jako oczywiście bezzasadnej oznacza, iż ograniczenie wynikające z zasady specjalności, jako "inna okoliczność wyłączająca ściganie" (art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.), której naruszenie należałoby zakwalifikować jako bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., było już przedmiotem orzekania „w trybie kasacji” w rozumieniu art. 542 § 4 k.p.k.Z tej przyczyny niedopuszczalne jest ponowne badanie w realiach niniejszej sprawy ewentualnego wystąpienia wskazanej przesłanki pod kątem potrzeby wznowienia z urzędu w/w postępowania.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy, stwierdzając brak warunków prawnych do rozpoznania kwestii wznowienia postępowania z urzędu (art. 542 § 4 k.p.k.), orzekł jak na wstępie.

O wydatkach postępowania wznowieniowego orzeczono na podstawie art. 638 k.p.k.