II KO 8/26 · Sąd Najwyższy

II KO 8/26 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie zażalenia Z.N. wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku z 12 stycznia 2026 r., sygn. akt II Kp 1068/25 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, sygn. akt sygn. akt II Kp 1068/25 przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku postanowieniem z 12 stycznia 2026 r., sygn. II Kp 1068/25, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy Z.N., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając swój wniosek Sąd Rejonowy wskazał, że sprawa, dotyczy postępowania, które było prowadzone w przedmiocie zawiadomienia pokrzywdzonego o przekroczeniu uprawień przez asesora tam. Sądu, który odrzucił zgłoszoną wierzytelności jak też w związku z rozpoznaniem zażalenia przez sędziego II Wydziału Karnego oraz przekroczeniem uprawnień przez funkcjonariusza publicznego w osobie wiceprezesa Sądu Rejonowego Lublin -Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego Lublin -Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności, dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy, innemu niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu.

Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo. Pozostawienie sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu orzekającego. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej niższego postanowienia.[WB][a.ł] ‎