II KO 69/21 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedWniosek Sądu Rejonowego w W. nie jest zasadny. Jak wynika z akt, przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie, jest zażalenie pokrzywdzonego na postanowienie Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 29 stycznia 2020r. o odmowie wszczęcia śledztwa. Postępowanie dotyczy zarzutu stawianego sędziemu Sądu Rejonowego w W. i jednego z pracowników sekretariatu tego Sądu.Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że postawiony zarzut dotyczy sędziego, który w ramach swojej zwykłej pracy orzeczniczej wydał postanowienie, które nie satysfakcjonuje strony prowadzonego postępowania oraz osoby, która wykonała czynności związane z doręczeniem tego orzeczenia.
Legislator headnote
AI generatedart. 37 k.p.k; II KO 69/21 · Sąd Najwyższy: W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym. W tym wypadku najistotniejsze jest to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 69/21 POSTANOWIENIE Dnia 6 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie z zawiadomienia H. G. P.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 sierpnia 2021r. wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 lipca 2021r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w W. nie jest zasadny. Jak wynika z akt, przedmiotem rozstrzygania w niniejszej sprawie, jest zażalenie pokrzywdzonego na postanowienie Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 29 stycznia 2020r. o odmowie wszczęcia śledztwa. Postępowanie dotyczy zarzutu stawianego sędziemu Sądu Rejonowego w W. i jednego z pracowników sekretariatu tego Sądu.Na wstępie niniejszych rozważań zauważyć należy, że postawiony zarzut dotyczy sędziego, który w ramach swojej zwykłej pracy orzeczniczej wydał postanowienie, które nie satysfakcjonuje strony prowadzonego postępowania oraz osoby, która wykonała czynności związane z doręczeniem tego orzeczenia.
W ocenie Sądu Najwyższego sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego, nie oznacza automatycznie konieczności przyjęcia, iż spełnione zostały przesłanki z art. 37 k.p.k. poprzez możliwość zrodzenia się w opinii publicznej wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w określonym okręgu sądowym. W tym wypadku najistotniejsze jest to, że stawiane sędziemu zarzuty mają charakter wyłącznie wiążący się z jego zwykłą pracą orzeczniczą i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne o to samo zachowanie.
Okoliczności, na które powołuje się Sąd, nie wykraczają poza zakres wskazanego powyżej normalnego funkcjonowania sądu. Czyni to przekazywanie sprawy z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, innemu sądowi równorzędnemu, niecelowym. Wcale bowiem nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie, może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością.W tej sytuacji należy uznać, że brak jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia niniejszego wniosku. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.