II KO 68/14 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSygn. akt II KO 68/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef DołhySSN Jarosław Matras w sprawie J. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2014 r., inicjatywy Sądu Rejonowego w G. z dnia 22 września 2014 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. akt II K […]), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.
Legislator headnote
AI generatedart. 209 § 1 k.k, art. 37 k.p.k; II KO 68/14 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II KO 68/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef DołhySSN Jarosław Matras w sprawie J. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2014 r., inicjatywy Sądu Rejonowego w G. z dnia 22 września 2014 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. akt II K […]), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 68/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef DołhySSN Jarosław Matras w sprawie J. K. oskarżonego o przestępstwo z art. 209 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2014 r., inicjatywy Sądu Rejonowego w G. z dnia 22 września 2014 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. akt II K […]), na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w G., postanowieniem z dnia 22 września 2014 r., ponownie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w L. Wydział Zamiejscowy w R. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podano, że stan zdrowia oskarżonego stanowi przeciwwskazanie do przemieszczania się na tak dużą odległość, w jakiej znajduje się Sąd występujący od jego miejsca zamieszkania (ok. 200 km.) i że brak jest jednocześnie przeszkód do uczestnictwa oskarżonego w procesie w pobliżu jego miejsca zamieszkania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Ponowną inicjatywę Sądu Rejonowego w G., mając na względzie nowe okoliczności, które wystąpiły w sprawie, należało uwzględnić. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podnosi się bowiem, że możliwe jest przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k., ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w sytuacji gdy stawiennictwo oskarżonego w siedzibie sądu znajdującego się w znacznej odległości od jego miejsca przebywania jest co najmniej znacznie utrudnione, w przypadku braku tego typu uwarunkowań co do jego stawiennictwa w sądzie znajdującym się dla niego bliżej (por. post.
SN z 25 czerwca 2013r., V KO 45/13, Lex nr 1335668, post. SN z 19 kwietnia 2005r. II KO 13/05, Lex nr 149631). Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, a w szczególności opinia biegłego neurochirurga J. B. wskazuje, że oskarżony, z uwagi na jego dolegliwości zdrowotne, nie powinien podróżować z miejsca swojego zamieszkania, tj. powiatu […], do Sądu Rejonowego w G.. Przeciwwskazań takich nie ma natomiast w przypadku stawiennictwa w sądzie położonym najbliżej miejsca jego zamieszkania. W związku z tym uznać należało, że rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w G. jest w chwili obecnej w zasadzie wykluczone.
Jednocześnie istnieje możliwość przeprowadzenia postępowania w sądzie rejonowym najbliższym miejsca pobytu oskarżonego. Dlatego, mając na względzie dobro wymiaru sprawiedliwości, inicjatywę Sądu występującego należało uwzględnić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w L., jako najbliżej położonemu miejsca zamieszkania oskarżonego, w gestii którego leży skierowanie sprawy do właściwego wydziału, w tym także zamiejscowego w R.. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[aw]