II KO 65/21 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedPodstawą wyłączenia sędziego ze względu na instytucję iudex suspectus może być każda okoliczność, jeśli tylko uzasadnia wątpliwość co do bezstronności sędziego, którą należy rozumieć zarówno jako subiektywne odczucie sędziego co do jej braku, jak i jako uprawnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach. O ile nie sposób powątpiewać w szczerość subiektywnego odczucia SSN Antoniego Bojańczyka, że jego udziałowi w komplecie rozpoznającym prokuratorską kasację stoją na przeszkodzie: osobista znajomość K.
Legislator headnote
AI generatedart. 41 § 1 k.p.k; II KO 65/21 · Sąd Najwyższy: (ten enigmatyczny zwrot pozostał nieokreślony), zasiadanie z nim przez pewien czas w Kolegium Redakcyjnym „P.” i kolegowanie się z jego synem w czasie wspólnej pracy w charakterze asystentów sędziego w Izbie Karnej Sądu Najwyższego, o tyle nie wytrzymuje krytyki pogląd, że wskazane kryteria mają charakter obiektywny i mogą wywołać u przeciętnego, rozsądnie rozumującego obywatela, wrażenie nakazujące skorzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 41 § 1 k.p.k. Silnie trzeba podkreślić, że wskazane przez sędziego informacje oraz zdawkowe oświadczenie, iż zna osobiście K.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 65/21 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski na posiedzeniu bez udziału stron po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 25 sierpnia 2021 r. oświadczenia SSN Antoniego Bojańczyka o istnieniu podstaw do wyłączenia go od udziału w rozprawie kasacyjnej oznaczonej sygn. akt II KK 266/20 z powodów określonych w art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić żądania
UZASADNIENIE
Podstawą wyłączenia sędziego ze względu na instytucję iudex suspectus może być każda okoliczność, jeśli tylko uzasadnia wątpliwość co do bezstronności sędziego, którą należy rozumieć zarówno jako subiektywne odczucie sędziego co do jej braku, jak i jako uprawnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach. O ile nie sposób powątpiewać w szczerość subiektywnego odczucia SSN Antoniego Bojańczyka, że jego udziałowi w komplecie rozpoznającym prokuratorską kasację stoją na przeszkodzie: osobista znajomość K.
P. (ten enigmatyczny zwrot pozostał nieokreślony), zasiadanie z nim przez pewien czas w Kolegium Redakcyjnym „P.” i kolegowanie się z jego synem w czasie wspólnej pracy w charakterze asystentów sędziego w Izbie Karnej Sądu Najwyższego, o tyle nie wytrzymuje krytyki pogląd, że wskazane kryteria mają charakter obiektywny i mogą wywołać u przeciętnego, rozsądnie rozumującego obywatela, wrażenie nakazujące skorzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 41 § 1 k.p.k. Silnie trzeba podkreślić, że wskazane przez sędziego informacje oraz zdawkowe oświadczenie, iż zna osobiście K.
P., pozostają w wyraźnej kolizji ze zdecydowanie stanowczym zapewnieniem, że nie łączą go z tą osobą ,,żadne więzi natury towarzyskiej”. Mamy więc do czynienia ze zwykłą znajomością wynikającą z faktu samego współistnienia w określonym środowisku prawniczym i miejscu, co w żadnym razie nie powinno wzbudzać w opinii publicznej obaw o stronniczość sędziego i o niemożność bezstronnego osądzenia przez niego sprawy na etapie kasacyjnym.Z tych względów należało do żądania SSN Antoniego Bojańczyka odnieść się negatywnie.