II KO 65/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 65/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie C. D.skazanego z art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 marca 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2014 r., sygn. akt II KO 65/13 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Ł., sygn. akt IV K […] zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II AKa […]na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Skazany C. D. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Ł., sygn. akt IV K […] zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt II AKa […].Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2013 r. (k.7) skazany został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata (art. 545 § 2 k.p.k.). C. D. w tym celu wystąpił o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu (k. 10). Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2013 r. (k.

17) odmówiono skazanemu wyznaczenia obrońcy z urzędu wobec nie wypełnienia przesłanek z art. 78 § 1 k.p.k. Nadto, wezwano ponownie skazanego do uzupełniania braków wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata. C. D. pismem z dnia 16 grudnia 2013 r. (k.

21) ponownie wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2014 r. (k.

26) ponownie nie uwzględniono wniosku skazanego i wezwano go do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku. Zaskarżonym zarządzeniem, na postawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako, że w wyznaczonym terminie wnioskodawca nie uzupełnił braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata.Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany podnosząc, iż nie ma możliwości zatrudnienia adwokata z wyboru aby ten rzetelnie zajął się jego sprawą.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie skazanego C.

D. nie jest zasadne.Wskazane powyżej, okołowznowieniowe czynności podejmowane przez Sąd Najwyższy dowodzą, że brak jest jakikolwiek podstaw do kwestionowania podjętej w ich toku decyzji. Skazany w zażaleniu nie wykazał racjonalnych powodów mogących skutecznie podważyć zaskarżone zarządzenie.Sytuacja finansowa skazanego była dobrze znana rozstrzygającemu Sądowi i została w sposób nie budzący wątpliwości rozważona i oceniona. Słusznie bowiem postąpiono odmawiając w oparciu o przepis art. art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania skoro został on obarczony brakiem formalnym w postaci nie sporządzenia i nie podpisania go przez adwokata ustanowionego przez C.

D. z wyboru. W sprawie dwukrotnie bowiem odmówiono skazanemu wyznaczenia do tej czynności obrońcy z urzędu wobec nie wypełnienia przesłanek z art. 78 § 1 k.p.k.Przypomnieć należy, iż z treści art. 545 § 2 k.p.k. jednoznacznie wynika, że jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Wspomniane niedopełnienie obowiązkowi będącemu brakiem formalnym tego wniosku skutkuje decyzją zgodną z tą, która zaskarżył skazany. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. aw