II KO 5/23 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 5/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 stycznia 2023 r. wniosku Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie z siedziba w Świdniku z dnia 4 stycznia 2023 r. (sygn. akt II Kp 10/23), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego na postanowienie z dnia 28 listopada 2022 r. o umorzeniu dochodzenia w sprawie […] prowadzoną w Sądzie Rejonowym Lublin – Wschód w Lublinie pod sygnaturą II Kp 10/23, do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Radomiu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2023 r. (sygn. akt II Kp 10/23) Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie, zwrócono się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy zażalenia pełnomocnika Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Rejonowego Lublin – Wschód w Lublinie na postanowienie z dnia 28 listopada 2022 r. o umorzeniu postępowania o usiłowanie oszustwa na szkodę tego Sądu innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Wniosek jest zasadny i prowadzi do konieczności odstąpienia od właściwości miejscowej sądu w niniejszej sprawie.

Sąd Najwyższy wielokrotnie wskazywał, że gdy sprawa mająca według przepisów ogólnych zawisnąć przed sądem, dotyczy sprawy albo samego sądu, albo jego pracownika, bądź sędziego pełniącego w nim służbę – w interesie wymiaru sprawiedliwość jest by sprawę taką rozpoznał inny sąd. Sytuacja, w której sędzia sądu miałby rozpoznawać zażalenia prezesa tego sądu w sprawie tyczącej niejako majątku tego sądu wywołuje przeświadczenie o daleko idącym konflikcie interesów. W oczach obserwatorów wymiaru sprawiedliwości taka sytuacja nie byłaby transparentna i zrozumiała.

Należy unikać tego rodzaju konfiguracji, by budować autorytet wymiaru sprawiedliwości. Dlatego postanowiono sprawę przekazać do Sądu Rejonowego w Radomiu.