II KO 41/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 41/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Dariusz Świecki w sprawie zażalenia M. M. na zarządzenie prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 2 maja 2012r. o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 29 sierpnia 2012 r.,‎wniosku Sądu Rejonowego ‎z dnia 29 czerwca 2012 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu p o s t a n o w i ł : odmówić przekazania sprawy.

UZASADNIENIE

Występujący Sąd Rejonowy podniósł, że sprawa dotyczy sędziów Sądu Okręgowego , co do których skarżący złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa w związku z rozpoznaniem sprawy cywilnej, zatem w tych warunkach rozstrzygnięcie zażalenia przez sąd właściwy może być postrzegane jako okoliczność zagrażająca obiektywnemu orzekaniu.Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska.W realiach sprawy nie występuje rzeczywiste zagrożenie obiektywizmu w orzekaniu, co jest konieczną przesłanką korzystania z właściwości delegacyjnej na podstawie art. 37 k.p.k.

Sprawa dotyczy działalności orzeczniczej sędziów innego sądu i choć jest to sąd wyższego rzędu w tym samym mieście, to sam ten fakt nie może stanowić wystarczającego powodu do przekazania sprawy. Przedmiotem rozstrzygania jest kwestia wypadkowa - dopuszczalność wniesienia środka odwoławczego – brak jest zatem podstaw do uznania, by w tych uwarunkowaniach zaistniały okoliczności mające wpływ na niezależność i zdolność obiektywnego orzekania sędziów sądu właściwego.Z tych motywów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.