II KO 39/13 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 39/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie P. G.‎skazanego z art. 148 § 1 k.k. z 1969 r. i innych‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 30 września 2015 r.,‎z urzędu kwestii umorzenia należności sądowych na podstawie art. 206 § 2 w zw. z art. 51 § 1 k.k.w. p o s t a n o w i ł umorzyć należności sądowe w kwocie 462,80 (czterysta sześćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) złotych, którymi obciążono skazanego P. G.postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2013 r. w sprawie II KO 39/13.

UZASADNIENIEPrzed Sądem Najwyższym toczyło się postępowanie z wniosku obrońcy skazanego P. G. o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 października 1999 r., sygn. akt II AKa […]. Postanowieniem z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II KO 39/13, Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania i obciążył skazanego kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego (postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. wysokość tych kosztów ustalono na 462,80 zł). Po zakończeniu postępowania wznowieniowego skazany był bezskutecznie wzywany do uiszczenia obciążających go należności sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skazany odbywa długoterminową karę pozbawienia wolności. Jak wynika z informacji administracji Zakładu Karnego w K., w którym skazany aktualnie przebywa, stan konta depozytowego, pozostającego do dyspozycji skazanego, wynosi 191, 26 zł. W świetle powyższych okoliczności ewentualne zarządzenie egzekucji należności sądowych jawi się jako niecelowe, bowiem koszty egzekucji przewyższają wymaganą należność.Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie.