II KO 250/25 · Sąd Najwyższy

II KO 250/25 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie W.M.,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu ‎12 stycznia 2026 r.‎wniosku Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim. UZASADNIENIEW dniu 30 października 2025 r. do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód ‎w Lublinie z siedzibą w Świdniku wpłynął akt oskarżenia przeciwko W.M. o czyn z art. 190 § 1 k.k.Sąd ten postanowieniem z 4 listopada 2025 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż pokrzywdzonym czynem z aktu oskarżenia jest sędzia Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku X.Y.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu.

Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9 -10, poz. 68 i 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, ‎R-OSNKW 2008, poz. 2280).Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, w sprawie bowiem pokrzywdzonym jest sędzia tego Sądu.Tego rodzaju sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku.W związku z tym Sąd Najwyższy, w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę dotyczącą W.M.

Sądowi Rejonowemu w Ostrowcu Świętokrzyskim, jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu Lublin-Wschód w Lublinie z siedzibą ‎w Świdniku. Andrzej Tomczyk[WB][a.ł]‎