II KO 24/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 24/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie z wniosku R. F. skazanego z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 3 czerwca 2020 r.‎na posiedzeniu w przedmiocie wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt V K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIEDo Sądu Najwyższego wpłynął osobisty wniosek R.F. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt II AKa (…). We wniosku R. F. odniósł się do wymiaru kary za przestępstwo z art. 280 § 2 k.k. i jednocześnie wniósł o ustanowienie mu obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i podpisania kolejnego wniosku o wznowienie postępowania. W kolejnym piśmie datowanym na dzień 3 maja 2020 r. wnioskodawca podtrzymał wniosek uzupełniając go o dalszą argumentację.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia jego braków formalnych i bez próby ich usunięcia poprzez wyznaczenie obrońcy z urzędu.

Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność.W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.

Zaznaczyć przy tym należy, że w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego i niektórych innych ustaw (Dz. U. 2013, poz. 1247) od dnia 1 lipca 2015 r. powstał obowiązek dokonywania kontroli wniosku o wznowienie postępowania – z punktu widzenia jego ewentualnej oczywistej bezzasadności. Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.

Decydująca jednak jest sama treść wniosku o wznowienie, która może być oczywiście bezzasadna z różnych powodów. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, z. 1, poz. 5).Odnosząc powyższe uwagi do realiów rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że pismo skazanego R.

F. nie zawiera argumentacji, która pozwoliłaby na ustalenie, iż w sprawie miały miejsce okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania ujęte w art. 540 § 1 – § 3 k.p.k. Podkreślić należy, że sprawa tego samego skazanego o wznowienie postępowania zawisła już przed Sądem Najwyższym. W wyniku złożenia przez skazanego wniosku o wznowienie postępowania i wyznaczenie mu obrońcy z urzędu (k. 447, t. IV)), na podstawie art. 78 § 1 k.p.k. R. F. został wyznaczony obrońca z urzędu w osobie adw. G. C. w celu ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.

W dniu 20 sierpnia 2019 r. wyznaczony obrońca złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie (k. 458-462, t. IV). Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt II KO 64/19, Sąd Najwyższy oddalił wniosek obrońcy skazanego uznając, że jest on bezzasadny. Analizując treść uzasadnienia tego orzeczenia w kontekście argumentacji zawartej w złożonym obecnie wniosku i piśmie uzupełniającym wskazać należy, że skazany po raz kolejny powołuje się na okoliczności, które były już przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania i do których szczegółowo i wyczerpująco odniósł się Sąd Najwyższy (zob. w/w postanowienie z dnia 15 stycznia 2020 r. wraz z uzasadnieniem, wskazane akta o sygn.

II KO 64/19). Nie dostrzegając także, aby zachodziły inne okoliczności, które mogłyby zadecydować o uwzględnieniu wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy uznał, że jest on bezzasadny w stopniu oczywistym i w trybie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić jego przyjęcia.