II KO 19/26 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedW piśmie z 5 lutego 2026 r. skazany wskazał, że wnosi trzeci wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKa 74/23, ze względu na zasiadanie w składzie orzekającym sędzi X. Y., która została powołana na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Zdaniem skarżącego sam ten fakt wskazuje na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.Stanowisko to jest błędne, a sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. niezasadna. Sąd Najwyższy dwukrotnie już odniósł się do twierdzenia skarżącego, w sprawach II KO 195/25 i II KO 219/25 nie stwierdzając podstaw do wznowienia postępowania karnego z urzędu, a zawarta tam argumentacja jest aktualna także w niniejsze sprawie. Jak wskazano w uchwale trzech Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz.
Legislator headnote
AI generatedart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 45 ust. 1 Konstytucji; II KO 19/26 · Sąd Najwyższy: W piśmie z 5 lutego 2026 r. skazany wskazał, że wnosi trzeci wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKa 74/23, ze względu na zasiadanie w składzie orzekającym sędzi X. Y., która została powołana na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Zdaniem skarżącego sam ten fakt wskazuje na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.Stanowisko to jest błędne, a sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. niezasadna. Sąd Najwyższy dwukrotnie już odniósł się do twierdzenia skarżącego, w sprawach II KO 195/25 i II KO 219/25 nie stwierdzając podstaw do wznowienia postępowania karnego z urzędu, a zawarta tam argumentacja jest aktualna także w niniejsze sprawie. Jak wskazano w uchwale trzech Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
II KO 19/26 ZARZĄDZENIE Dnia 26 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński zarządził:1. nie stwierdzić podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 14 listopada 2023 r., II AKa 74/23;
2. odpis zarządzenia przesłać skazanemu wraz z pouczeniem, że na zarządzenie nie przysługuje zażalenie;
3. zakreślić sprawę jako załatwioną w inny sposób.
UZASADNIENIE
W piśmie z 5 lutego 2026 r. skazany wskazał, że wnosi trzeci wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie w sprawie II AKa 74/23, ze względu na zasiadanie w składzie orzekającym sędzi X. Y., która została powołana na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Lublinie przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Zdaniem skarżącego sam ten fakt wskazuje na wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k.Stanowisko to jest błędne, a sygnalizacja istnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. niezasadna. Sąd Najwyższy dwukrotnie już odniósł się do twierdzenia skarżącego, w sprawach II KO 195/25 i II KO 219/25 nie stwierdzając podstaw do wznowienia postępowania karnego z urzędu, a zawarta tam argumentacja jest aktualna także w niniejsze sprawie. Jak wskazano w uchwale trzech Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I-4110-1/2020 (OSNK 2020, z. 2, poz.
7) dla stwierdzenia nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wymagane jest wykazanie, że niezależnie od wadliwego powołania, występują konkretne okoliczności dotyczące sędziego, które mogłyby wskazywać na brak jej niezależności od władzy wykonawczej, w świetle których dochodzi do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”. Okoliczności takich nie wskazano w sygnalizacji, a nie są one także znane Sądowi Najwyższemu z urzędu.Należało zatem stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu. [J.J.][r.g.]