Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II KO 15/20 AI generated

II KO 15/20 · Sąd Najwyższy

Case Number II KO 15/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Sygn. akt II KO 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie M. K. oskarżonego z art. 271 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 marca 2020 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt VII K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w P. przeciwko oskarżonemu M. K. , oznaczoną sygnaturą VII K (…), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. .

Legislator headnote

AI generated

art. 271 § 1 k.k, art. 37 k.p.k, art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k; II KO 15/20 · Sąd Najwyższy: Sygn. akt II KO 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie M. K. oskarżonego z art. 271 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 marca 2020 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt VII K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w P. przeciwko oskarżonemu M. K. , oznaczoną sygnaturą VII K (…), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. .

Keywords

AI generated
false testimony by a party credible documentation deficiencies in evidence investigation for document falsification uncredible testimony production of documents

Cited Legislation

AI generated
art. 271 § 1 k.k
oskarżonego z art. 271 § 1 k.k.
art. 37 k.p.k
p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k
W ten sposób – w drodze analogii do przepisu art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.
AI generated
IV KS 26/22
Sąd Rejonowy w Bytomiu, wyrokiem z dnia 24 listopada 2021 r., sygn.
IV Ka 215/19
Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2019r.
VII Pa 84/15
na skutek apelacji pozwanej (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w D.
III K 67/10
po rozpoznaniu dnia 2.02.2011 r., 7.03.2011 r., 6.04.2011 r., 8.04.2011 r., 2.08.2011 r., 7.01.2013 r., 4.03.2013 r.
I KA 21/23
Ppłk. P. S. został oskarżony o to, że: „w okresie od marca 2016 r. do 20 grudnia 2016 r. w Ś., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, jako funkcjonariusz publiczny - żołnierz zawodowy pełniący funkcję Zastępcy Szefa Wydziału Budownictwa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w S., będąc zobowiązanym m. in. do brania udziału w prowadzonych kontrolach robót budowlanych wykonywanych na rzecz RZI Szczecin oraz zastępując Szefa Wydziału Budownictwa RZI ppłk H. G. w kierowaniu pracami związanymi z wykonywaniem obowiązków wynikających z treści umowy o roboty budowlane na etapie robót budowlanych, nie dopełnił obowiązków w ten sposób, że nie sprawował właściwego nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych polegających na budowie systemów alarmowych i telewizji przemysłowej w Komendzie Portu Wojennego w Ś. - zadanie numer […], nie brał udziału w kontrolach budowy, nie reagował na zgłaszane przez użytkowników obiektów zastrzeżenia, a nadto poświadczył nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne poprzez to, że będąc wyznaczony przewodniczącym komisji mającej dokonać końcowego odbioru prac, nierzetelnie i niezgodnie ze stanem faktycznym w dokumencie - protokole końcowego odbioru - potwierdził wykonanie prac zgodnie z założeniami techniczno - ekonomicznymi i projektem technicznym, w wyniku czego doprowadził do wypłacenia nienależnego wynagrodzenia dla firmy A. sp. j. z Ł. zgodnie z umową nr […] z 23 czerwca 2015 r. w kwocie 2 539 620,76 zł w sytuacji, gdy prace nie zostały wykonane zgodnie z projektem i umową, w szczególności nie spełniały one wymagań Normy Obronnej, a zamontowane systemy nie były w pełni sprawne co najmniej do dnia 15 lipca 2020 r., czym działał na szkodę interesu publicznego, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.”.Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2023 r., sygn. akt So 4/22, Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu uznał oskarżonego za winnego tego, że: w dniu 20.12.2016 r. w Ś., jako funkcjonariusz publiczny - żołnierz zawodowy pełniący funkcję Zastępcy Szefa Wydziały Budownictwa Rejonowego Zarządu Infrastruktury w S., nie dopełnił obowiązków służbowych w ten sposób, że będąc wyznaczonym przewodniczącym komisji mającej dokonać końcowego odbioru robót budowlanych polegających na budowie systemów alarmowych i telewizji przemysłowej w Komendzie Portu Wojennego w Ś. - zadanie numer […], nie w pełni rzetelnie w protokole końcowego odbioru potwierdził wykonanie prac zgodnie z umową nr […] z dnia 23.06.2015 r. w sytuacji, gdy wykonawca nie spełnił wszystkich wymogów umowy, tj. określonego w § 11 pkt 29 wymagania dostarczenia do dnia zgłoszenia gotowości do odbioru wcześniej uzgodnionego i zaakceptowanego przez Zamawiającego i Użytkownika protokołu sprawdzenia funkcjonowania wykonania systemu alarmowego i telewizji użytkowej oraz określonego w § 11 pkt 30 wymagania dostarczenia do dnia zgłoszenia gotowości do odbioru końcowego zaakceptowanego przez Zamawiającego i Użytkownika obiektu protokołu wykonania sprawdzenia funkcjonowania technicznych urządzeń wspomagających ochronę (między innymi systemów alarmowych zasilanych ze źródła awaryjnego) uwzględniających zapisy Normy Obronnej NO-04 A004 i Instrukcji o Ochronie Obiektów Wojskowych OIN 5/2011, co spowodowało, że nie zostało przeprowadzone sprawdzenie funkcjonowania systemów zgodnie z wymaganiami wszystkich punktów umowy, czym działał na szkodę interesu publicznego, tj. przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 k.k. i na podstawie art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 37a § 1 k.k. skazał go na karę 100 stawek dziennych grzywny po 20 zł każda stawka, orzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez ogłoszenie jego treści w rozkazie dziennym RZI w S. oficerom od stopnia podpułkownika wzwyż i zasądził od oskarżonego opłatę sądową.Apelacje od tego orzeczenia wnieśli prokurator oraz obrońca oskarżonego.Prokurator zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego ppłk.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie M. K. oskarżonego z art. 271 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 marca 2020 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt VII K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w P. przeciwko oskarżonemu M. K. , oznaczoną sygnaturą VII K (…), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. .

UZASADNIENIEDo Sądu Rejonowego w P. został skierowany przez Prokuraturę Okręgową w P. wniosek o warunkowe umorzenie postępowania przeciwko M. K. oskarżonemu o czyn z art. 271 § 1 k.k. i inne. Sprawa dotyczy jego pracy podczas przebudowy Sądu Rejonowego w P. i poświadczenia nieprawdy przez oskarżonego jako kierownika budowy z ramienia wykonawcy. Zawiadamiającym w sprawie był dyrektor Sądu Okręgowego w P. .Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w P. jest zasadny.Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie” sprawy spod rozpoznania sądu miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy, kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości.

Co należy rozumieć pod tym pojęciem, ustawa nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3, poz. 7).W niniejszej sprawie pojawiła się taka okoliczność, a jej zaistnienie należało wyprowadzić z faktu, że sąd terytorialnie właściwy występuje w charakterze pokrzywdzonego.

Ze wszech miar pożądane byłoby więc, aby Sąd Rejonowy w P. nie rozpoznawał zatem tej sprawy. W ten sposób – w drodze analogii do przepisu art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. – znalazła swój wyraz zasada nemo iudex re sua.Dlatego Sąd Najwyższy podzielił inicjatywę wyrażoną w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r. i z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. (sądowi położonemu poza obszarem objętym właściwością Sądu Okręgowego w P. ).