Legislator Case Law & Legislation
II KO 140/23 AI generated

II KO 140/23 · Sąd Najwyższy

Case Number II KO 140/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

II KO 140/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie J. M., oskarżonego o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2023 r. wystąpienia Sądu Okręgowego w Siedlcach w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu ‎o właściwość, przedstawionego postanowieniem z dnia 13 października 2023 r., sygn. akt II K 73/19, II Zaż 67/23 na postawie art. 38 § 1 k.p.k. postanowił: rozstrzygnąć spór między Sądem Okręgowym w Siedlcach, a Sądem Apelacyjnym w Lublinie, co do właściwości w sprawie rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II K 73/19, o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego – w ten sposób, że jako właściwy do rozpoznania zażalenia wskazać Sąd Okręgowy w Siedlcach.

Legislator headnote

AI generated

art. 258 § 3 k.k, art. 38 § 1 k.p.k, art. 254 § 3 k.p.k; II KO 140/23 · Sąd Najwyższy: Przedstawiona przez sąd wnioskujący argumentacja, stanowiąca podstawę wszczęcia sporu, jest całkowicie irrelewantna odnośnie do kwestii rozpoznania zażalenia obrońcy. W istocie bowiem koncentruje sią ona na zasadności rozpoznania przez sąd okręgowy przedmiotowej sprawy w incydentalnym postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w oparciu o postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 lipca 2023 roku, czego jednak Sąd Najwyższy w aktualnym stanie sprawy badać nie może. Właściwość do rozpoznania zażalenia wynika natomiast wprost z literalnego brzmienia art. 254 § 3 k.p.k. i brak jest podstaw do poszukiwania innych rozwiązań za pomocą odmiennych metod wykładniczych.

Keywords

AI generated
resolution of jurisdictional dispute reduction of costs objection to debt enforcement pecuniary dispute declining of jurisdiction amendment of the claim

Cited Legislation

AI generated
art. 258 § 3 k.k
M., oskarżonego o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k.
art. 38 § 1 k.p.k
akt II K 73/19, II Zaż 67/23 na postawie art. 38 § 1 k.p.k.
art. 254 § 3 k.p.k
Właściwość do rozpoznania zażalenia wynika natomiast wprost z literalnego brzmienia art. 254 § 3 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KO 140/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie J. M., oskarżonego o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2023 r. wystąpienia Sądu Okręgowego w Siedlcach w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu ‎o właściwość, przedstawionego postanowieniem z dnia 13 października 2023 r., sygn. akt II K 73/19, II Zaż 67/23 na postawie art. 38 § 1 k.p.k. postanowił: rozstrzygnąć spór między Sądem Okręgowym w Siedlcach, a Sądem Apelacyjnym w Lublinie, co do właściwości w sprawie rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II K 73/19, o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego – w ten sposób, że jako właściwy do rozpoznania zażalenia wskazać Sąd Okręgowy w Siedlcach.

UZASADNIENIEPismem z dnia 1 czerwca 2023 roku obrońca oskarżonego J. M. wystąpił do Sądu Apelacyjnego w Lublinie z wnioskiem o zmianę środka zapobiegawczego, zastosowanego postanowieniem Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 22 kwietnia 2015 roku w związku z wydanym względem tego oskarżonego listem żelaznym, poprzez zmniejszenie kwoty poręczenia majątkowego (k. 6981 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 26 lipca 2023 roku sygn. II Aka 81/23, Sąd Apelacyjny w Lublinie, w którym zawisło postępowanie odwoławcze, stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazał celem rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach (k. 7016 akt sprawy).

Postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2023 roku, sygn. akt II K 73/19, Sąd Okręgowy w Siedlcach nie uwzględnił wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego (k. 7015 akt sprawy). Zażalenie na powyższą decyzję wniósł obrońca, podnosząc m. in. zarzut rozpoznania sprawy przez sąd niższego rzędu, a akta sprawy przekazane zostały do Sądu Apelacyjnego w Lublinie (k. 7060 akt sprawy). Postanowieniem z dnia 27 września 2023 roku, sygn. akt II AKz 693/23, Sąd Apelacyjny w Lublinie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał zażalenie do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Siedlcach (k. 7086 akt sprawy).

Postanowieniem z dnia 13 października 2023 roku, sygn. akt II K 73/19, II Zaż 67/23, Sąd Okręgowy w Siedlcach zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w przedmiocie ustalenia właściwości sądu funkcjonalnie właściwego do rozpoznania zażalenia obrońcy (k. 7094). Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zaistniałe w sprawie okoliczności procesowe nakazują uznać, że aktualnie sądem właściwym do rozpoznania zażalenia obrońcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 8 sierpnia 2023 r., sygn. akt II K 73/19, o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy oskarżonego o zmianę środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego jest Sąd Okręgowy w Siedlcach.

Przedstawiona przez sąd wnioskujący argumentacja, stanowiąca podstawę wszczęcia sporu, jest całkowicie irrelewantna odnośnie do kwestii rozpoznania zażalenia obrońcy. W istocie bowiem koncentruje sią ona na zasadności rozpoznania przez sąd okręgowy przedmiotowej sprawy w incydentalnym postępowaniu pierwszoinstancyjnym, w oparciu o postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 26 lipca 2023 roku, czego jednak Sąd Najwyższy w aktualnym stanie sprawy badać nie może. Właściwość do rozpoznania zażalenia wynika natomiast wprost z literalnego brzmienia art. 254 § 3 k.p.k. i brak jest podstaw do poszukiwania innych rozwiązań za pomocą odmiennych metod wykładniczych.

Przepis ten jednoznacznie stanowi, iż zażalenie na postanowienie sądu rozpoznaje ten sam sąd w składzie trzech sędziów. Skoro zatem sprawę rozpoznał w pierwszej instancji Sąd Okręgowy w Siedlcach, nie wszczynając wówczas sporu o właściwość z Sądem Apelacyjnym w Lublinie, to z mocy przywołanego przepisu to ten sąd właśnie, w składzie trzech sędziów, winien rozpoznać także zażalenie. Rysujący się zaś na kanwie postanowienia Sądu Okręgowego w Siedlcach ‎z dnia 13 października 2023 roku i części końcowej uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2023 roku pogląd o braku właściwości Sądu Okręgowego w Siedlcach do rozpoznawania wniosku obrońcy w tej sprawie w I instancji, będzie mógł być przedmiotem ewentualnych dalszych rozważań i rozstrzygnięć sądowych jedynie w przypadku uchylenia postanowienia z dnia 8 sierpnia 2023 roku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. (M.R.) [ał]