II KO 135/23 · Sąd Najwyższy

II KO 135/23 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie A. U. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 grudnia 2023 r., wniosku Sądu Rejonowego w Chełmie, sygn. akt II K 404/23, z 6 października 2023 r. o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w Chełmie, sygn. akt II K 404/23 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku UZASADNIENIEPostanowieniem z 6 października 2023 r.

Sąd Rejonowy w Chełmie wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt II K 404/23 innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W złożonym wniosku Sąd Rejonowy w Chełmie wskazał, że złożony w trybie art. 324 § 1 k.p.k. wniosek prokuratora o umorzenie postępowania prowadzonego przeciwko A. U. i zastosowanie wobec niego środka zabezpieczającego, dotyczy ojca protokolantki zatrudnionej w tamtejszym sądzie od 2015 r. i pracującej do tej pory we wszystkich wydziałach Sądu Rejonowego w Chełmie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).Mając na uwadze, że, sprawa, która ma być przedmiotem rozpoznania dotyczy najbliższego krewnego wieloletniego pracownika sądu, a więc osoby, która ma ciągły bliski zawodowo, a także osobisty kontakt z sędziami - ten sąd nie powinien orzekać w sprawie.

Stanowi to przejaw dbałości o dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (zaistniałe wyłączenia poszczególnych sędziów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, w którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami, o których mowa w art. 37 k.p.k., co przemawia za przekazaniem sprawy, innemu niż miejscowo właściwy sąd, sądowi równorzędnemu. Zapewni to bowiem możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo.

Pozostawienie natomiast sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu orzekającego. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.[SOP][ał]