Legislator Case Law & Legislation
II KO 12/24 AI generated

II KO 12/24 · Sąd Najwyższy

Case Number II KO 12/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IVK 185/19, Sąd Okręgowy w Lublinie uznał: 1.J. K. G. za winnego popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., polegającego na tym, że „w okresie od 1 marca 2011 r. do 3 listopada 2011 r. w K., gmina C., woj. […], działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu tego samego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w lokalu o nazwie ‘[…]’ w miejscowości K. nr […], wbrew przepisom art. 3, art. 6 ust. 1 i 4, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn.

Legislator headnote

AI generated

art. 107 § 1 k.k, art. 6 § 2 k.k, art. 540 § 2 k.p.k, art. 547 § 3 k.p.k, art. 545 § 1 k.p, art. 435 k.p.k; II KO 12/24 · Sąd Najwyższy: Ponadto orzekł wobec oskarżonych oraz innych sprawców, odpowiadających w tym postępowaniu, przepadek zabezpieczonych urządzeń elektronicznych stanowiących automaty do gier hazardowych.Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońcy m.in. oskarżonych B. M., J. G. i R. O.. Sąd Apelacyjny w Lublinie, po rozpoznaniu apelacji, wyrokiem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w części dotyczącej czynów przypisanych tym oskarżonym zmienił opisy czynów oraz uzupełnił kwalifikację prawną o art. 18 § 1 k.k., zaś podstawę wymiaru kary o art. 19 § 1 k.k. oraz obniżył orzeczone kary grzywny; w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Od tego wyroku kasacje wniósł obrońca skazanych B.

Keywords

AI generated
gaming and wagering vending machine concession contract dangerous object liability for accidental damage non-roadworthy vehicle safety regulations violation

Cited Legislation

AI generated
art. 107 § 1 k.k
skazanych z art. 107 § 1 k.k.s.
art. 6 § 2 k.k
z art. 6 § 2 k.k.s., wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn.
art. 540 § 2 k.p.k
wniosku obrońcy skazanych o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 2 k.p.k.
art. 547 § 3 k.p.k
i art. 547 § 2 i 3 k.p.k.
art. 545 § 1 k.p
G., a na podstawie art. 545 § 1 k.p.
art. 435 k.p.k
G., a na podstawie art. 435 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
akt IV K 185/19 i na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II K 802/18
Sygn. akt II K 802/18 7.W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2021 r. Sąd Rejonowy w Otwocku w Wydziale II Karnym w składzie : Przewodniczący: SSR Anna Sereda Protokolant: Katarzyna Kaźmierczak przy udziale Mazowieckiego Urzędu Celno – Skarbowego w Warszawie reprezentowanego przez Małgorzatę Cieniewicz po rozpoznaniu w dniach 26 listopada 2020 roku i 02 marca 2021 roku sprawy K. D., s. E. i E. zd. T., ur. (...) w O. oskarżonego o to, że w dniu 17.01.2017r. w lokalu (...) położonym przy ul. (...) w J. (kod pocztowy 05-410), urządzał na czterech urządzeniach: B. (...) nr (...), M. (...) (...), B. (...) nr (...), H. (...) nr (...) gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 z późn. zm.) ⚫ wbrew art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż nie posiadał koncesji na prowadzenie kasyna gry w lokalu (...) położonym przy ul. (...) w J., ⚫ wbrew art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż urządzał gry na urządzeniach B. (...) nr (...), M. (...) (...), B. (...) nr (...), H. (...) nr (...) poza kasynem gry, ⚫ wbrew art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż w lokalu (...) położonym przy ul. (...) w J. eksploatował cztery automaty do gier B. (...) nr (...), M. (...) (...), B. (...) nr (...), H. (...) nr (...), które nie były zarejestrowane przez naczelnika urzędu celnego tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks orzeka: 1. oskarżonego K. D. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 107 § 1 kks skazuje go i wymierza mu karę grzywny w wymiarze 100 (sto) stawek dziennych w wysokości po 100 zł. (sto złotych) każda stawka; 2. na podstawie art. 30 § 5 kks orzeka wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych na karcie 26 akt sprawy pod poz. 1 – 7; 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. K. wynagrodzenie w kwocie 619,92 zł. (sześćset dziewiętnaście złotych 92/100) w tym 23 % podatku VAT w kwocie 115,92 zł. (sto piętnaście złotych 92/100) tytułem nie opłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu; 4. na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK802/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. K. D. W dniu 17.01.2017r. w lokalu (...) położonym przy ul. (...) w J. (kod pocztowy 05-410), urządzał na czterech urządzeniach: B. (...) nr (...), M. (...) (...), B. (...) nr (...), H. (...) nr (...) gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201 poz. 1540 z późn. zm.) - wbrew art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż nie posiadał koncesji na prowadzenie kasyna gry w lokalu (...) położonym przy ul. (...) w J., · - wbrew art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż urządzał gry na urządzeniach B. (...) nr (...), M. (...) (...), B. (...) nr (...), H. (...) nr (...) poza kasynem gry, · - wbrew art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, gdyż w lokalu (...) położonym przy ul. (...) w J. eksploatował cztery automaty do gier B. (...) nr (...), M. (...) (...), B. (...) nr (...), H. (...) nr (...), które nie były zarejestrowane przez naczelnika urzędu celnego Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 05 lutego 2016 roku w J. P. oraz M. S. podpisali z firmą (...) Sp. z o.o. J. K., R. S. umowę najmu terenu położonego w J. przy ul. (...) o pow. 160 m 2. Przedmiot najmu został udostępniony na cele działalności gospodarczej. Najemca zobowiązany był do ponoszenia kosztów związanych z korzystaniem z energii elektrycznej, bieżącej wody, wywozu nieczystości stałych i płynnych oraz podatku od nieruchomości. Koszty wynajmu zostały określone na kwotę 2800 złotych płatną do 10-go dnia każdego miesiąca. umowa najmu k. 52-53 zeznania świadka R. P. k. 55-56 W dniu 01 stycznia 2017 roku w W. J. K. reprezentujący (...) Sp. z o. o. z siedzibą w J. zawarł z K. D. umowę najmu nr (...) lokalu użytkowego zlokalizowanego w budynku położonym przy ul. (...) lok. B w J.. Najemca zobowiązany był do płacenia wynajmującemu miesięcznego czynszu w kwocie 5000 złotych. umowa najmu nr (...) k. 73-76 zeznania świadka J. K. k. 71-72 (...) Sp. z o.o. z siedzibą w J. wystawił K. D. trzy faktury z tytułu najmu nr (...) kopia faktur k. 73-76 zeznania świadka J. K. k. 71-72 W dniu 17 stycznia 2017 roku w czasie kiedy w lokalu (...) R. w J. przy ul. (...) przebywała pracownica A. T. przybyli do niego funkcjonariusze służby celnej P. P., R. B., S. N., P. K. oraz J. L.. Funkcjonariusze Służby Celnej dokonali przeszukania lokalu ujawniając w nim 4 włączone i gotowe do użycia automaty do gier (...) b/n, (...) (...), (...) b/n, "hot spot platinum" b/n. W lokalu znajdował się również zeszyt, a w nim instrukcja jak należy obsługiwać automaty, sprzątać w lokalu. protokół przeszukania k. 5-7 zeznania świadka A. T. k. 2-3 dokumentacja fotograficzna lokalu oraz automatów k. 21-25 protokół oględzin rzeczy k. 97-113 W czasie pobytu w lokalu funkcjonariusze Urzędu Celnego dokonali oględzin automatów ujawniając w nich elementy konstrukcyjne występujące w automatach do gier hazardowych tj. zaklejony taśmą wrzutnik monet, akceptor banknotów, metalową rynienkę, do której automat mógł wypłacać wygrane oraz panel sterowania z klawiszami "wypłata", "stawka", "stop". Następnie funkcjonariusz R. B. wykonał eksperyment procesowy przeprowadzając grę na automatach. W czasie eksperymentu stwierdzono, że gra na automatach ma charakter losowy, funkcjonariusz nie mógł przewidzieć rezultatu poszczególnych gier. Grający nie miał możliwości zatrzymania zmieniających się symboli na bębnach w najlepszym dla siebie ustawieniu. Gry przeprowadzane były w celach komercyjnych, każdy automat wymagał zasilenia środkami pieniężnymi. protokół oględzin k. 19-20 protokół eksperymentu procesowego k. 12-18 płyta DVD z nagraniem eksperymentu procesowego dot. automatów k. 10 metryka identyfikacyjna nośnika dot. płyty DVD k. 11 W dniu 18 stycznia 2017 roku funkcjonariusze Urzędu Celnego dokonali oględzin wewnętrznych automatów. W automacie H. (...) na bocznych drzwiach automatu umiejscowiony był jeden pod drugim monitor (...), poniżej umieszczone zostały kable odchodzące od klawiszy panelu sterującego oraz akceptor banknotów, we wnętrzu do tylnej ściany przytwierdzone było szare pudełko - płyta główna. W dolnej, środkowej części automatu umieszczony był plastikowy hopper na bilon. We wnętrzu automatu ujawniono kwotę 10 złotych. We wnętrzu automatu (...) bez numeru ujawniono na drzwiach bocznych poniżej monitorów (...), akceptor banknotów oraz wrzutnik monet. Na środku znajdowała się naklejka z napisem (...) (...). W dolnej części znajdował się czarny hopper z bilonem w środku. Z prawej strony znajdowały się rozrzucone banknoty. We wnętrzu automatu ujawniono kwotę 320 złotych. Na drzwiach drugiego automatu (...) bez numeru ujawniono akceptor banknotów, we wnętrzu automatu w dolnej części ściany tylnej umieszczony był czarny hopper z bilonem w środku. Z prawej strony w dolnej części znajdowały się rozrzucone banknoty. We wnętrzu automatu ujawniono kwotę 110 złotych. Na drzwiach bocznych automatu M. (...) - (...) umiejscowiony był jeden pod drugim monitor (...), poniżej znajdował się akceptor banknotów oraz zielona płytka z układami scalonymi. W dolnej części automatu umieszczony był czarny hopper na bilon. We wnętrzu automatu ujawniono kwotę 10 złotych. protokół oględzin rzeczy k. 28-30 dokumentacja fotograficzna k. 31-34 Automaty do gier zabezpieczone w lokalu położonym w J. przy ul. (...) mają charakter komercyjny z uwagi na konieczność opłaty za grę, zaś gra na nich ma charakter losowy z uwagi na losowy charakter oprogramowania i brak elementów zręcznościowych. opinia biegłego Z. S. k. 326-336 K. D. nie zgłosił w Urzędzie Skarbowym w W. prowadzenia działalności gospodarczej w J. przy ul. (...) W dniu 01 marca 2017 roku R. S. z (...) Sp. z o.o. wypowiedział K. D. umowę najmu lokalu. informacja z Urzędu Skarbowego W. - W. k. 230-232 wypowiedzenie umowy k. 77 zeznania świadka J. K. k. 71-72 K. D. był uprzednio karany informacja o karalności k. 208-209 , k. 317 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. ------------------ ---------------------------------------------------------------------------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------------------------------------------------------- --------------------------- ------------- 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.1 zeznania świadka R. P. Zeznania świadka zasługiwały na przyznanie im w pełni waloru wiarygodności, albowiem są spójne i logiczne, znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów. zeznania świadka J. K. Zeznania świadka zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności, bowiem są jasne, spójne, logiczne i konsekwentne, znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentów. zeznania świadka A. T. Zeznania świadka zasługiwały na uznanie ich za wiarygodne w całości, są bowiem jasne, spójne i konsekwentne. dokumentacja fotograficzna Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. dokumentacja fotograficzna lokalu oraz automatów Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. informacja z Urzędu Skarbowego (...) Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. kopia faktur Dowód z dokumentu, wystawiony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. metryka identyfikacyjna nośnika dot. płyty DVD Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. płyta DVD z nagraniem eksperymentu procesowego dot. automatów Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. protokół eksperymentu procesowego Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. protokół oględzin Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. protokół oględzin rzeczy Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. protokół przeszukania Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. umowa najmu Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. umowa najmu nr (...) Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. wypowiedzenie umowy Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. opinia biegłego Z. S. Sąd uznał opinię biegłego za w pełni wiarygodną, jest ona bowiem jasna, spójna, pełna i należycie umotywowana. Biegły przed wydaniem opinii dokonał oględzin zatrzymanych w sprawie automatów. W opinii biegły wskazał, że automaty do gier B. H. - bez numeru, M. (...), B. H. - bez numeru, H. S. P. - bez numeru mają charakter komercyjny z uwagi na konieczność opłaty za grę zgodnie z przepisem art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych, zaś gra na tych automatach ma charakter losowy w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych z uwagi na losowy charakter oprogramowania i brak elementów zręcznościowych. W opinii biegłego zatrzymane urządzenia posiadają cechy i rozwiązania techniczne pozwalające na kwalifikację gier urządzanych na tych urządzeniach jako podlegających przepisom Ustawy o grach hazardowych z dnia 19.11.2009 roku informacja o karalności Dowód z dokumentu, sporządzony przez instytucję do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 zeznania świadka D. R. Zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustalenia faktów i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. zeznania świadka Oliwi B. Zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustalenia faktów i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. zeznania świadka J. S. Zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustalenia faktów i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 K. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przepis art. 107 § 1 KKS penalizuje jako przestępstwo skarbowe nielegalne prowadzenie lub urządzanie gier hazardowych. Gra jest umową, w której strony mają świadomość, że jedna z nich poniesie stratę, albowiem zobowiązano się do spełnienia świadczenia pod przeciwnymi warunkami. Zawarcie umowy przez uczestnika oznacza jego zgodę na to, że oczekiwaną zapłatę może wygrać albo stracić możliwość jej otrzymania. Czynnością sprawczą jest urządzanie lub prowadzenie gier hazardowych wbrew przepisom ustawy lub warunkom koncesji lub zezwolenia. Desygnaty pojęciowe zostały podane w ustawie o grach hazardowych. Grami losowymi są gry, w tym urządzane przez sieć Internet, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, których wynik zależy od przypadku. Z kolei pojęcie gier na automatach ustawa o grach hazardowych definiuje w art. 2 ust. 3 i 5 ustawy o grach hazardowych. Grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Ponadto grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet organizowane w celach komercyjnych, w których gra ma charakter losowy. Koncesję na prowadzenie kasyna gry udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych zaś automaty podlegają rejestracji dokonywanej przez naczelnika Urzędu Celnego. Strona podmiotowa omawianego przestępstwa obejmuje umyślność w obu postaciach zamiaru z wyjątkiem § 3, który określa typ kwalifikowany ze względu na szczególny cel. W tym przypadku możemy mówić tylko o zamiarze bezpośrednim. Działanie „wbrew przepisom ustawy”, to zarówno działanie bez wymaganego przepisami zezwolenia, a także działanie na podstawie zezwolenia, ale z naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych. Przepisy art. 6 ust. 1–3 ustawy o grach hazardowych wprowadzają regulację, że gry w kasynach gry można urządzać tylko na podstawie udzielonej koncesji, a gry w zakresie bingo pieniężne i zakładów wzajemnych mogą być prowadzone tylko na podstawie udzielonego zezwolenia. Działalność hazardowa w Polsce jest reglamentowana przez udzielanie zezwoleń lub koncesji. Przed 12 czerwca 2015 roku istniało w procedurze karnej wiele wątpliwości związanych z prawidłowością wprowadzenia w życie ustawy o grach hazardowych z dnia 19 listopada 2009 roku. Wątpliwości rozwiała ustawa z dnia 12 czerwca 2015 roku o zmianie ustawy o grach hazardowych. Ustawa ta weszła w życie z dniem 3 września 2015 roku i została notyfikowana przez Komisję Europejską w dniu 5 listopada 2014 roku pod numerem 2014/0537/PL zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 oraz 2004 r. Nr 65, poz. 597), które wdraża dyrektywę 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. WE L 204 z 21.07.1998r., str. 37 z późn. zm: Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 20, str. 337). Ustawa ta zmieniła między innymi art. 14 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, który stał się przepisem notyfikowanym i jego treść obowiązuje od dnia 3 września 2015r. W przepisie art. 4 ustawy zmieniającej wskazano, iż podmioty prowadzące działalność w zakresie, o którym mowa w art. 6 ust. 1-3 lub w art. 7 ust. 2, w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy mają obowiązek dostosowania się do wymogów określonych w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym ustawą do dnia 1 lipca 2016 r. Zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy jest jednoznaczny i pozwala na ustalenie, iż oskarżony K. D. dopuścił się popełnienia przypisanego mu przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. Oskarżony K. D. wynajął powierzchnię lokalu w J. przy ul. (...) i urządzał tam gry na automatach. Automaty do gier zabezpieczone w lokalu nie były zarejestrowane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, organizowana na nich gra miała charakter losowy. Lokal, do którego wstawione zostały automaty nie był kasynem, tym samym oskarżony organizował grę poza kasynem gry. K. D. nie posiadał również koncesji na prowadzenie kasyna gry w lokalu przy ul. (...) w J.. W ocenie Sądu oskarżony świadomie prowadził działalność w zakresie gier hazardowych poza kasynem gry. Oskarżony nie mógł pozostawać w nieświadomości karalności, bowiem problem związany z brakiem notyfikacji przepisów w dniu 17 stycznia 2017 roku już nie istniał. W dniu 11 czerwca 2015 roku przepisy ustawy o grach hazardowych pomimo rozbieżności w orzecznictwie były już uznane za zgodne z Konstytucją oraz zostały notyfikowane przez Komisję Europejską w dniu 5 listopada 2014 roku pod numerem 2014/0537/PL. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. D. 1 1 Uznając winę oskarżonego K. D. za udowodnioną, Sąd wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w wysokości po 100 złotych każda stawka. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności, zarówno obciążających, jak i łagodzących mających wpływ na wymiar kary. Jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę motywację oskarżonego, jaka była chęć osiągnięcia korzyści majątkowej, zamiar bezpośredni, jaki towarzyszył oskarżonemu przy popełnianiu przedmiotowego przestępstwa oraz fakt, iż oskarżony był już uprzednio karany. Z kolei jako okoliczności łagodzące Sąd przyjął to, iż oskarżony jest osobą dojrzałą, zaś czyn będący przedmiotem niniejszego postępowania, był pierwszym popełnionym przez niego przestępstwem naruszającym przepisy ustawy Kodeks karny skarbowy. Orzeczona wobec oskarżonego kara grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w wysokości po 100 złotych każda stawka jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Jednocześnie kara wymierzona oskarżonemu spełni swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze względem oskarżonego, jak też cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ze względu na prewencje ogólną. K. D. 2 1 Sąd na podstawie art. 30 § 5 k.k.s. będąc zobligowany treścią tego przepisu orzekł wobec oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 26 akt sprawy pod poz. 1-7. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. K. wynagrodzenie w kwocie 619,92 zł w tym 23 % podatku VAT w kwocie 115,92 zł tytułem nie opłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wysokość wynagrodzenia została obliczona na podstawie przepisów § 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3.10.2016r. (Dz. U z 2016r poz. 1714 z późn. zm.) 4 Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks Sąd zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Biorąc pod uwagę wysokość wymierzonej oskarżonemu niniejszym wyrokiem kary grzywny, Sąd uznał, iż uiszczenie przez oskarżonego kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe. 7. Podpis
IV KK 672/21
Sąd Rejonowy w J. wyrokiem z dnia 15 grudnia 2016 r., sygn. akt II K […], po rozpoznaniu sprawy A. P. oskarżonego o to że w okresie nie krótszym niż od dnia 7 stycznia 2014 r. do dnia 12 grudnia 2015 r. w J. przy ul. […] w lokalu o nazwie S. na podstawie umowy najmu części powierzchni lokalu użytkowego z dnia 7 stycznia 2014 r. urządzał i prowadził gry zawierające element losowości na automatach H. o nr […] oraz o nazwie H. bez numeru, w których można uzyskać wygrane rzeczowe w postaci punktów kredytowych dających możliwość przedłużenia gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, bez wymaganego zezwolenia i w miejscu do tego nie przeznaczonym w celach komercyjnych, wbrew przepisom ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s., uznał oskarżonego A.
II K 68/15
W dniu 03 września 2014 roku funkcjonariusze służby celnej z Urzędu Celnego w T.
II K 101/17
Dnia 07 października 2013 roku funkcjonariusze Referatu Dozoru Urzędu Celnego w T.
II K 1237/18
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 1237/18 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KO 12/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca)‎SSN Paweł WilińskiProtokolant Klaudia Binienda w sprawie B. M. i J. G. skazanych z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. wniosku obrońcy skazanych o wznowienie postępowania na podstawie art. 540 § 2 k.p.k. w zw. z art. 547 § 3 k.p.k.

1. wznawia postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19 - w części dotyczącej B. M. i J. G., a na podstawie art. 545 § 1 k.p. k. w zw. z art. 435 k.p.k. także wobec R. O., 2. uchyla wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20 oraz zmieniony nim wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19 i na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne przeciwko B. M., J. G. i R. O. umarza, 3. wydatkami postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IVK 185/19, Sąd Okręgowy w Lublinie uznał: 1.J. K. G. za winnego popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s., polegającego na tym, że „w okresie od 1 marca 2011 r. do 3 listopada 2011 r. w K., gmina C., woj. […], działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu tego samego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w lokalu o nazwie ‘[…]’ w miejscowości K. nr […], wbrew przepisom art. 3, art. 6 ust. 1 i 4, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn.

Dz. U z 2009 r., nr 201, poz. 1540), prowadził gry na automatach za pośrednictwem:1.urządzenia o nazwie ‘[…]’ nr ser. […] należącego do firmy ‘[…]’ sp. z o.o. z siedzibą przy ul. […], […],2.urządzenia o nazwie ‘[…]’ o numerze seryjnym […] należącego do firmy ‘[…]’ S.E. z siedzibą w miejscowości […], […] na terytorium R. , w ten sposób, że na podstawie zawartych umów najmu wydzielonej części powierzchni lokalu, wstawił przedmiotowe urządzenia do pomieszczeń wyżej wymienionego obiektu, z przeznaczeniem na rozgrywanie w celach komercyjnych gier o charakterze losowym” i za to na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. skazał go na karę 120 stawek dziennych grzywny po 80 zł każda;

2) B. M. za winną tego, że „w okresie od 3 marca 2011 r. do 3 listopada 2011 r. w B., gmina C., woj. […], działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu tego samego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w lokalu gastronomicznym ‘[…] położonego w miejscowości B. nr […], wbrew przepisom art. 3, art. 6 ust. 1 i 4, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, prowadziła gry na automatach za pośrednictwem:3.urządzenia o nazwie ‘[…]’ nr ser. […] należącego do firmy ‘[…]’ sp. z o.o. z siedzibą przy ul. […],[…],4.urządzenia o nazwie ‘[…]’ o numerze seryjnym […] należącego do firmy ‘[…]’ S.E. z siedzibą w miejscowości […], […] na terytorium R.., w ten sposób, że na podstawie zawartych umów najmu wydzielonych części powierzchni lokalu, wstawiła przedmiotowe urządzenia do pomieszczeń wyżej wymienionego obiektu, z przeznaczeniem na rozgrywanie w celach komercyjnych gier o charakterze losowym”, tj. przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na podstawie tych przepisów skazał ją na karę 120 stawek dziennych grzywny po 80 zł każda;

3) R. O. za winnego tego, że w okresie od 5 listopada 2010 r. do 7 września 2011 r. w G. woj. […], w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc właścicielem restauracji „[…]" przy ul. […] w G., wbrew przepisom art. 3, art. 6 ust. 1 i 4, art. 9, art. 14 ust. 1, art. 23a ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r., nr 201, póz. 1540), prowadził gry na automatach za pośrednictwem dwóch terminali internetowych o numerach ID […] i ID […] należących do firmy „[…]" S.E. z siedzibą w miejscowości […], […] na terytorium R, w ten sposób, że na podstawie zawartej w dniu 5 listopada 2010 r. umowy najmu wydzielonej części powierzchni lokalu, wstawił przedmiotowe urządzenia do pomieszczeń wyżej wymienionego obiektu, z przeznaczeniem na rozgrywanie w celach komercyjnych gier o charakterze losowym, tj. przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. i za to na podstawie tych przepisów skazał go na karę 150 stawek dziennych grzywny po 80 zł każda.

Ponadto orzekł wobec oskarżonych oraz innych sprawców, odpowiadających w tym postępowaniu, przepadek zabezpieczonych urządzeń elektronicznych stanowiących automaty do gier hazardowych.Od powyższego wyroku apelacje wnieśli obrońcy m.in. oskarżonych B. M., J. G. i R. O.. Sąd Apelacyjny w Lublinie, po rozpoznaniu apelacji, wyrokiem z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w części dotyczącej czynów przypisanych tym oskarżonym zmienił opisy czynów oraz uzupełnił kwalifikację prawną o art. 18 § 1 k.k., zaś podstawę wymiaru kary o art. 19 § 1 k.k. oraz obniżył orzeczone kary grzywny; w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Od tego wyroku kasacje wniósł obrońca skazanych B.

M. i J. G.Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt II KK 389/22, oddalił kasacje jako oczywiście bezzasadne. W dniu 25 stycznia 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanych B. M. i J. G., który w oparciu o przepis art. 540 § 2 k.p.k. i art. 547 § 2 i 3 k.p.k. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19 i uchylenie obu tych wyroków w części dotyczącej skazanych oraz umorzenie postępowania karnego w związku z przedawnieniem karalności zarzucanych im czynów zabronionych.

W uzasadnieniu wniosku jego Autor podał, że następstwem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., P 12/22, którym to wyrokiem stwierdzono niekonstytucyjność (niezgodność z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji) przepisu art. 15 zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm. - dalej: u. covid), jest „usunięcie z porządku prawnego skutku w postaci wydłużenia terminu przedawnienia karalności” (…) Oznacza to, że norma prawna zawarta w tym przepisie (art. 15 zzr1 u. covid. - uwaga SN) - jako niezgodna z Konstytucją - nie oddziaływała, co w sprawach zakończonych, w których zastosowano badany przepis, otwiera zainteresowanym drogę do wznowienia postępowania na zasadzie art. 190 ust. 4 Konstytucji RP”.

Wobec tego, zdaniem obrońcy, do przedawnienia karalności czynów zarzucanych B. M. i J. G., liczonych zgodnie z art. 44 § 1 i § 5 k.k.s. i z pominięciem przepisów ustawy covidowej, doszło w dniu 3 listopada 2021 r. Tym samym orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20 w dacie jego wydania było dotknięte bezwzględną przyczyną odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.W odpowiedzi na ten wniosek prokurator Prokuratury Krajowej wniósł o:

1) wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, częściowo zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19, w części dotyczącej B. M. oraz J. G., a na podstawie art. 435 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w części dotyczącej R. O.;2) uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20 oraz zmienionego nim wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19 i umorzenie na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowania karnego przeciwko skazanym B.

M., J. G. i R. O.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o wznowienie postępowania jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt P 12/23, stwierdził, że art. 15 zzr1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczeniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1327 ze zm.) jest niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 45 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Zgodnie z art. 190 ust. 4 Konstytucji RP, orzeczenie Trybunału o niezgodności z ustawą zasadniczą przepisu, na podstawie którego wydane zostało prawomocne orzeczenie sądowe, stanowi podstawę do wznowienia postępowania w trybie i na zasadach określonych we właściwych dla tego postępownia przepisach. W postępowaniu karnym, zgodnie z treścią art. 540 § 2 k.p.k. postępownie wznawia się na korzyść strony, jeżeli Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Kostytucją, ratyfikowną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., P 12/23 odnosi się wprost do przepisu art. 15 zzr1 u. covid. Na ten właśnie przepis powołał się bowiem Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, którym oddalając apelację obrońcy oskarżonych B. M. i J. G., stwierdził że nie doszło do przedawnienia karalności zarzucanych im przestępstw. W świetle powołanego wyroku Trybunału Konstytycyjnego, stanowisko Sądu Apelacyjnego w Lublinie jest błędne. Dokonując prawidłowych ustaleń w tym przedmiocie, a więc biorąc pod uwagę jedynie treść art. 44 § 1 i § 5 k.k.s., stwierdzić należy, że 10 - letni okres przedawnienia karalności zarzucanych im przestępstw z art. 107 § 1 k.k.s. (zagrożonych karą grzywny do 720 stawek dziennych albo karą pozbawienia wolności do lat 3 lub obu tym karom łącznie), popełnionych w okresie od 1 marca 2011 r. do 3 listopada 2011 r., upłynął w dniu 3 listopada 2021 r.

Wobec spełnienia wszystkich, wymaganych treścią art. 540 § 2 k.p.k., przesłanek warunkujących możliwość wznowienia - w oparciu o ten przepis - postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, wniosek obrońcy skazanych B. M. i J. G. w powyższym zakresie, zasługiwał na uwzględnienie.Ponadto, w oparciu o stosowany odpowiednio w tym postępowaniu przepis art. 435 k.p.k. (art. 545 § 1 k.p.k.), należało wznowić postępowanie w tej sprawie, w części odnoszącej się do R.

O., który został skazany tym samym wyrokiem za przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s., odnośnie do którego taki wniosek nie został złożony. W odniesieniu bowiem także do niego w dacie wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt II AKa 121/20 doszło - w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2023 r., P 12/23 - do przedawnienia karalności zarzucanego mu przestępstwa z art. 107 § 1 k.k.s. Negatywna przesłanka procesowa z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. zaistniała z dniem 7 września 2021 r., a więc przed wydaniem wyroku przez Sąd Apelacyjny w Lublinie.

Nie stoi temu na przeszkodzie to, iż obrońca oskarżonego nie podniósł w apelacji od wyroku Sądu pierwszej instancji zarzutu przedawnienia karalności, jako że ta kwestia podlegała uwzględnieniu przez Sąd odwoławczy z urzędu (art. 433 § 1 k.p.k.). Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy wznowił postępowanie karne przeciwko B. M., J. G. i R. O., zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 121/20, którym zmieniono wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2019 r., sygn. akt IV K 185/19, uchylił oba te wyroki w części dotyczącej tych skazanych i na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postępowanie karne przeciwko B.

M., J. G. i R. O. umorzył. Dlatego orzeczono, jak w wyroku, przy czym o wydatkach postępowania wznowieniowego zgodnie z art. 639 k.p.k. w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. [PGW] [ms] Eugeniusz Wildowicz Waldemar Płóciennik Paweł Wiliński