II KO 12/20 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KO 12/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie J. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w T. zawartego w postanowieniu z dnia 3 lutego 2020 r., sygn. akt II K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego w T. o sygn. akt II K (…) do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P. . UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 3 lutego 2020 r.

Sąd Rejonowy w T. zwrócił się, na podstawie art. 37 k.p.k., do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. akt II K […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.W uzasadnieniu niniejszego wniosku Sąd Rejonowy wskazał, że w dniu 7 stycznia 2020 r. z wnioskiem o wystąpienie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. zwróciła się obrońca oskarżonej J. S. . W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazała, że oskarżona jest osobą zaangażowaną w prace polityczne i społeczne na terenie miasta T., a w latach 2005 - 2015 była ławnikiem sądu pracy w Sądzie Rejonowym w T..

Nadto, J. S. od 2015 r. pozostaje w konflikcie z władzami miasta T.. W ocenie Sądu wnioskującego, fakt zajmowania przez oskarżoną przez długi czas i w nieodległej przeszłości funkcji ławnika w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy - Sądzie Rejonowym w T. - może zrodzić wątpliwości dotyczące obiektywności i bezstronności tego Sądu w rozstrzygnięciu przedmiotowej sprawy. To zaś uzasadnia wystąpienie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy - w trybie art. 37 k.p.k. - innemu sądowi równorzędnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek Sądu Rejonowego w T. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.

Dobro wymiaru sprawiedliwości oceniane przez pryzmat realiów przedmiotowej sprawy bezsprzecznie wskazuje na potrzebę rozpoznania sprawy przez sąd inny, aniżeli właściwy miejscowo.W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że dobro wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 37 k.p.k. wtedy wymaga przekazania sprawy innemu, niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu, gdy zaistnieją w sprawie takie szczególne okoliczności, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania tej sprawy w sposób obiektywny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt IV KO 9/06).Na gruncie niniejszej sprawy zaistniały podstawy do zastosowania instytucji właściwości delegacyjnej z art. 37 k.p.k.

Fakt, że oskarżoną w niniejszej sprawie jest osoba, która przez 10 lat, w okresie stosunkowo nieodległym, tj. do 2015 r. wykonywała funkcję ławnika w sądzie właściwym miejscowo do rozstrzygnięcia sprawy uzasadnia przyjęcie, że w odbiorze społecznym może zrodzić się przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy. W przedstawionych wyżej okolicznościach postronny, obiektywny, niezainteresowany bezpośrednio rozstrzygnięciem obserwator takiego procesu mógłby powziąć wątpliwości co do tego, czy wydane w sprawie orzeczenie jest wyłącznie wynikiem obiektywnego i sprawiedliwego rozstrzygnięcia sprawy, czy też może na jego treść miały wpływ osobiste, interpersonalne relacje członków składu orzekającego z oskarżoną.

Dla uniknięcia tego typu potencjalnych insynuacji i podejrzeń celowym jest zatem uwzględnienie wniosku Sądu Rejonowego w T. i przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Kierując się przedstawionymi wyżej motywami, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 37 k.p.k., zdecydował o przekazaniu niniejszej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P..