Supreme Court dismisses prosecution's request for ex officio retrial due to prior rejected cassation appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court issued an order dismissing the prosecution's request for an ex officio retrial of a final criminal judgment. The defendant argued that the lower court incorrectly omitted a statutory aggravating circumstance, but the prosecution noted that cassation appeals against the same judgment had already been rejected by the Supreme Court. The court ruled that the prior rejection of cassation creates a binding presumption that no grounds for retrial existed, thereby blocking any new ex officio initiative under the relevant procedural code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 439 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: The rejection of a cassation appeal establishes a binding presumption that the final judgment is free of grounds for retrial, precluding the court from initiating a retrial ex officio on the same grounds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 118/21 ZARZĄDZENIE Dnia 10 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w związku z pismem skazanego Z. B. z dnia 17 stycznia 2023 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II AKa 367/12, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt VIII K 342/08, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządził: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 17 stycznia 2023 r. Z. B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II AKa 367/12, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt VIII K 342/08 i zmianę „orzeczenia w/s VIII K 342/08 z urzędu w oparciu o orzecznictwo sądowe m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., sygn. akt V KK 139/12 poprzez wyeliminowanie z orzeczenia art. 77 § 2 k.k., tj. obostrzenia kary” oraz złagodzenie kary do 25 lat pozbawienia wolności.
Inicjatywa skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu. Żadna z przywoływanych przez Z. B. w ww. piśmie okoliczności nie wskazuje bowiem na zaistnienie we wskazanym wyżej postępowaniu uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 k.p.k., a tylko na tej podstawie możliwe jest wznowienie przez sąd postępowania z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).Skazanemu przypomnieć także należy, że od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II AKa 367/12, obrońcy skazanych wywiedli kasacje, które Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 20 listopada 2013 r. , sygn. akt II KK 211/13, oddalił jako oczywiście bezzasadne.
W doktrynie i orzecznictwie wyrażany jest zaś trafny pogląd, że rozpoznanie kasacji, w związku z treścią art. 536 k.p.k., rodzi wiążące domniemanie, iż sprawa została przez Sąd Najwyższy rozpoznana również z punktu widzenia ewentualnych uchybień z art. 439 § 1 k.p.k., co tym samym blokuje możliwość wznowienia z urzędu postępowania na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. (zob. szerzej J. Matras (w:) Kodeks postępowania karnego. Komentarz, wyd. II, red. K. Dudka, Warszawa 2020, komentarz do art. 542, teza 5). Kierując się powyższą argumentacją, zarządzono jak wyżej. [as]