II KO 10/26 · Sąd Najwyższy

II KO 10/26 POSTANOWIENIE Dnia 26 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie W.M. po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 26 lutego 2026 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 20 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKa 43/23, p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił W.M., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – wybrakowany materiał dowodowy.

Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540, art. 540a i 540b k.p.k. Należało odnotować, że żadna ze wskazanych w piśmie procesowym z 8 stycznia 2026 r. okoliczności nie ma charakteru nowego faktu lub dowodu, który nie byłby znany procedującemu w sprawie sądowi.Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[WB][a.ł] ‎