II KKN 90/01 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KKN 90/2001

W Y R O K z Dnia 20 kwietnia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

- Andrzej Siuchniński

Sędziowie: SN:

- Wiesław Maciak – spraw.

- Jacek Sobczak

po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2001 r.

sprawy L. W.

skazanego z art. 81 § 1 uks

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść, sygn.

(…)

od wyroku Sądu Rejonowego w I.

z dnia 21 sierpnia 2000 r., sygn. II Kws (…)

utrzymującego w mocy orzeczenie karne Urzędu Celnego w R.

z dnia 12 sierpnia 1998 r., sygn. RK (…)

- na podstawie art. 535 § 3 kpk w zw. z art. 537 § 2 kpk;

- uchyla zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w I. i sprawę L. W.

przekazuje do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.

UZASADNIENIE

Orzeczeniem karnym z dnia 12 sierpnia 1998 r., sygn. RK (…) Urząd

Celny w R. uznał L. W. winnym przestępstwa skarbowego określonego w art.

81 § 1 uks i za to, na podstawie wymienionego przepisu skazał go na karę 400

zł grzywny i przepadek, na podstawie art. 88 § 1 uks, samochodu ciężarowego

marki Volkswagen Transporter. Odwołanie L. W. od tegoż orzeczenia (k.153)

zostało przedstawione do rozpoznania Głównemu Urzędowi Ceł, które jednak

do dnia wejścia w życie Kodeksu karnego skarbowego, tj. dnia 17 października

1999 r., nie zostało rozpoznane. Zgodnie z nowymi regulacjami prawnymi akta

sprawy L. W. zostały przekazane Sądowi Rejonowemu w I., który wyrokiem z

dnia 21 sierpnia 2000, sygn. II Kws (…), utrzymał w mocy orzeczenie karne

wydane w sprawie L. W. przez Urząd Celny w R.

Kasację na korzyść od tego orzeczenia wniósł w trybie art. 521 kpk

Prokurator Generalny.

Zarzucając obrazę art. 439 § 1 pkt 4 kpk w zw. z art. 25 § 2 kpk i art. 113 § 1

oraz art. 115 § 2 kks polegającą na wydaniu orzeczenia przez sąd rejonowy w

sprawie należącej do właściwości sądu okręgowego, autor kasacji wniósł o

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi

Okręgowemu w G.

W tym stanie sprawy Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym (art.

535 § 3 kpk).

Istotnie zaskarżony wyrok wydany został z obrazą art. 439 § 1 pkt 4 kpk

powodującą konieczność jego uchylenia.

Z treści przepisów art. 25 § 2 kpk w zw. z art. 113 § 1 i art. 115 § 2 kks

wynika bowiem, że sądem właściwym do rozpoznania odwołania od orzeczenia

karnego wydanego przez finansowy organ orzekający w sprawie o przestępstwo

skarbowe, o ile odwołanie to nie zostało rozpoznane przed dniem wejścia w

życie Kodeksu karnego skarbowego, jest sąd okręgowy.

Stanowisko w tym przedmiocie wyraził już Sąd Najwyższy w postanowieniu z

dnia 20 czerwca 2000 r., sygn. I KZP 13/2000 (OSNKW z 2000 r., z. 7-8, poz.

66) i skład orzekający Sądu Najwyższego w rozpoznawanej sprawie w pełni je

aprobuje.

Z tych też względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.