Legislator Case Law & Legislation
II KKN 519/98 AI generated

II KKN 519/98 · Sąd Najwyższy

Case Number II KKN 519/98
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

1953 r. (Nr Zg.Og. […]) podnosząc w uzasadnieniu, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne

Legislator headnote

AI generated

II KKN 519/98 · Sąd Najwyższy: 1953 r. (Nr Zg.Og. […]) podnosząc w uzasadnieniu, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KKN 519/98

POSTANOWIENIE

Dnia 6 czerwca 2001 r.

Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie

na posiedzeniu w składzie następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN - Ewa Gaberle

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej

i Katarzyny Głodowskie jako protokolanta

w sprawie z wniosku J. S.

o stwierdzenie nieważności wyroku na podstawie przepisów ustawy z dnia 23

lutego 1991 r. (Dz. U Nr 34, poz. 149 ze zm.)

po rozpoznaniu z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez

pełnomocnika wnioskodawcy J. S. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 sierpnia 1998 r., sygn. akt II AKz […]

utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Wojewódzkiego w W.

z dna 30 lipca 1998 r., sygn. VIII KO […]

po wysłuchaniu wniosku Prokuratora i pełnomocna wnioskodawcy

- na podstawie art. 531 § 1 kpk

p o s t a n o w i ł:

1/ pozostawić kasację pełnomocnika wnioskodawcy J. S.

bez rozpoznania;

2/ zwolnić wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych

postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wskazanymi wyżej orzeczeniami oddalono prawomocnie wniosek J. S.

o stwierdzenie nieważności wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w W.

z dnia 17 listopada 1950 r. (sygn. Sr. […]) i zmieniającego go orzeczenia

Zgromadzenia Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 24 marca

1953 r. (Nr Zg.Og. […]) podnosząc w uzasadnieniu, że nie zachodzą przesłanki

określone w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne

orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz

niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.).

Kasację od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 sierpnia

1998 r. (sygn. II AKz […]) wniósł – w dniu 14 października 1998 r. –

pełnomocnik wnioskodawcy i zarządzeniem z 30 października 1998 r.

(sygn. II WKK […]) Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego

w […] kasację tę przyjął, powołując jako podstawę prawną przepis art. 530

§ 1 kpk i art. 9 przepisów wprowadzających Kodeks postępowania karnego.

Badając z urzędu kwestię dopuszczalności kasacji stwierdzić trzeba, że

zarządzenie o jej przyjęciu jest błędne z następujących powodów:

Z dniem wejścia w życie ustawy procesowej z 1997 r. tj. począwszy od 1

września 1998 r. strony mogą wnieść kasację jedynie od prawomocnego wyroku

sądu odwoławczego, utraciły natomiast prawo do zaskarżenia kasacją

postanowienia sądu co oznacza, że wniesienie kasacji od tego rodzaju orzeczeń

stało się niedopuszczalne (art. 519 i 520 § 1 kpk). Skoro zatem kasacja

pełnomocnika wnioskodawcy J. S. została wniesiona po dniu 1 września 1998 r.,

to zgodnie z art. 530 § 2 kpk należało odmówić jej przyjęcia, błędne zaś

przyjęcie kasacji obligowało Sąd Najwyższy do pozostawienia skargi kasacyjnej

bez rozpoznania stosownie do treści art. 531 § 1 kpk.

W związku z powołaniem się w zarządzeniu z dnia 30.10.1998 r. na

przepis art. 9 ustawy z 6.06.1997 r. – przepisy wprowadzające Kodeks

postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 556) dodać jeszcze trzeba, że

czynnością procesową, o jakiej mowa w tym przepisie, jest w omawianej tutaj

sytuacji skarga kasacyjna pełnomocnika wnioskodawcy, a zatem decydujące

znaczenie dla oceny skuteczności kasacji ma data jej wniesienia, nie zaś data

wydania prawomocnego orzeczenia sądu (identyczne uregulowanie zawiera

przepis art. 4 ustawy nowelizacyjnej z dnia 20 lipca 2000 r. - Dz. U. Nr 62, poz.

717, kiedy to kasacja obrońcy zaskarżająca wyrok, którym orzeczono karę inną,

niż wymienioną w art. 523 § 2 kpk, może być uznana za skuteczną tylko wtedy,

gdy została wniesiona przed dniem 1 września 2000 r., chyba że chodziłoby o

uchybienia wymienione w art. 439 kpk).

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.

Niezależnie od powyższego niezbędne jest jeszcze pouczenie o

możliwości zwrócenia się z podaniem do jednego z podmiotów wymienionych

w art. 521 kpk o wniesienie kasacji na korzyść J. S. od prawomocnego

orzeczenia sądu, którym skazano go za przestępstwo określone w art. 18 § 1

w zw, z art. 14 § 1 dekretu z dnia 13.06.1946 r. o przestępstwach szczególnie

niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz. U. Nr 30, poz. 192 ze zm.).

aw

jw