II KKN 519/98 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generated1953 r. (Nr Zg.Og. […]) podnosząc w uzasadnieniu, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne
Legislator headnote
AI generatedII KKN 519/98 · Sąd Najwyższy: 1953 r. (Nr Zg.Og. […]) podnosząc w uzasadnieniu, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne
Full text
Sygn. akt II KKN 519/98
POSTANOWIENIE
Dnia 6 czerwca 2001 r.
Sąd Najwyższy - Izba Karna w Warszawie
na posiedzeniu w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN - Ewa Gaberle
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Bogumiły Drozdowskiej
i Katarzyny Głodowskie jako protokolanta
w sprawie z wniosku J. S.
o stwierdzenie nieważności wyroku na podstawie przepisów ustawy z dnia 23
lutego 1991 r. (Dz. U Nr 34, poz. 149 ze zm.)
po rozpoznaniu z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez
pełnomocnika wnioskodawcy J. S. od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 sierpnia 1998 r., sygn. akt II AKz […]
utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Wojewódzkiego w W.
z dna 30 lipca 1998 r., sygn. VIII KO […]
po wysłuchaniu wniosku Prokuratora i pełnomocna wnioskodawcy
- na podstawie art. 531 § 1 kpk
p o s t a n o w i ł:
1/ pozostawić kasację pełnomocnika wnioskodawcy J. S.
bez rozpoznania;
2/ zwolnić wnioskodawcę od ponoszenia kosztów sądowych
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wskazanymi wyżej orzeczeniami oddalono prawomocnie wniosek J. S.
o stwierdzenie nieważności wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w W.
z dnia 17 listopada 1950 r. (sygn. Sr. […]) i zmieniającego go orzeczenia
Zgromadzenia Sędziów Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 24 marca
1953 r. (Nr Zg.Og. […]) podnosząc w uzasadnieniu, że nie zachodzą przesłanki
określone w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne
orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz
niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.).
Kasację od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 sierpnia
1998 r. (sygn. II AKz […]) wniósł – w dniu 14 października 1998 r. –
pełnomocnik wnioskodawcy i zarządzeniem z 30 października 1998 r.
(sygn. II WKK […]) Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego
w […] kasację tę przyjął, powołując jako podstawę prawną przepis art. 530
§ 1 kpk i art. 9 przepisów wprowadzających Kodeks postępowania karnego.
Badając z urzędu kwestię dopuszczalności kasacji stwierdzić trzeba, że
zarządzenie o jej przyjęciu jest błędne z następujących powodów:
Z dniem wejścia w życie ustawy procesowej z 1997 r. tj. począwszy od 1
września 1998 r. strony mogą wnieść kasację jedynie od prawomocnego wyroku
sądu odwoławczego, utraciły natomiast prawo do zaskarżenia kasacją
postanowienia sądu co oznacza, że wniesienie kasacji od tego rodzaju orzeczeń
stało się niedopuszczalne (art. 519 i 520 § 1 kpk). Skoro zatem kasacja
pełnomocnika wnioskodawcy J. S. została wniesiona po dniu 1 września 1998 r.,
to zgodnie z art. 530 § 2 kpk należało odmówić jej przyjęcia, błędne zaś
przyjęcie kasacji obligowało Sąd Najwyższy do pozostawienia skargi kasacyjnej
bez rozpoznania stosownie do treści art. 531 § 1 kpk.
W związku z powołaniem się w zarządzeniu z dnia 30.10.1998 r. na
przepis art. 9 ustawy z 6.06.1997 r. – przepisy wprowadzające Kodeks
postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 556) dodać jeszcze trzeba, że
czynnością procesową, o jakiej mowa w tym przepisie, jest w omawianej tutaj
sytuacji skarga kasacyjna pełnomocnika wnioskodawcy, a zatem decydujące
znaczenie dla oceny skuteczności kasacji ma data jej wniesienia, nie zaś data
wydania prawomocnego orzeczenia sądu (identyczne uregulowanie zawiera
przepis art. 4 ustawy nowelizacyjnej z dnia 20 lipca 2000 r. - Dz. U. Nr 62, poz.
717, kiedy to kasacja obrońcy zaskarżająca wyrok, którym orzeczono karę inną,
niż wymienioną w art. 523 § 2 kpk, może być uznana za skuteczną tylko wtedy,
gdy została wniesiona przed dniem 1 września 2000 r., chyba że chodziłoby o
uchybienia wymienione w art. 439 kpk).
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
Niezależnie od powyższego niezbędne jest jeszcze pouczenie o
możliwości zwrócenia się z podaniem do jednego z podmiotów wymienionych
w art. 521 kpk o wniesienie kasacji na korzyść J. S. od prawomocnego
orzeczenia sądu, którym skazano go za przestępstwo określone w art. 18 § 1
w zw, z art. 14 § 1 dekretu z dnia 13.06.1946 r. o przestępstwach szczególnie
niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz. U. Nr 30, poz. 192 ze zm.).
aw
jw