II KKN 230/98 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KKN 230/98

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2000 r.

sprawy A. G.

skazanego z art. 157 § 1 w zw. z art. 184 § 1 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 15 października 1997 r., sygn. II AKa […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Wojewódzkiego w R.

z dnia 3 marca 1997 r., sygn. II K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia

skazanego

A.G.

od

kosztów

sądowych

postępowania

kasacyjnego

UZASADNIENIE

W kasacji zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie

winy oskarżonego odnośnie zarzucanego mu czynu mimo poważnych

wątpliwości w tym względzie ale następnie z zachowaniem terminu uzupełniono

skargę wskazując, iż chodzi o zarzut obrazy art. 3 art. 3 § 3 d.kpk. Praktycznie

wszak skarga kasacyjna kwestionuje ustalenia faktyczne odnośnie przypisania

skazanemu przestępstwa z art. 157 i 184 d.kk twierdząc że brak było w sprawie

dowodów „bezpośrednio wskazujących na jego winę” a sam oskarżony nie

przyznał się. Wbrew twierdzeniu kasacji dowody, które pozwoliły sądowi

przypisać ten czyn skazanemu były. Były to przy tym w rozumieniu prawa takie

dowody bezpośrednie czyli tyczące znamion czynu jak i pośrednie, aczkolwiek

często pochodne tj. wtórne. Wskazuje na to materiał sprawy oraz uzasadnienia

obu sądów, a nie wykazano aby rozumowania sądów były pozbawione logiki i

dowolne. Żaden błąd prawny, o jakim mowa w art. 463d d.kpk w sprawie tej

nie miał zatem miejsca, a kasacja niniejsza jest w oczywisty sposób bezzasadna.

Dlatego też orzeczono jak na wstępie, przy czym co do kosztów postępowania

orzeczono uwzględniając sytuację rodzinną skazanego (zob. k. 299).

Na oryginale właściwe podpisy

Za zgodność:

Kierownik Sekretariatu Wydziału

Izby Karnej S.N.

aw

f/ak