II KK 61/23 · Sąd Najwyższy

II KK 61/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie M. C.skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 maja 2023 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku obrońcy o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 279/21 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawiez dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt V K 41/21 na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji obrońcy skazanego M. C., wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKa 279/21, sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku obrońca odwołała się do zasadności i doniosłości podniesionych zarzutów kasacyjnych oraz wskazała na okoliczność przebywania M. C. na terenie Wielkiej Brytanii oraz zainicjowania postępowania w przedmiocie wydania skazanego stronie polskiej przez organy brytyjskie. Obrońca podniosła, że na terenie Wielkiej Brytanii znajduje się ośrodek życiowy skazanego, w którym prowadzi on ustabilizowane życie rodzinne, prywatne i zawodowe.

Aktualnie jest on jedynym żywicielem swojej rodziny oraz realizuje ciążące na nim obowiązki alimentacyjne. W ocenie obrońcy, „brak wstrzymania wykonania kary – wiążący się dla M. C. z możliwością ekstradycji do Polski, pociągałby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki”. Zaznaczono też, że skazany dobrowolnie zgłosił się do brytyjskich organów ścigania by umożliwić wykonanie nakazu aresztowania. Ta okoliczność – zdaniem obrony – dowodzi, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia nie będzie miało negatywnego wpływu na możliwość ewentualnego późniejszego wykonania kary.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.W myśl art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak też innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji.W utrwalonym orzecznictwie Sąd Najwyższy przyjmuje stanowisko, że podstawą uprawniającą do odstąpienie od zasady wykonalności orzeczenia z chwilą jego uprawomocnienia (art. 9 k.k.w.) – i tym samym zastosowania instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. – są nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji, gdy orzeczenie jest, lub ma być wykonane.

Nie mogą natomiast stanowić przyczyny wstrzymania wykonania orzeczenia okoliczności, które związane są z ciężkimi skutkami dla skazanego, wynikającymi z wykonania orzeczenia (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2005 r., sygn. akt II KK 410/04). Przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia należy również uwzględnić rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14).Odnosząc się do powyższych uwag, stwierdzić należy, że wstępna kontrola kasacji wniesionej w niniejszej sprawie, nie daje podstaw do jednoznacznego uznania przedstawionych w niej zarzutów za oczywiście zasadne, a tym samym przyjęcia wysokiego prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji.

Stanowiska skarżącej nie podzielił również prokurator, na którym ciąży prawny obowiązek podejmowania czynności procesowych w każdym przypadku rażącego i oczywistego naruszenia prawa. W tym zatem aspekcie wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie zawiera podstaw do jego uwzględnienia. Podkreślić jednak należy, że dokonana na tym etapie analiza wniesionej kasacji nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd Najwyższy, które to rozstrzygnięcie musi być poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów kasacyjnych.

Natomiast okoliczności odnoszące się do względów osobistych i rodzinnych skazanego, same w sobie nie mogą być podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, albowiem tego rodzaju okoliczności nie są przydatne do oceny zasadności podniesionych zarzutów kasacyjnych. Wypada zauważyć, że prezentowane w tym przedmiocie argumenty mogą uzasadniać zastosowanie odpowiednich instytucji, które ustawodawca przewidział w Kodeksie karnym wykonawczym. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [P.Ł.]