II KK 59/16 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 59/16 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)‎SSN Jarosław MatrasProtokolant Anna Janczak w sprawie J. P.‎skazanego z art. 244 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 16 marca 2016 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od wyroku Sądu Rejonowego w G.‎z dnia 1 września 2015 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIEJ. P. stanął pod zarzutem tego, że:- w dniu 9 maja 2015r. w miejscowości B. kierował samochodem osobowym marki Volkswagen, pomimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w S. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych tj. popełnienia czynu z art. 244 k.k. W dniu 4 czerwca 2015r. (k. 11 i 13) podejrzany wyraził zgodę na dobrowolne poddanie się karze 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres próby wynoszący 2 lata, a także na pokrycie opłat i kosztów postępowania.Sąd Rejonowy w G. uznał, że zachodzą warunki do rozpoznania sprawy w trybie art. 335§1 k.p.k. (k.87) i na posiedzeniu w dniu 1 września 2015r. wydał wyrok (k.92 – 93).

Wyrokiem tym uznał J. P. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i na podstawie art. 244 k.k. wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata oraz obciążył kosztami postępowania w sprawie.Wyrok ten uprawomocnił się nie będąc zaskarżony przez żadną ze stron.Obecnie kasację od tego orzeczenia wywiódł, na korzyść skazanego, Prokurator Generalny i podniósł w niej zarzut:- rażącego i mającego wpływ na treść orzeczenia naruszenia przepisów prawa procesowego – art. 343§7 k.p.k. w zw. z art. 335§2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015r.

– polegającym na uwzględnieniu wniosku prokuratora niezgodnego z treścią porozumienia zawartego z J. P. i wymierzeniu mu za zarzucony czyn z art. 244 k.k. kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, pomimo uprzedniego uzgodnienia z oskarżonym okresu próby na 2 lata.Podnosząc powyższe, Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w G. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Kasacja jest oczywiście zasadna, tak jak wymaga tego art. 535§5 k.p.k.Bezsprzecznie ma rację skarżący, że kontrola Sądu orzekającego na posiedzeniu, winna sprowadzać się do ustalenia, czy złożony przez prokuratora wniosek o skazanie bez rozprawy, spełnia wszelkie wymogi wynikające z art. 335§1 i 2 k.p.k., a więc między innymi do tego, czy jest on zgodny z treścią porozumienia zawartego z podejrzanym.

Stwierdzenie wad wniosku powoduje konieczność przeprowadzenia posiedzenia mającego na celu ich usunięcie, bądź skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych – zgodnie z treścią rat. 343§7 k.p.k.W niniejszej sprawie Sąd zaniechał dokonania tych czynności kontrolnych. Spowodowało to orzeczenie w stosunku do skazanego kary innej niż będąca przedmiotem uprzedniego porozumienia stron – w zakresie innego określenia okresu próby. Postępując w ten sposób Sąd dopuścił się rażącej obrazy art. 343§7 k.p.k. w zw. z art. 335§1 k.p.k.Tym samym zarzut podniesiony w kasacji ocenić należy jako oczywiście zasadny.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie zobowiązany rozpoznać wniosek prokuratora czyniąc to w zgodzie z obowiązującymi przepisami.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. kc