II KK 564/23 · Sąd Najwyższy

II KK 564/23 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński w sprawie S. Z. skazanego za czyn z art. 148 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 lipca 2024 r. wniosku obrońcy skazanego w przedmiocie wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć Sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od rozpoznania sprawy II KK 564/23.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego wniósł o wyłączenie od rozpoznania sprawy II KK 564/23 Sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka, powołując jako podstawę żądania art. 41 k.p.k., i wskazując w uzasadnieniu na okoliczności związane z powołaniem Sędziego, któremu sprawa została przydzielona na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego oraz okoliczności objęcia przez tego sędziego stanowiska w Izbie Karnej, co powoduje, że rozpoznanie kasacji wniesionej przez skazanego w świetle zarzutu pierwszego sformułowanego w kasacji adw. B. B. i adw. T.

W., w którym wskazano na analogiczne okoliczności w odniesieniu do sędziego orzekającego w składzie Sądu odwoławczego, który wydał zaskarżony kasacją wyrok, spowoduje, że rozpoznanie sprawy kasacyjnej przez Sąd Najwyższy, w którego składzie będzie orzekał Sędzia Marek Motuk nie będzie miało waloru rozpoznania sprawy przez sąd bezstronny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W kasacji adw. B. B. i adw. T. W. sformułowano zarzut naruszenia art. 29 § 1 k.p.k. poprzez udział w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w Lublinie Sędziego, który został powołany do pełnienia urzędu na podstawie uchwał Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2018 r., poz. 3), co skutkuje uznaniem, że w składzie tego Sądu zasiadał Sędzia nieuprawniony do orzekania, a zatem był to skład Sądu nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.Z uwagi na okoliczności związane z powołaniem sędziego Marka Motuka na urząd sędziego Sądu Najwyższego jego orzekanie w tej sprawie m.in. o zasadności przywołanego zarzutu mogłoby powodować w odbiorze przeciętnego, rozsądnego obserwatora wątpliwości co do bezstronności sędziego. W takiej sytuacji art. 41 § 1 k.p.k., dla zachowania standardu przewidzianego w art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 EKPCz nakazuje wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy.

Z tych względów Sąd Najwyższy pozostawił orzekł, jak w sentencji.[PGW][ms] ‎