II KK 556/24 · Sąd Najwyższy

II KK 556/24 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie S. O.skazanego z art. 280 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 maja 2025 r., wniosku skazanego o wyłączenie SSN Anny Dziergawki od udziału w sprawie II KK 556/24 Sądu Najwyższego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł pozostawić wniosek bez rozpoznania jako bezprzedmiotowy.

UZASADNIENIE

W dniu 11 grudnia 2024 r. została zarejestrowana w Sądzie Najwyższym, pod sygnaturą II KK 556/24, kasacja obrońcy skazanego S. O. od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 22 lipca 2024 r., sygn. akt VI Ka 563/22. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2024 r. sprawę przydzielono do rozpoznanie SSN Annie Dziergawce. Zawiadomienie o wyznaczonym składzie doręczone zostało wszystkim stronom postępowania (w odniesieniu do skazanego wysłano je na dwa adresy: k. 231 – przesyłka była awizowana dwukrotnie i k. 24 – zawiadomienie doręczono 19 lutego 2025 r.).

Postanowieniem z dnia 27 marca 2025 r. Sąd Najwyższy z udziałem SSN Anny Dziergawki oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Odpis wydanego orzeczenia doręczono skazanemu w dniu 14 kwietnia 2025 r. W dniu 18 kwietnia 2025 r. w Sądzie Najwyższym złożone zostały przez skazanego wnioski o sporządzenie uzasadnienia wydanego postanowienia oraz o wyłączenie sędziego. W drugim z wniosków skazany odwołał się do treści art. 41 § 1 k.p.k. i wskazał, że sędzia Anna Dziergawka podlega wyłączeniu, ponieważ na swój urząd powołana została w wyniku rekomendacji „nielegalnej” Krajowej Rady Sądownictwa, co wynika z orzecznictwa TSUE i Sądu Najwyższego.

Dodał również, że wniosek o wyłączenie nie został złożony wcześniej, ponieważ skazanemu nie były znane okoliczności stanowiące jego uzasadnienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek skazanego należało pozostawić bez rozpoznania, ponieważ okazał się on bezprzedmiotowy. Przewidziana w rozdziale 2 działu II Kodeksu postępowania karnego instytucja wyłączenia sędziego ma znaczenie gwarancyjne z punktu widzenia rzetelności postępowania sądowego i łączy się – w szczególności w wypadku określonym w art. 41 § 1 k.p.k.

– z obiektywnie rozumianą bezstronnością sędziego. Wyłączenie sędziego polega na jego odsunięciu od udziału w sprawie, co oznacza, iż wniosek w tej mierze winien zostać złożony przed zakończeniem postępowania z udziałem sędziego, którego wniosek dotyczy. W rozważanej sprawie wniosek został złożony już po wydaniu przez Sąd Najwyższy postanowienia o oddaleniu kasacji, na czym zakończył się udział sędziego w rozpoznaniu sprawy (sporządzenie uzasadnienia postanowienia jest jedynie konsekwencją wydania orzeczenia). Warto zauważyć, że przepis art. 42 § 3 k.p.k. stanowi, że z chwilą wyłączenia sędziego czynności procesowe dokonane z jego udziałem po złożeniu wniosku stają się bezskuteczne.

W tej sytuacji, nawet gdyby argumenty skazanego uznać za trafne, to i tak, zważywszy, iż wniosek został złożony został już po wydaniu postanowienia, nie mogłoby dojść do uznania czynności podjętych z udziałem sędziego za bezskuteczne w trybie art. 41 k.p.k.W opisanych okolicznościach spóźniony wniosek skazanego należało pozostawić bez rozpoznania jako bezprzedmiotowy, ponieważ postępowanie kasacyjne zostało zakończone przed złożeniem wniosku o wyłączenie sędziego. [PŁ][r.g.]‎