Legislator Case Law & Legislation
II KK 488/24 AI generated

II KK 488/24 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 488/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

R.K. został oskarżony o to, że:1.w okresie od 1 czerwca 2020 r. do 5 marca 2022 r. w miejscowości M., powiat m., województwo [...] działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie wysyłał znaczne ilości krótkich wiadomości tekstowych w postaci smsów na numer telefonu A.P., w których znieważał ją, a także dodatkowo nachodził ją w miejscu zamieszkania, śledził i zaczepiał na ulicy, szarpał ją, czym nie stosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 702 /18 z dnia 8 października 2018 r. zakazu zbliżania się do A.P. na odległość nie mniejszą jak 100 metrów oraz zakazu kontaktowania się z wymienioną na okres 3 lat, liczony od daty 12 października 2019 r. tj. o czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.2.w dniu 7 stycznia 2021 r. w nieustalonym miejscu, ze skutkiem w miejscowości M., powiat m., województwo [...] kierował groźby karalne pod adresem A.P. w postaci oszpecenia, poprzez polanie kwasem jej twarzy, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt II K 702/18 za czyn z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., tj. przestępstwo umyślne podobne, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 307/22, Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim: 1.oskarżonego R.K. w ramach zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z punktu pierwszego uznał za winnego tego, że w okresie od 1 października 2021 r. do 13 stycznia 2023 r. ze skutkiem w M., powiat m., województwo [...] uporczywie nękał A.P. w ten sposób, że wbrew jej woli wydzwaniał do niej, wysyłał wiadomości tekstowe oraz kontaktował się z nią przy użyciu komunikatorów i serwisów internetowych, w których to kontaktach: adorował pokrzywdzoną i darzył uczuciem, obrażał ją słowami wulgarnymi, a nadto zaczepiał ją w miejscu publicznym w tym szarpał ją, jak również nachodził w miejscu jej zamieszkania, czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i udręczenia oraz istotnie naruszał jej prywatność, a postępując w ten sposób w okresie od 1 października 2021 r. do 11 października 2022 r. nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 października 2018 r., sygnatura II K 702 /18 zakazu kontaktowania się z A.P. oraz zbliżania się do niej, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czynu wyczerpującego znamiona występku z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz w zw. z art. 64 § 1 k.k., i za czyn ten na podstawie tych przepisów skazał go, zaś na podstawie art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. orzekł wobec oskarżonego R.K. zakaz kontaktowania się z A.P. w sposób bezpośredni i pośredni przez okres 3 (trzech) lat, a także zakaz zbliżania się do A.P. na odległość nie mniejszą niż 100 (sto) metrów przez okres 3 (trzech) lat;3.oskarżonego R.K. uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie drugim aktu oskarżenia;4.zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty oraz zwrotu wydatków postępowania,przejmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa.Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca oskarżonego, który zaskarżył to orzeczenie w części skazującej oskarżonego tj. w zakresie pkt.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 3 k.p.k, art. 244 k.k, art. 12 § 1 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 190 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k; II KK 488/24 · Sąd Najwyższy: II K 307/22 z dnia 30 stycznia 2023 r. wyrażającej się w uznaniu, że dowolna zmiana granic czasowych zarzutu przypisanego wyrokiem, w stosunku do czynu objętego aktem oskarżenia o blisko rok: nie narusza zasady skargowości, nie narusza granic aktu oskarżenia oraz nie pozbawia oskarżonego prawa do obrony w zakresie nowego czynu, w sytuacji gdy prawidłowa ocena rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim przez pryzmat zasad i przepisów obowiązujących w polskim procesie karnym i praw gwarantowanych przez Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej winna skutkować uchyleniem orzeczenia skazującego R.K.,2.art. 47b § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Keywords

AI generated
criminal threat criminal prosecution for defamation application for prosecution well-founded fear of persecution threat of narcotics trafficking associated action for damages

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k
II KK 488/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 244 k.k
art. 12 § 1 k.k
z art. 12 § 1 k.k.2.w dniu 7 stycznia 2021 r.
art. 64 § 1 k.k
z art. 64 § 1 k.k.” (k.
art. 190 § 1 k.k
o czyn z art. 190 § 1 k.k.
art. 11 § 2 k.k
art. 11 § 3 k.k
art. 398 § 1 k.p.k
obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:a) art. 398 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II KK 572/23
Po przeprowadzeniu postępowania karnego w formie dochodzenia R.
II K 35/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 30/22
Sygn. akt II K 30/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Ewa Brezgieł w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G.- Elżbiety Biernackiej, Elżbiety Dunaj- Wałach po rozpoznaniu w dniach: 30.11.2022 r., 14.06.2023 r., 20.11.2023 r. sprawy P. B. ur. (...) w G. syna A. i G. zd. P. oskarżonego o to, że: W okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. poprzez wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłanie wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierającego prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczanie treści ubliżających pokrzywdzonej, podejmowane próby podjęcia rozmów i kontaktu fizycznego podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwanie w miejscach publicznych do wymienionej, uporczywie ją nękał czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszając jej prywatność, nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat. tj. o czyn z art. 190a§1 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11§2 kk 1. Oskarżonego P. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym ustala, że oskarżony dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne i czyn ten kwalifikuje z art. 190a§1 kk w zb. art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk i za to, przy zastosowaniu art. 4§1 kk: a). na podstawie art. 190a§1 kk w zb. art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 ( jeden) roku pozbawienia wolności; b). na podstawie art. 41a§1 i 4 kk orzeka środek karny w postaci zakazu zbliżania się oskarżonego do pokrzywdzonej A. T. na odległość mniejszą niż 100 (sto ) metrów przez okres 5 (pięć) lat i zakazu wszelkiego kontaktowania się z tą pokrzywdzoną przez okres 5 ( pięć) lat. 2. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 30/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. B. I. W okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. poprzez wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłanie wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierającego prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczanie treści ubliżających pokrzywdzonej, podejmowane próby podjęcia rozmów i kontaktu fizycznego podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwanie w miejscach publicznych do wymienionej, uporczywie ją nękał czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszając jej prywatność, nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat, przy czym oskarżony dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne tj. czyn z art. 190a§1 kk w zb. art. 244 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 11§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. poprzez wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłanie wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierającego prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczanie treści ubliżających pokrzywdzonej, podejmowane próby podjęcia rozmów i kontaktu fizycznego podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwanie w miejscach publicznych do wymienionej, uporczywie ją nękał czym wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszając jej prywatność. 2. Poprzez w/w próby kontaktowania się z pokrzywdzoną oskarżony nie stosował się tym samym do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat. 3. Zarzuconego czynu oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - wydruki z komunikatora W. - dane telekomunikacyjne, protokół odtworzenia zapisu wraz z płytą i wydrukiem połaczeń - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - wydruki z komunikatora W. - wyroki - dane telekomunikacyjne, protokół odtworzenia zapisu wraz z płytą i wydrukiem połaczeń - karta karna - informacja o okresie odbywania kary k. 306v k. 243v-244, 42-44, 75 k. 2-4, 46-51, 72-75 k. 64, 65-66, 67-68 k. 306v k. 243v-244, 42-44, 75 k. 2-4, 46-51, 72-75 k. 272-273 k. 64, 65-66, 67-68 k. 317-318 k. 278 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty -------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1, 2 I. 2. I. 3. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - wydruki z komunikatora W. - dane telekomunikacyjne, protokół odtworzenia zapisu wraz z płytą i wydrukiem połaczeń - wyroki - karta karna - informacja o okresie odbywania kary - w części, w jakiej potwierdza, iż kontaktował się z pokrzywdzoną, przy czym miał świadomość, że tym samym łamał nałożony na niego wyrokiem sądu zakaz kontaktowania się z A. T. - korespondują z pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami, jakim Sąd nadał walor wiarygodności, podobnie jak wyjaśnienia oskarżonego w jakich utrzymuje, iż jego zachowania były wynikiem ogromnej miłości wobec pokrzywdzonej i niemożnością pogodzenia się z jej odejściem, a co miało wpływ nie tylko na podejmowane przez niego decyzje, ale także jego stan psychiczny w jakim znalazł się po rozstaniu z pokrzywdzoną - od początku konsekwentne, tworzące jasny, spójny obraz sytuacji - korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego w zakresie, w jakim Sąd nadał im walor wiarygodności - uzupełnione poprzez okoliczności wynikające z dołaczonych wydruków wiadomości i połączeń oraz zapadłych przeciwko oskarżonemu wyroków- dowody te wskazują na niejako konsekwentne działanie oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z A. T. szukał nieustannie, na wszelkie sposoby kontaktu z pokrzywdzoną - relacja zdana przez pokrzywdzoną a obrazująca determinację oskarżonego w swoich działaniach niejako zbieżna jest z wyjaśnieniami oskarżonego, który wprost podał, że podejmowane przez niego działania - jakkolwiek umniejszał ich wagę i częstotliwość nawiązywania kontaktu z pokrzywdzoną- wynikały z ogromnej miłości wobec pokrzywdzonej i niemożnością pogodzenia się z jej odejściem, a co miało wpływ nie tylko na podejmowane przez niego decyzje, ale także jego stan psychiczny w jakim znalazł się po rozstaniu z pokrzywdzoną - zeznania pokrzywdzonej jednoznacznie wskazują na konsekwencję działania oskarżonego, jego motywację i określony cel- a co tworzy logiczny obraz sytaucji, utrwalony obraz postępowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej, na co wskazują także wyjaśnienia samego oskarżonego w zakresie, w jakim Sąd dał im wiarę - w świetle okoliczności sprawy, w tym mając na uwadze uprzednią karalność oskarżonego za popełenienie przestępstwa podobnego, także na szkodę tej pokrzywdzinej - nie budzi wątpliwości, że pokrzywdzona - jak sama podała- czuła się uporczywie nękana przez oskarżonego, jego zachowanie wzbudziło w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszało jej prywatność - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej oraz wyjaśnieniami oskarżonego w cześci, w jakiej Sąd nadał im walor wiarygodnosi, uzupełniajac te dowody - dowody niekwestionowane przez strony - niekwestionowane przez strony uzupełniają w/w dowody i pozostają z nimi zbieżne - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - niekwestionowane przez strony - brak podstaw, by odmówić wiary tym dowodom - sporządzony przez uprawniony organ - niekwestionowana przez strony - potwierdza okoliczności niesporne, tj. uprzednią karalność oskarżonego - nie budzi zastrzeżeń Sądu - niekwestionowana przez strony 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1, 2 - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - w zakresie w jakim przyznaje, że tylko kilkukrotnie kontaktował się z pokrzywdzoną uznać należy za niewiarygodne i stanowiące jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej - w tej części wyjaśnienia odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. P. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 190a§1 kk - oskarżony w okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. w G. i miejscowości W. podejmował wielokrotne telefoniczne próby skontaktowania się, wysyłał wiadomości za pośrednictwem komunikatora internetowego W. zawierające prośby nawiązania kontaktu jak również zamieszczał treści ubliżające pokrzywdzonej, próbował podejmować rozmowy, kontakty fizyczne podczas przejażdżek rowerowych A. T., wykrzykiwał w miejscach publicznych do wymienionej. W/w zachowania stanowily uporczywe nękanie pokrzywdzonej, wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszajały jej prywatność. Oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, że pokrzywdzona nie życzy sobie żadnych kontaktów z nim, a mimo to nie zaprzestał swoich zachowań. K. się z pokrzywdzoną- niepokoił ją w ten sposób i dręczył. Nękanie to miało charakter uporczywy albowiem sprawca ponawiał swoje zachowania mimo tego, że widział, iż pokrzywdona nie życzy sobie jakiegokolwiek kontaktu z nim. Zachowanie oskarżonego miało wyraz zdecydowanego uporu i charakteryzowało się szczególną intensywanością. O uporczywym zachowaniu sprawcy świadczyło z jednej strony jego szczególne nastawienie psychiczne, wyrażające się w nieustępliwości nękania, tj. trwaniu w swego rodzaju uporze i dłuższy upływ czasu, przez który sprawca podejmował swoje działania.Skutkiem zachowania się oskarżonego było wytworzenie u pokrzywdzonej uzasadnionego poczucia zagrożenia i istotne naruszenie jej prywatności.Mając na uwadze wcześniejsze skazanie oskarżonego za przestęstępstwo z art. 190a §1 kk popełnione przez oskarżonego na szkodę A. T. - zachowanie oskarżonego będące przedmiotem niniejszego postępowania wywołało u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, a więc lęk i obawę, że mogą ją spotykać dalsze ujemne konsekwencje ze strony P. B. albowiem nie zaprzestał on kontaktów z pokrzywdzoną. Powodowało to obniżony stan psychiczny pokrzywdzonej, jej zdenerowanie i przekładało się na codzienne funkcjonowanie A. T.. Zważywszy, że oskarżony w określony sposób kontynuował swoje przestępcze zachowania wobec pokrzywdzonej- istotnie natruszał jej prywtaność, wpływał na jej życie osobiste, albowiem nie pozwałał na to, by pokrzywdzona nie tylko "odcięła się"od tego, co przeżywała w związku z wcześniejszymi przestępczymi zachowaniami oskarżonego, to jeszcze wzbudzał kolejne jej lęki. Powyższe wskazuje jednoznacznie, że oskarżony działał świadomie, celowo i z pełną peremdytacją. Wina umyślna - także w świetle opinii sądowo- psychiatrycznej - nie budzi wątpliwości. art. 244 kk - w/w zachowaniem oskarżony w konsekwencji nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. zakazu kontaktowania się z A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych i zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 100 m przez okres 5 lat. Z wyjaśnień P. B. wynika wprost, że miał on pełną świadomość obowiązującego go w tym przedmiocie zakazu. art. 11 § 2 kk- jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. art. 64§1 kk - oskarżony dopuszcajac się zarzuconego mu czynu w okresie od 10 lipca 2021 r. do dnia 11 sierpnia 2021 r. dopuścił się tego czynu w ciągu 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, albowiem był uprzednio skazany mocą wyroku Sądu Rejonowego w Giżycku o sygnaturze II K 127/20 z dnia 22 czerwca 2020 r. , za popełnienie czynu z art. 190a§1 kk - na karę 1 roku pozbawienia wolności, ktorą odbywał m. in. w okresie od 15.09.2020 r. do 19.05.2021 r. art. 4§1 kk- mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk, zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------- 3.4. Umorzenie postępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. B. 1a) 1b). I. - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań nękania A. T., w konsekwencji "uprzykrzając" jej życie, - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzając w niej strach, zagrożenie, - nie można akceptować takiego zachowania oskarżonego, który w imię źle pojętej miłości powodował, iż pokrzywdzona, odebierała jego zachowanie jako wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę - zachowanie oskarżonego jednoznacznie świadczy, że za nic miał zapadły przeciwko niemu wyrok, na mocy którego odbywał wcześniej karę pozbawienia wolności za takie samo przestępstwo popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej -nie można akceptować sytuacji, w której oskarżony, nie mogąc się pogodzić z odejściem A. T., podejmuje kroki, by wzbudzić w pokrzywdzonej wszechogarniające zagrożenie, odbiera jej możliwość "normalnego" funkcjonowania w społeczeństwie, "osacza" pokrzywdzoną -podkreślić należy na szczególną determinację oskarżonego w realizacji swojego celu, - na podkreślenie zasługuje okoliczność, że pokrzywdzona w żaden sposób nie prowokowała oskarżonego, wyraźnie i wielokrotnie dawała mu już wcześniej do zrozumienia, że nie życzy sobie z nim jakichkolwiek kontaktów, a co oskarżony zupełnie ignorował - w ocenie Sądu orzeczona kara spełni cele w zakresie prewencji zwłaszcza szczególnej, ale także i ogólnej, że wpłynie na oskarżonego wychowawczo i poprawczo, przy uwzględnieniu jako okoliczności obciążajacej karalności P. B., w tym działanie w warunkach recydywy - dotychczasowa karalność oskarżonego za tożsame czyny popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej- jest kolejnym dowodem na to, iż oskarżony jest sprawcą niepoprawnym - zachowanie oskarżonego jest także dowodem na to, iż za nic miał zapadły uprzednio przeciwko niemu wyrok, lekceważąc tym samym postanowienia tego orzeczenia - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed zamachami na jej dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzoną orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej A. T. na odległość mniejszą niż 100 ( sto) metrów przez okres 5 lat oraz zakaz wszelkiego kontaktowania się z pokrzywdzoną A. T. przez okres 5 lat 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ----------------- 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Z uwagi na sytuację majątkową oskrżonego - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk 8. PODPIS
II K 507/20
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 507/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 348/22
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 488/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 grudnia 2024 r. sprawy R.K. skazanego za czyn z art. 190a § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II Ka 176/24 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 307/22 postanowił 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. [WB]

UZASADNIENIE

R.K. został oskarżony o to, że:1.w okresie od 1 czerwca 2020 r. do 5 marca 2022 r. w miejscowości M., powiat m., województwo [...] działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wielokrotnie wysyłał znaczne ilości krótkich wiadomości tekstowych w postaci smsów na numer telefonu A.P., w których znieważał ją, a także dodatkowo nachodził ją w miejscu zamieszkania, śledził i zaczepiał na ulicy, szarpał ją, czym nie stosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 702 /18 z dnia 8 października 2018 r. zakazu zbliżania się do A.P. na odległość nie mniejszą jak 100 metrów oraz zakazu kontaktowania się z wymienioną na okres 3 lat, liczony od daty 12 października 2019 r. tj. o czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.2.w dniu 7 stycznia 2021 r. w nieustalonym miejscu, ze skutkiem w miejscowości M., powiat m., województwo [...] kierował groźby karalne pod adresem A.P. w postaci oszpecenia, poprzez polanie kwasem jej twarzy, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 października 2018 r., sygn. akt II K 702/18 za czyn z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., tj. przestępstwo umyślne podobne, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn. akt II K 307/22, Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim: 1.oskarżonego R.K. w ramach zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z punktu pierwszego uznał za winnego tego, że w okresie od 1 października 2021 r. do 13 stycznia 2023 r. ze skutkiem w M., powiat m., województwo [...] uporczywie nękał A.P. w ten sposób, że wbrew jej woli wydzwaniał do niej, wysyłał wiadomości tekstowe oraz kontaktował się z nią przy użyciu komunikatorów i serwisów internetowych, w których to kontaktach: adorował pokrzywdzoną i darzył uczuciem, obrażał ją słowami wulgarnymi, a nadto zaczepiał ją w miejscu publicznym w tym szarpał ją, jak również nachodził w miejscu jej zamieszkania, czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i udręczenia oraz istotnie naruszał jej prywatność, a postępując w ten sposób w okresie od 1 października 2021 r. do 11 października 2022 r. nie stosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 8 października 2018 r., sygnatura II K 702 /18 zakazu kontaktowania się z A.P. oraz zbliżania się do niej, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, tj. czynu wyczerpującego znamiona występku z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz w zw. z art. 64 § 1 k.k., i za czyn ten na podstawie tych przepisów skazał go, zaś na podstawie art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;2.na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. orzekł wobec oskarżonego R.K. zakaz kontaktowania się z A.P. w sposób bezpośredni i pośredni przez okres 3 (trzech) lat, a także zakaz zbliżania się do A.P. na odległość nie mniejszą niż 100 (sto) metrów przez okres 3 (trzech) lat;3.oskarżonego R.K. uniewinnił od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie drugim aktu oskarżenia;4.zwolnił oskarżonego od uiszczenia opłaty oraz zwrotu wydatków postępowania,przejmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa.Od powyższego wyroku apelację wywiódł obrońca oskarżonego, który zaskarżył to orzeczenie w części skazującej oskarżonego tj. w zakresie pkt.

I i II części dyspozytywnej wyroku, zarzucając: I. obrazę przepisów prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:a) art. 398 § 1 k.p.k. w zw. z art. 399 § 1 k.p.k. a contrario w zw. art. 14 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. wyrażającą się w skazaniu R.K. za czyn wykraczający poza granice oskarżenia i nie objęty aktem oskarżenia oraz zakwalifikowany z przepisów co do których zastosowania oskarżony nie został uprzedzony, co stanowiło orzekanie bez żądania uprawnionego oskarżyciela, a tym samym naruszenie kardynalnej zasady skargowości oraz pozbawiało R.K. prawa do obrony;b) art. 4 k.p.k., art. 5 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. oraz art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k. polegającą na niewzięciu pod uwagę przy ferowaniu wyroku wszystkich ujawnionych w toku przewodu sądowego i mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie okoliczności, oparciu poczynionych ustaleń faktycznych na dowolnie przeprowadzonej ocenie dowodów oraz wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, niedostatecznym uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy w tym okoliczności dla oskarżonego ewidentnie korzystnych, rozstrzygnięciu niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, nienależytej analizie i ocenie poszczególnych dowodów, w szczególności wyjaśnień oskarżonego, co skutkowało niesłusznym uznaniem R.

K. za winnego przypisanego mu występku,II. rażącą surowość, a tym samym niewspółmierność orzeczonej R.K. kary roku pozbawienia wolności w sytuacji gdy stopień winy i społecznej szkodliwości czynu, okoliczności jego popełnienia, uzasadniały wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności.Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.Wyrokiem z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II Ka 176/24, Sąd Okręgowy w Siedlcach utrzymał wyrok w zaskarżonej części w mocy i orzekł o kosztach procesu.Od powyższego wyroku kasację wywiódł obrońca oskarżonego, który zaskarżył to orzeczenie w całości, zarzucając mu rażącą obrazę przepisów prawa mającą istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie: 1.art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nierzetelnej i powierzchownej kontroli zarzutu odwoławczego dotyczącego obrazy art. 398 § 1 k.p.k. w zw. z art. 399 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 14 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w zakresie czynu przypisanego wyrokiem Sadu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim o sygn.

II K 307/22 z dnia 30 stycznia 2023 r. wyrażającej się w uznaniu, że dowolna zmiana granic czasowych zarzutu przypisanego wyrokiem, w stosunku do czynu objętego aktem oskarżenia o blisko rok: nie narusza zasady skargowości, nie narusza granic aktu oskarżenia oraz nie pozbawia oskarżonego prawa do obrony w zakresie nowego czynu, w sytuacji gdy prawidłowa ocena rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim przez pryzmat zasad i przepisów obowiązujących w polskim procesie karnym i praw gwarantowanych przez Konstytucję Rzeczpospolitej Polskiej winna skutkować uchyleniem orzeczenia skazującego R.K.,2.art. 47b § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych ( Dz. U. z 2018 r. poz. 23 z póź. zm.) przez dokonanie w dniu 28 maja 2024 r. zmiany składu Sądu Okręgowego w Siedlcach rozpoznającego apelację, a więc tuż przed rozpoznaniem istoty sprawy, mimo że nie zachodziła niemożność rozpoznania sprawy w dotychczasowym składzie ani długotrwała przeszkoda w rozpoznawaniu sprawy, a nowo wyznaczony sędzia nie mógł realizować ciążących na nim obowiązków orzeczniczych, skoro nie miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy R.K. jeszcze przed rozprawą apelacyjną, co czyniło jego udział w rozprawie apelacyjnej wyłącznie formalnym, a nie merytorycznym.Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz utrzymanego nim w mocy wyroku sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.W odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się oczywiście bezzasadna. Odnosząc się do zarzutu podniesionego w punkcie I. kasacji należy wskazać, że zgodnie z utrwalonym w judykaturze, trafnym poglądem, uprawnienie sądu do modyfikacji ram czasowych okresu popełnienia przestępstwa rozciąga się do daty wyroku sądu pierwszej instancji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2002 r., II KKN 17/00). Zmiana tego rodzaju nie narusza zatem, wskazanych przez autora kasacji, art. 398 § 1 k.p.k. oraz art. 14 § 1 k.p.k. Wbrew też temu, co wskazuje skarżący, przepis art. 399 § 1 k.p.k. nie nakłada na sąd obowiązku uprzedzenia stron o możliwości zmiany, względnie uzupełnienia, opisu czynu w sytuacji, gdy nie zachodzi perspektywa zakwalifikowania czynu według innego przepisu prawnego niż wskazany w akcie oskarżenia (tak trafnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2013 r., III KK 234/13).

Oznacza to, że sąd pierwszej instancji, który na podstawie art. 399 § 1 k.p.k. uprzedził „o możliwości zakwalifikowania czynów zarzuconych oskarżonemu z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 244 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. oraz w zw. z art. 64 § 1 k.k.” (k. 193 v.) nie był obowiązany – w świetle tej regulacji – do uprzedzenia o zmianie opisu czynu, w tym również w zakresie czasu jego popełnienia. W przedmiotowej sprawie obowiązku sądu w tym obszarze nie sposób wyprowadzać także z innych regulacji, w szczególności z art. 6 k.p.k., który nakazuje zagwarantowanie oskarżonemu realnego prawa do obrony.

Przebieg rozprawy głównej i przeprowadzane w jej toku dowody, jednoznacznie wskazywały bowiem, że sąd pierwszej instancji może zmienić opis zarzuconego oskarżonemu czynu, rozszerzając czas jego popełnienia na okres przypadający po wniesieniu aktu oskarżenia (k. 163, 163 v., 178 – 180, 192 – 193). Oskarżony i jego obrońca mogli więc podjąć działania mające na celu zapobieżenie dokonaniu przez sąd niekorzystnych dla R.K. ustaleń w tym obszarze, w szczególności poprzez stosowną aktywność dowodową. Nie ma więc żadnych podstaw do twierdzenia, że sąd odwoławczy na skutek uznania za nietrafny zarzutu podniesionego w punkcie Ia apelacji, dopuścił się rażącej i mogącej mieć istotny wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów wyeksponowanych w punkcie I kasacji.

Odnosząc się do zarzutu podniesionego w punkcie II. nadzwyczajnego środka zaskarżenia należy natomiast wskazać, że ustawodawca w art. 47b u.s.p. wprowadził dwa odstępstwa od zasady niezmienności składu orzekającego. Pierwsze, wyrażone w przywoływanym przez autora kasacji paragrafie 1 tego artykułu, rzeczywiście dotyczy zmiany składu orzekającego z uwagi na niemożność rozpoznania sprawy w dotychczasowym składzie albo długotrwałą przeszkodę w rozpoznaniu sprawy w dotychczasowym składzie. Natomiast drugie odstępstwo, przewidziane w treści art. 47b § 2 u.s.p., o którym autor kasacji nie wspomina, dotyczy przeszkód o charakterze nagłym, gdy konieczność podjęcia czynności w sprawie wynika z odrębnych przepisów lub przemawia za tym wzgląd na sprawność postępowania (zob.

K. Markiewicz, Wpływ regulacji "covidowych" na zasadę niezmienności (stabilności) oraz kolegialność składów sądów odwoławczych, PPC 2022, nr 1, s. 50). W przedmiotowej sprawie bez wątpienia wystąpił ów drugi wypadek, na co ewidentnie wskazuje zarówno treść zarządzenia przewodniczącej wydziału na k. 332, jak i zapis w protokole rozprawy apelacyjnej na k. 334. Już z tego powodu zarzut podniesiony w punkcie II. kasacji musi zostać uznany za chybiony. Ponadto należy zauważyć, że obecny na rozprawie odwoławczej obrońca oskarżonego, którego powiadomiono o zmianie składu orzekającego i powodzie tejże modyfikacji, nie zgłosił w tej kwestii żadnych wniosków.

Ponadto twierdzenia skarżącego, że sędzia, która zastąpiła sędziego pierwotnie wyznaczonego do rozpoznania tej sprawy, nie zapoznała się z aktami sprawy, nie zostały poparte przekonującą argumentacją. Skarżący odwołał się bowiem jedynie do krótkiego odcinka czasowego, jaki w jego ocenie musiał upłynąć od momentu wydania zarządzenia o zmianie składu do momentu wywołania sprawy, który jego zdaniem uniemożliwiał zapoznanie się z aktami sprawy. Skarżący abstrahował natomiast od tego, że akta sprawy w momencie wydawania ww. zarządzenia liczyły jedynie 332 karty, a sędzia G.J., która wstąpiła do składu orzekającego sądu odwoławczego była Przewodniczącą Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w Siedlcach i w przedmiotowej sprawie podejmowała wcześniej szereg czynności.

Wydała wszak - i to dwukrotnie - zarządzenie o wpisaniu sprawy do repertorium Ka, w którym określiła liczebność składu sądu odwoławczego (k. 228, 325a) oraz dwukrotnie wydała zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy apelacyjnej (k. 230, 328). Zarówno decyzja procesowa określająca – pod względem liczebnym - skład sądu, jak i dotycząca skierowania sprawy na rozprawę wymagała, mając na uwadze np. treść przepisu art. 449 § 2 k.p.k. oraz art. 439 § 1 i 3 k.p.k., zapoznania się, choć w pewnym zakresie, z aktami sprawy. Nie należy również zapominać, że ww. sędzia wydała również zarządzenie o przyjęciu kasacji wywiedzionej od poprzednio wydanego w tej sprawie, a uchylonego przez Sąd Najwyższy, wyroku sądu odwoławczego z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt II Ka 337/23 (k. 297).

W tym stanie rzeczy twierdzenie, że sędzia, która wstąpiła w miejsce innego sędziego (niebędąca przy tym sędzią sprawozdawcą) do składu sądu orzekającego w sprawie apelacyjnej II Ka 176/24 nie miała możliwości przygotowania się do tej sprawy merytorycznie, a jej „obecność” w tymże składzie miała jedynie „charakter formalny”, nie mogą być uznane za przekonujące. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uznał wywiedziony w niniejszej sprawie nadzwyczajny środek zaskarżenia za oczywiście bezzasadny i orzekł o jego oddaleniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. [WB]r.g. ‎