Legislator Case Law & Legislation
II KK 440/23 AI generated

Supreme Court excludes a former prosecutor judge from a cassation case due to public perception of impartiality concerns.

Case Number II KK 440/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the defense attorney's request to exclude Judge Ryszard Witkowski from the cassation proceedings. The defendant, M. B., had been acquitted of defiling a monument to Pope John Paul II, a case that sparked significant public emotion. The Court ruled that Witkowski's prior service as a prosecutor from 1996 created sufficient grounds for public doubt regarding his impartiality, necessitating his removal to uphold the court's authority.

Legislator headnote

AI generated

Art. 41 § 1 k.p.k.; The exclusion of a judge is required not only when objective impartiality is lacking but also when external circumstances create reasonable doubts about impartiality in the eyes of the average member of society.

Keywords

AI generated
judicial impartiality public perception judge exclusion cassation proceedings prosecutor background social reception appearance of bias

Cited Legislation

AI generated
Art. 41 § 1 k.p.k.
art. 261 k.k
B., uniewinnionej od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 261 k.k., wniosku adwokata M.
art 41 § 1 k.p.k
oznaczonej sygnaturą II KK 440/23 postanowił: na podstawie art 41 § 1 k.p.k.
art. 196 k.k
art. 11 § 2 k.k

Cited Case Law

AI generated
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02
Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04
wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 440/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 lutego 2024 r. w Izbie Karnej w sprawie kasacyjnej M. B., uniewinnionej od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 261 k.k., wniosku adwokata M. P.– J.– obrońcy M. B., o wyłączenia SSN Ryszarda Witkowskiego od udziału w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej M. B. oznaczonej sygnaturą II KK 440/23 postanowił: na podstawie art 41 § 1 k.p.k. wyłączyć SSN Ryszarda Witkowskiego od udziału w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej o sygn. akt II KK 440/23, UZASADNIENIEAdwokat M.

P.– J.– obrońca M. B., w dniu 18 stycznia 2024 r. złożył wniosek o wyłączenie SSN Ryszarda Witkowskiego od udziału w rozpoznaniu sprawy kasacyjnej M. B. oznaczonej sygnaturą II KK 440/23 (k. 42 – 44). Przedmiotem sprawy o sygn. akt II KK 440/23, jest rozpoznanie kasacji Prokuratora Okręgowego w Warszawie złożonej na niekorzyść M. B. od uniewinniającego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt IX Ka 592/23. M. B. była oskarżona o to, że w dniu 24 października 2020 r. w miejscowości […] w województwie […], działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, znieważyła pomnik urządzony w Parku […] od strony ulicy […], w celu uczczenia osoby Jana Pawła II poprzez pomalowanie części pomnika przedstawiających dłonie czerwoną farbą, czym obraziła uczucia religijne innych osób wyznania rzymskokatolickiego znieważając publicznie przedmiot czci religijnej, to jest przestępstwo z art. 261 k.k. w zb. z art. 196 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Niniejsza sprawa rodzi społeczne emocje i uwzględniając jej realia Sąd Najwyższy uznał, że z punku widzenia jej społecznego odbioru nie jest pożądane, aby w rozpoznaniu kasacji Prokuratora Okręgowego w Warszawie złożonej na niekorzyść M.

B. od uniewinniającego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 lipca 2023 r., sygn. akt IX Ka 592/23, brał udział SSN Ryszard Witkowski, który przed powołaniem w dniu 19 września 2018 r. na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, od roku 1996 pełnił służbę w wojskowych jednostkach prokuratury. W orzecznictwie Sądu Najwyższego akcentowana jest konieczność zróżnicowania obiektywnej bezstronności sędziego i jego bezstronności w odbiorze zewnętrznym, przy czym co do odbioru zewnętrznego z reguły odwołać się można do oceny sytuacji dokonanej przez hipotetycznego, przeciętnie wykształconego, logicznie myślącego członka społeczeństwa, który nie jest osobiście zainteresowany wynikiem procesu.

W uzasadnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt. SK 19/02, OTK ZU 2004, nr 7/A, poz. 67, znajdujemy wskazanie, że cyt. ,,Instytucja wyłączenia sędziego w równej mierze służy zapewnieniu realnej bezstronności sądu, jak i umacnianiu autorytetu wymiaru sprawiedliwości przez usuwanie choćby pozorów braku bezstronności.” Znaczenie społecznej oceny bezstronności sędziego, a także wynikająca z tego perspektywa interpretacji podstaw wyłączenia sędziego, skutkuje tym, iż o potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia nie może decydować jedynie zasadność in casu zarzutu będącego podstawą wniosku o wyłączenie, ale również ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą, w realiach sprawy, wystarczające okoliczności które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego (por. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie. [PGW] [ał] ‎