Legislator Case Law & Legislation
II KK 44/23 AI generated

II KK 44/23 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 44/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z 24 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy w Krasnymstawie, sygn. akt II K 304/20 uniewinnił A. D. od tego, że w dniu 8 czerwca 2019 r. w K., woj. […] zniesławiła A. D. w ten sposób, że w obecności funkcjonariuszy Policji — mł. asp. G. J. i sierż. szt. E. O. powiedziała, że boi się rodziny swojego męża z tego względu, że rodzina namawiała i negatywnie nastawiała małoletniego H. D., który po spotkaniach z rodziną źle się zachowywał oraz że rodzina jej męża stwarza zagrożenie dla dziecka H. D., tj. od popełnienia czynu z art. 212 § 1 k.k.Apelację od ww. wyroku złożył pełnomocnik oskarżycielki prywatnej i oskarżycielka prywatna.W wywiedzionych apelacjach skarżący zarzucili rozstrzygnięciu naruszenie szeregu przepisów procedury karnej tj. art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. prowadzące do dokonania błędnych ustaleń faktycznych Wyrokiem z 12 lipca 2022 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 3 k.p.k, art. 212 §1 k.k, art. 4 k.p.k, art. 5 § 2 k.p.k, art. 7 k.p.k, art. 410 k.p.k; II KK 44/23 · Sąd Najwyższy: Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz Wyroku Sądu Rejonowego w Krasnymstawie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. i 519 k.p.k. kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego i może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Keywords

AI generated
offences against the family action to contest paternity family hardship family member deportation of family hearing of a parent

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k
II KK 44/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 212 §1 k.k
D.oskarżonej o czyn z art. 212 §1 k.k.
art. 4 k.p.k
z art. 4 k.p.k., 7 k.p.k., 410 k.p.k.
art. 5 § 2 k.p.k
4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art.
art. 7 k.p.k
5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art.
art. 410 k.p.k
7 k.p.k., art. 410 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
433 § 2 oraz art. 457 § 3 k.p.k.
art. 212 k.k
D.oskarżonej o czyn z art. 212 §1 k.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I KK 44/23
Subsydiarnym aktem oskarżenia A.
VI Ka 1269/16
Wyrokiem z dnia 01.07.2016 roku wydanym w sprawie o sygn.
I KK 87/23
Wyrokiem z dnia 26 maja 2022 roku, sygn.
II K 306/21
WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 306/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. D. I. W dniu 31 maja 2021 roku przy ul. (...) w m. G. gm. G. słownie wypowiadał groźby pozbawienia życia ojcu S. D., przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym obawę ich spełnienia, tj. czyn z art. 190§1 kk II. W dniu 31 maja 2021 roku wdarł się do domu przy ul. (...) w m. G. gm. G. i wbrew żądaniom matki O. D. (1) miejsca tego nie opuścił, tj. czyn z art.193 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 31 maja 2021 roku przy ul. (...) w m. G. gm. G. słownie wypowiadał groźby pozbawienia życia ojcu S. D., przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym obawę ich spełnienia. II. 1. W dniu 31 maja 2021 roku wdarł się do domu przy ul. (...) w m. G. gm. G. i wbrew żądaniom matki O. D. (1) miejsca tego nie opuścił. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania S. D. - zeznania O. D. (1) - zeznania A. K. - zeznania M. S. - protokół oględzin miejsca wraz ze zdjęciami i płytą - odpis wyroku - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania S. D. - zeznania O. D. (1) - zeznania Ł. K. k. 221-221v, 23-24, 52-54, 65 k. 203v- 204, 2-3 k. 204-204v, 11-12 k. 204v-205 k. 205, 20 k. 32-46 k.59 k. 221-221v, 23-24, 52-54, 65 k. 203v- 204, 2-3 k. 204-204v, 11-12 k. 221v-222, 92 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ------------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. I. 2. I. 1. II. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania S. D. - zeznania O. D. (1) - zeznania A. K., zeznania M. S. - protokół oględzin miejsca wraz ze zdjęciami i płytą - odpis wyroku - zeznania Ł. K. - w części, w jakiej przyznaje się do winy zasługują na wiarę albowiem znajdują swoje odzwierciedlenie w pozostałych dowodach, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - przyznał, że "podstępem" wdarł się do domu rodziców, gdzie nie miał prawa przebywać, gdy był pod wpływem alkoholu, a tego dnia- jak wyjaśnił był- zarówno pod wpływem alkoholu, jak i tabletek - przyznał, że jego matka nie chciała go wpuścić do domu z uwagi na stan w jakim się znajdował i wszedł tam wbrew jej woli, uszkadzajac klamkę w drzwiach - przyznał, że pod wpływem alkoholu jest agresywny i nie wykluczył, że mógł grozić ojcu, choć tego nie pamięta - przyznał, że w swoim pokoju posiadał liczne noże, maczetę i inne tego typu przedmioty - zeznania od początku spójne, zbieżne, szczegółowo opisujące zachowanie oskarżonego - relacja zdana przez świadka co do gróźb kierowanych wobec niego przez oskarżonego koresponduje z zeznaniami O. D. (2), której opisał zachowanie syna - relacja zdana przez świadka co do zachowania oskarżonego wobec niego pozostaje zbieżna z opisem zachowania oskarżonego wobec tego pokrzywdzonego a wynikającym z zeznań interweniujących funkcjonariuszy policji - zeznania świadka korespondują z zeznaniami O. D. (1) i wyjaśnieniami oskarżonego, w jakich przyznaje się do winy w części dotyczacej wtargnięcia do domu - oskarżony niewątpliwie mógł się obawiać syna, albowiem ten nie pierwszy raz stosował wobec niego groźby, za co był już wcześniej skazany - z uwagi na eskalację zachowania oskarżonego, jego nieobliczalnność, gdy pozostawał pod wpływem alkoholu- sam oskarżony przyznał, że pod wpływem alkoholu jest agresywny- pokrzywdzony mógł się obawiać o swoje życie i zdrowie, mógł się obawiać, że oskarżony zrealizuje swoje groźby tym bardziej, że jego syn w swoim pokoju posiadał liczne noże, kastet i in. tego typu przedmioty, przy czym sam oskarżony przyznał się do posiadania tego typu rzeczy - wersja przedstawiona przez świadka tworzy logiczny, spójny przebieg zdarzeń, wpisujący się niejako we wcześniejsze agresywane zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzionego i jego agresję w ogóle, a związaną z nadużywaniem alkoholu - zeznania od poczatku spójne, zbieżne, opisujące w sposób szczegółowy okoliczności, w jakich oskarżony wtargnął do jej domu - relacja zdana przez świadka koresponduje z wyjaśnieniami oskarżonego w części, w jakiej przyznaje się do popełnienia przestępstwa na szkodę tej pokrzywdzonej - świadek wskazała dlaczego oskarżony nie mógł przebywać w jej domu, w jakich okolicznościch mógł tam być - zeznała wprost, że w dniu zdrzenia nie chciała, aby oskarżony z uwagi na swój stan nietrzeźwości przebywał w jej domu, chciała przeszkodzić oskarżonemu w wejściu do domu, doszło do szarpaniny, na skutek której oskarżony uszkodził klamkę w drzwiach - mając na uwadze powyższe oraz fakt, iż świadek wezwała na miejsce policję, gdyż oskarżony wbrew jej woli wtargnął do domu i pomimo żądań pokrzywdzonej nie opuścił go- nie budzi wątpliwości, że oskarżony dopuścił się naruszenia miru domowego pokrzywdzonej, i nie zmienia tego okoliczność, że po przyjeździe policji pokrzywdzona zdecydowała, by syn w domu został - świadek w przekonywujący sposób wytłumaczyła z jakich powodów podjęła taką decyzję - zeznania świadka są zbieżne z relacją zdaną przez przybyłego na miejsce funkcjonariusza policji - zeznania świadka zbieżne z relacją S. D. co do zachowania oskarżonego wobec ojca w dniu zdarzenia oraz w okresach wcześniejszych - zeznania świadka w sposób logiczny przedstawiają zachowanie oskarżonego w dniu zdarzenia i niejako uzupełniają obraz wcześniejszego zachowania oskarżonego pod wpływem alkoholu, od którego był uzależniony - zbieżne z relacją S. D., co do zachowania oskarżonego wobec tego pokrzywdzonego - relacja zdana przez świadków co do zachowania oskarżonego wobec ojca- groził pokrzywdzonemu w obecności w/w świadków- pozostaje w logicznym ciągu z zachowaniem oskarżonego przed interwencją policji, a opisanym przez S. D. - z obserwacji świadków wynikało, że pokrzywdzony obawiał się syna - potwierdzili, iż oskarżony posiadał w swoim pokoju noże i in. tego typu przedmioty - nie mieli powodów, by zeznawać na temat okoliczności, które nie miały miejca i w konsekwencji niesłusznie obciążać oskarżonego - dowody niekwestionowane przez strony - potwierdzają okoliczności wynikające z wyjaśnień oskarżonego, pokrzywdzonych oraz funkcjonariuszy policji co do posiadania przez oskarżonego określonych przedmiotów - dokument niekwestionowany przez strony - potwierdza fakt wcześniejszego skazania oskarżonego za groźby karalne popełnione na szkodę ojca - powierdził relację pokrzywdzonej i oskarżonego co do okoliczności w jakich oskarżony znalazł się w jej domu - brak podstaw, by podważać zeznania świadka 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1. II. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego -zeznania J. U. - w części w jakiej nie przyznaje się do winy, zdaniem Sądu nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą linię obrony - trudno oprzeć się wrażeniu, że oskarżony chciał się przedstawić w jak najlepszym świetle, obarczając za niewątpliwy konflikt między nim a ojcem- właśnie ojca - zaprzeczał okolicznościom wynikającym nie tylko z zeznań ojca, ale także z zeznań funkcjonariuszy policji, w obecności których groził ojcu, przy czym policjanci nie mieli powodów, by składać zeznania obciążające oskarżonego, gdyby faktycznie tak się nie zachowywał - potwierdział okoliczności niesporne- uzależnienie oskarżonego, jego agreswyne zachowanie, konflikt rodzinny w związku z takim zachowaniem oskarżonego 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 M. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 190§1 kk - oskarżony słownie wypowiadał groźby pozbawienia życia wobec ojca S. D., przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym obawę ich spełnienia. Oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonego gróźb, chcąc pokazać swoją "wyższość" nad pokrzywdzonym, poniżyć go, uprzedmiotowić. Z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonego, wzbudzić w nim strach, zagrożenie. art. 193 kk- oskarżony świadomie i "podstępem" wdarł się do domu swoich rodziców, wiedząc, że nie ma prawa tam przebywać i wbrew żądaniom matki O. D. (1) miejsca tego nie opuścił. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ------------------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania ---------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------- 3.4. Umorzenie postępowania ----------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------- 3.5. Uniewinnienie ---------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia --------------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. D. 1 a). 1b). 2. I II I i II - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuścił się wobec pokrzywdzonego gróźb - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonego, wzbudzając w nim strach, zagrożenie, pokazując swoją "wyższość" nad ojcem - nie powstrzymał się przed przestępczymi zachowaniami nawet w obecności funkcjonariuszy policji - nie można akceptować takiego zachowania oskarżonego, który nieradząc sobie z problemami - niejako mścił się na ojcu za swoje niepowodzenia - eskalacja przestępczych zachowań oskarżonego powodowała, iż pokrzywdzony, coraz bardziej obawiał się o swoje życie i zdrowie - nie bez znaczenia pozostaje fakt, że oskarżony nie po raz pierwszy stosował groźby wobec ojca, który był coraz bardziej bezradny wobec takich zachowań - strach spowodowany zachowaniem syna odbierał pokrzywdzonemu niejednokrotnie możliwość "normalnego" funkcjonowania - pozostawanie oskarżonego w chwili czynu pod wpłwem alkoholu - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonego przed zamachami na jego dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzonym orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego S. D. na odległość mniejszą niż 50 metrów - przez okres 2 lat - pozostawanie w chwili czynu pod wpływem alkoholu - oskarżony wdarł się do mieszkania rodziców, tym samym gwałcąc prawo pokrzywdzonej do spokojnego zamieszkiwania, wolnego od zakłóceń, naruszając jedno z podstawowych praw pokrzywdzonej tj. prawo do decydowania o tym, kto może przebywać w miejscach, w których pokrzywdzona jest gospodarzem - oskarżony dopuścił się przedmiotowego czynu z pełną premedytacją, podstępem, mimo, że wiedział, iż nie ma prawa przebywać w domu rodziców - w czasach współczesnych prawo do prywatności, w tym do poszanowania nienaruszalności mieszkania, zostało uznane za jedno z podstawowych praw człowieka, przyrodzone i przysługujące wszystkim ludziom. Znalazło to wyraz m.in. w art. 17 MPPOiP, zgodnie z którym "nikt nie może być narażony na samowolne wkraczanie w jego życie prywatne, rodzinne, domowe" i "każdy jest uprawniony do ochrony prawnej przed takim wkraczaniem lub atakami". Zgodnie zaś z art. 8 EKPC każdy ma prawo do poszanowania m.in. swojego mieszkania - swoim zachowaniem dał dowód, że jest osobą agresywną i nieobliczalną - wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów przejawiający się m.in. w dezorganizjacji życia rodziców na skutek przestępczych zachowań oskarżonego - zbieżność czasowa popłenionych czynów, - umyślny charakter występków, - ilość popełnionych przestępstw - tożsamość celów, jakimi się kierował - dotychczasowa karalność - okoliczność łagodząca- częściowe przyznanie się do winy 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności M. D. 3. I i II - zgodnie z art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres tymczasowego aresztowania oskarżonego od dnia 31 maja 2021 r. godz. 13:20 do 11 października 2021 r. 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ---------------- - 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 4. 5. -uwzględniono postanowienia Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu -z uwagi na sytuację majątkowa i osobistą oskrżonego - bez majątku, bez stałych dochodów- zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk. 8. PODPIS
II Ca 398/14
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 44/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 20 lipca 2023 r., w sprawie A. D.oskarżonej o czyn z art. 212 §1 k.k. kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z 12 lipca 2022 r., sygn. akt II Ka 378/22, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Krasnymstawie z 24 lutego 2022 r., sygn. II K 304/20 postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć oskarżycielkę prywatną A.D. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 24 lutego 2022 r. Sąd Rejonowy w Krasnymstawie, sygn. akt II K 304/20 uniewinnił A. D. od tego, że w dniu 8 czerwca 2019 r. w K., woj. […] zniesławiła A. D. w ten sposób, że w obecności funkcjonariuszy Policji — mł. asp. G. J. i sierż. szt. E. O. powiedziała, że boi się rodziny swojego męża z tego względu, że rodzina namawiała i negatywnie nastawiała małoletniego H. D., który po spotkaniach z rodziną źle się zachowywał oraz że rodzina jej męża stwarza zagrożenie dla dziecka H. D., tj. od popełnienia czynu z art. 212 § 1 k.k.Apelację od ww. wyroku złożył pełnomocnik oskarżycielki prywatnej i oskarżycielka prywatna.W wywiedzionych apelacjach skarżący zarzucili rozstrzygnięciu naruszenie szeregu przepisów procedury karnej tj. art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k. prowadzące do dokonania błędnych ustaleń faktycznych Wyrokiem z 12 lipca 2022 r.

Sąd Okręgowy w Zamościu, sygn. akt II Ka 378/22 utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Kasację od wyroku sądu odwoławczego wywiódł pełnomocnik oskarżycielki prywatnej zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie: 1.art. 433 § 2 oraz art. 457 § 3 k.p.k. polegającą na nierozpoznaniu wszystkich zarzutów obu apelacji oraz ogólnikowe, lakoniczne i nierzetelne rozpoznanie pozostałych zarzutów, a także sporządzenie uzasadnienia w ogólnikowy sposób, opierający się w dużej mierze na przywoływaniu treści uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, bez podania dostatecznych powodów uznania zarzutów i wniosków zawartych przez pełnomocnika oskarżycielki i oskarżycielki prywatnej w apelacjach za niezasadne;2.art 433 § 2 oraz art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., 7 k.p.k., 410 k.p.k. poprzez nienależyte przeprowadzenie kontroli odwoławczej polegającej na ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, jako w sposób jednoznaczny wskazującego na brak winy oskarżonej, w sytuacji gdy głównym dowodem obciążającym i potwierdzającym fakt popełnienia czynu zabronionego było nagranie na którym przekazana została wprost - w sposób jednoznaczny relacja funkcjonariuszy policji, a następnie treść nagrania została potwierdzona przez świadka E. O. zeznającego przed Sądem;3.art. 433 § 2 oraz art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., 7 k.p.k., 410 k.p.k. poprzez nienależyte przeprowadzenie kontroli odwoławczej polegającej na wskazaniu przez Sąd odwoławczy w treści uzasadnienia argumentów przemawiających za brakiem zasadności zarzutów apelacyjnych, będących w sprzeczności z ustaleniami poczynionymi przez Sąd pierwszej instancji z pominięciem oceny zarzutów dotyczących postępowania dowodowego i ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy;4.art. 212 k.k. i art. 2, 4, 7 i 410 k.p.k. poprzez zaakceptowanie zaistniałych w postępowaniu odwoławczym rażących naruszeń tych przepisów zaistniałych w postępowaniu pierwszo-instancyjnym.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz Wyroku Sądu Rejonowego w Krasnymstawie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi.Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k. i 519 k.p.k. kasacja przysługuje od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego i może być wniesiona tylko z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub innego rażącego naruszenia prawa, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

Sąd Najwyższy nie jest uprawniony w ramach postępowania kasacyjnego do ponownej oceny dowodów i na tej podstawie kontrolowania prawidłowości poczynionych ustaleń faktycznych. Na tym etapie niedopuszczalne jest również podnoszenie w kasacji zarzutów skierowanych przeciwko orzeczeniu sądu I instancji.Skarżący zarzuca sądowi odwoławczemu dokonanie nieprawidłowej kontroli instancyjnej (zarzuty 1- 3 kasacji), jednak z treści wywiedzionej kasacji nie wynika na czym konkretnie zdaniem skarżącego polegała nieprawidłowa kontrola instancyjna sądu odwoławczego.

Autor kasacji wprost kieruje wywiedzione w niej zarzuty przeciwko orzeczeniu sądu I instancji bez przywołania konkretnych uchybień sądu odwoławczego, prowadzących do przeniknięcia uchybień sądu I instancji do orzeczenia drugoinstancyjnego. Ponieważ analiza treści wywiedzionej kasacji wskazuje, że zarzuty w niej podniesione opierają się w całości na argumentacji przytoczonej w apelacjach od wyroku Sądu Rejonowego, zaś zarzuty nieprawidłowej kontroli instancyjnej mają jedynie charakter pozorny. Skarżący zmierza do powtórzenia na etapie kasacji kontroli apelacyjnej, forsując subiektywną interpretację wyników postępowania dowodowego.Wbrew twierdzeniom skarżącego, sąd ad quem w sposób należyty i rzetelny odniósł się do zarzutów apelacyjnych, co wynika z analizy pisemnych motywów rozstrzygnięcia.

Nie stanowi zaś o zasadności zarzutu sama prezentowana przez autora kasacji odmienna ocena materiału dowodowego. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika z jakich powodów i w jakim zakresie sąd odwoławczy uznał poszczególne zarzuty apelacyjne za bezzasadne, w związku z czym zarzut z pkt 1 nadzwyczajnego środka zaskarżenia uznać należy za chybiony. Również chybiony okazał się zarzut z pkt 2 wywiedzionej kasacji. Sąd odwoławczy odniósł się do treści nagrania, na które w kasacji powołuje się skarżący wskazując Mimo, iż sąd odwoławczy nie odniósł się bezpośrednio do oceny zeznań świadka E. O. to wskazał na przyczyny braku podstaw do zakwestionowania prawdziwości zeznań funkcjonariuszy w sposób pozostający pod ochroną art. 7 k.p.k. (str. 9 uzasadnienia).

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego nie można skutecznie stawiać kategorycznego zarzutu naruszenia przepisów art. 433 i 457 k.p.k., gdy sąd odwoławczy nie rozważa każdego zarzutu z osobna. Istotne jest, by w orzeczeniu odnaleźć replikę na wszystkie zarzuty (tak: Postanowienie SN z 10.03.2017 r., V KK 6/17, LEX nr 2278337).Za całkowicie chybiony uznać należy zarzut z pkt 3 kasacji w którym skarżący pod pozorem zarzutu nieprawidłowej kontroli instancyjnej polemizuje ponownie z ustaleniami i oceną dowodów dokonaną przez sąd I instancji.

Sąd odwoławczy wskazał w treści uzasadnienia, iż niezależnie od powyższego, jakkolwiek sąd pierwszej instancji jasno tego nie wyartykułował, opierając uniewinniające oskarżoną A. D. rozstrzygnięcie na fakcie nieudowodnienia przez oskarżycielkę prywatną tezy wniesionego przez nią aktu oskarżenia należy zauważyć, że nawet gdyby oskarżona wypowiedziałaby zarzucane jej słowa, to i tak nie stanowiłby one podstawy do wydania wyroku skazującego, ponieważ jej wypowiedzi nie dotyczyły faktów tylko ocen. Sąd II instancji dokonał odmiennej od sądu I instancji oceny dowodów, nie dopuszczając się przy tym uchybień mogących stanowić o skuteczności kasacji.

Odnosząc się do znajdującej się w aktach sprawy opinii OZSS z 17 grudnia 2021 r. o której w treści kasacji pisze skarżący, to wskazać należy, że sąd odwoławczy miał prawo wyprowadzać na podstawie tej opinii wnioski istotne z perspektywy rozstrzygnięcia w rozpoznawanej przez siebie sprawie. Skarżący forsuje stanowisko, iż sąd I instancji błędnie przyjął, że oskarżona nie wypowiedziała w obecności funkcjonariuszy słów zarzucanych aktem oskarżenia pomijając jednak, iż w toku kontroli instancyjnej sąd odwoławczy dokonał odmiennej oceny materiału dowodnego prawidłowo dochodząc do wniosku, iż oskarżona wypowiadając słowa zarzucane jej aktem oskarżenia nie wypełnia swym zachowaniem ustawowych znamion przestępstwa z art. 212 § 1 k.k.Również chybiony okazał się ostatni z zarzutów kasacyjnych, bowiem Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił, że w ustalonym przedmiotowej sprawie stanie faktycznym zachowanie oskarżonej nie wypełniło znamion przestępstwa określonego w art. 212 § 1 k.k. Należy przypomnieć, że podniesienie zarzutu obrazy prawa materialnego możliwe jest – co do zasady – jedynie wówczas, gdy skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych, bowiem obraza ta może polegać na błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu, a także na niezastosowaniu określonego przepisu w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązkowe.

Ponieważ obraza prawa materialnego może być przyczyną zaskarżenia jedynie wtedy, gdy ma ona charakter samoistny, nie można mówić o jej wystąpieniu, gdy wadliwość orzeczenia wiązana jest z błędnymi ustaleniami faktycznymi przyjętymi za jego podstawę lub naruszeniem przepisów procesowych, jak w wywiedzionej kasacji uczynił skarżący. Tym niemniej stwierdzić należy, że brak jest podstaw do stwierdzenia, że sąd ad quem dopuścił się rażącego naruszenia prawa materialnego. Ocena prawna z tym związana i sposób procedowania przez Sąd I instancji nie budzi wątpliwości.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 i 3 k.p.k. [SOP][ms]