II KK 422/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 422/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie D.K. skazanego z art. 178a § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 listopada 2017 r., z urzędu kwestii związanej z obowiązkowym udziałem obrońcy z urzędu w rozprawie kasacyjnej na skutek kasacji Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt X Ka (…), na podstawie art. 79 § 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. uznać za uzasadnioną opinię biegłych lekarzy psychiatrów, że czyny przypisane skazanemu nie zostały popełnione w warunkach wyłączenia lub znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynów lub pokierowania swoim postępowaniem i że stan zdrowia psychicznego skazanego pozwala na udział w postępowaniu i prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny;

2. stwierdzić, że udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej nie jest obowiązkowy.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 15 lipca 2015 r. wyznaczono podejrzanemu wówczas D.K. obrońcę z urzędu, którym została radca prawny M.G.S.. Jako podstawę prawną tej czynności przywołano przepisy art. 79 § 1 pkt 3 i art. 81 § 1 k.p.k. W toku postępowania przygotowawczego dopuszczono dowód z opinii dwóch biegłych psychiatrów, w której sformułowano wnioski, że „stan psychiczny badanego, w czasie czynu, nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności rozpoznania znaczenia czynu ani zdolności pokierowania swoim postępowaniem (poczytalność badanego, w czasie czynu i postępowania procesowego, nie budzi wątpliwości).

Badany może brać udział w postępowaniu karnym, prowadzić obronę w sposób swobodny, samodzielny i rozsądny” (k – 55 – 57 akt sprawy). Orzekający w pierwszej instancji Sąd Rejonowy w W. stwierdził w uzasadnieniu swojego wyroku, że „podzielił opinię biegłych z zakresu psychiatrii, osób posiadających wymagane w tym zakresie kwalifikacje, które wydanie opinii poprzedziły stosownym badaniem. Opinia jest pełna, stanowcza, klarowana i wewnętrznie niesprzeczna. Jej wnioski są wyważone i należycie umotywowane. W kontekście jednoznacznych wniosków opinii Sąd nie miał podstaw, aby przyjąć, iż zachodzą jakiekolwiek wątpliwości, co do możności rozpoznania przez oskarżonego znaczenia i pokierowania przez niego postępowaniem w dniu 18 czerwca 2015 roku”.

Mimo zaistnienia przesłanek zawartych w art. 79 § 4 k.p.k. w postępowaniu instancyjnym nie wydano postanowienia, że udział obrońcy z urzędu nie jest obowiązkowy. Potrzeba rozstrzygnięcia tej kwestii zaktualizowała się w postępowaniu kasacyjnym. Stwierdzenie, że udział obrońcy w rozprawie kasacyjnej nie jest obowiązkowy nie stanowi przeszkody do uczestniczenia przez niego w tej czynności sądowej, co wynika z treści art. 84 § 1 k.p.k.as