Legislator Case Law & Legislation
II KK 415/24 AI generated

II KK 415/24 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 415/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego M. P. złożył wniosek o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. II KK 415/24 wskazując, że ze względu na uzyskanie statusu sędziego Sądu Najwyższego przez sędziego w konkursie z udziałem KRS ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw rozpoznanie przez SSN Igora Zgolińskiego niniejszej kasacji prowadziłoby do naruszenia standardu bezstronności sądu wskazanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust 1.

Legislator headnote

AI generated

art. 41 § 1 k.p.k, art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k; II KK 415/24 · Sąd Najwyższy: P. złożył wniosek o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. II KK 415/24 wskazując, że ze względu na uzyskanie statusu sędziego Sądu Najwyższego przez sędziego w konkursie z udziałem KRS ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw rozpoznanie przez SSN Igora Zgolińskiego niniejszej kasacji prowadziłoby do naruszenia standardu bezstronności sądu wskazanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust 1.

Keywords

AI generated
reopening of proceedings withdrawal of petition postponement of trial extension of proceedings prorogation of jurisdiction third-party claim procedure in attachment

Cited Legislation

AI generated
art. 41 § 1 k.p.k
wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego wyznaczonego do rozpoznania kasacji, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw rozpoznanie przez SSN Igora Zgolińskiego niniejszej kasacji prowadziłoby do naruszenia standardu bezstronności sądu wskazanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
(BSA I-4110-1/2020) wskazano wyraźnie, że „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
AI generated
IV KK 511/23
W dniu 24 marca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego M. S. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego od orzekania w sprawie o sygn. IV KK 511/23, zawisłej na skutek kasacji obrońcy wniesionej od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z dnia 3 sierpnia 2023 r. sygn. V Ka 127/23.Obrońca skazanego odwołując się do orzecznictwa krajowego i międzynarodowego kwestionującego status Krajowej Rady Sądownictwa, której skład ukształtowany został na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz.
II KO 110/24
Obrońca skazanego P.R., na podstawie art.
III KS 5/23
W postępowaniu prowadzonym przed Sądem Najwyższym na podstawie przepisów rozdziału 55a k.p.k., zainicjowanym skargą obrońcy oskarżonego na wyrok kasatoryjny Sądu Okręgowego w Szczecinie z 26 października 2022 r., sygn. akt IV Ka 1370/22, uchylający wyrok Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 30 maja 2022 r., sygn. akt II K 1077/21, obrońca oskarżonego M.S. złożył wniosek o wyłączenie wylosowanego do jej rozpoznania sędziego Sądu Najwyższego Igora Zgolińskiego. Opierając skargę o przepisy art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (dalej:
III KK 457/25
III KK 457/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie J.
III KK 452/23
Pismem z 6 lutego 2024 r. obrońca w imieniu skazanych D. L., I. S., B. K. wniósł o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania kasacji w sprawie zarejestrowanej w Sądzie Najwyższym pod sygn. III KK 452/23, wskazując, że zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie wydał sędzia R.P., z którym - jak wskazał - wiążą się szczególne kontrowersje, które powinny być rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy w składzie, w którym nie będzie znajdowała się osoba powołana na sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 415/24 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie D. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 lutego 2026 r. wniosku w przedmiocie wyłączenia sędziego wyznaczonego do rozpoznania kasacji, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wyłączyć SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania kasacji oskarżyciela prywatnego M. P. w sprawie o sygn. akt II KK 415/24.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego M. P. złożył wniosek o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. II KK 415/24 wskazując, że ze względu na uzyskanie statusu sędziego Sądu Najwyższego przez sędziego w konkursie z udziałem KRS ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o KRS oraz niektórych innych ustaw rozpoznanie przez SSN Igora Zgolińskiego niniejszej kasacji prowadziłoby do naruszenia standardu bezstronności sądu wskazanego w art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 6 ust 1.

EKPC oraz do wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Wskazał też na orzeczenia Sądu Najwyższego, w których doszło do uwzględnienia podobnych wniosków dotyczących sędziego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek okazał się zasadny, a zatem ujawniła się konieczność wyłączenia od orzekania SSN Igora Zgolińskiego w niniejszej sprawie. Okoliczności na nią wskazujące były przedmiotem obszernej analizy w uchwale składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. akt BSA I - 4110 - 1/20 (OSNKW 2020/2/7) oraz w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022, z. 6, poz. 22), a w zakresie statusu Krajowej Rady Sądownictwa także w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22.

Zachowują one swoją aktualność także na gruncie niniejszej sprawy. W uchwale trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/2020) wskazano wyraźnie, że „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.” Sąd Najwyższy argumentował w tym orzeczeniu, że „powołanie do Sądu Najwyższego jest zawsze pierwszym powołaniem na urząd w tym Sądzie, wymaga więc spełnienia szczególnych warunków i dochowania procedur, w których rzeczywiście można zweryfikować kompetencje kandydata, także z punktu widzenia jego cech istotnych dla zachowania niezawisłości i bezstronności.

Brak takiej weryfikacji i brak transparentności procesu powołania, którą charakteryzowały się przeprowadzone konkursy, tworzą stan niepewności i rodzą podejrzenia o polityczne motywacje decyzji nominacyjnych. Wyklucza to spełnienie obiektywnych warunków postrzegania tak nominowanych osób jako bezstronnych i niezawisłych. Tym bardziej, że chodzi o powołania do sądu ostatniej instancji, mającego kompetencję do uchylania prawomocnych orzeczeń sądowych i dokonywania wiążącej wykładni prawa, którego orzeczenia nie podlegają już efektywnej kontroli, pozwalającej na weryfikację, czy spełnione zostały warunki bezstronności i niezawisłości sądu, w składzie którego biorą udział osoby powołane na urząd sędziego Sądu Najwyższego w wadliwej procedurze.

Z tego powodu dochowanie najwyższych standardów w procesie powoływania na urząd jest decydujące dla oceny czy osoba, która to postępowanie przeszła, daje gwarancje niezawisłości i bezstronności Sądu Najwyższego, gdy orzeka ona w danym składzie tego Sądu.” Zatem w stosunku do osób powołanych na stanowiska sędziów Sądu Najwyższego nie ma potrzeby przeprowadzania tzw. testu niezawisłości, o którym mowa w cytowanej wyżej uchwale. Uchwała ta z powodów wskazywanych wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego zachowuje swoją moc i wiąże jego sędziów.

Z tych powodów postanowiono jak w sentencji. [J.J.][r.g.] ‎