Supreme Court awards defendant 1230 PLN legal aid costs, rejecting the second invoice due to lack of specific case reference.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the State Treasury to reimburse the defendant 1,230 PLN for legal aid costs incurred during the cassation proceedings. The defense attorney submitted two invoices totaling 4,305 PLN, but the court found the second invoice invalid because it lacked specific reference to the current case and was issued for a different matter. Consequently, the court awarded only the amount corresponding to the invoice explicitly linked to the Supreme Court proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 626 § 2 k.p.k.; Art. 37a ust. 2 Prawo o adwokaturze: The court may award costs of legal representation only for expenses directly incurred in the specific proceedings, requiring invoices to clearly identify the case and service date.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II KK 399/22 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie G. D. uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 160 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 lipca 2023 r. wniosku obrońcy G. D. o zasądzenie na rzecz G. D. kosztów zastępstwa adwokackiego poniesionych w niniejszej sprawie w postępowaniu przed Sądem Najwyższym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz G. D. kwotę 1230 (tysiąc dwieście trzydzieści) zł tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej ww. przez obrońcę z wyboru w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2023 r., II KK 399/22, Sąd Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wywiedzioną przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w Radomiu od wyroku Sądu Okręgowego w Radomiu z dnia 28 kwietnia 2022 r., sygn. akt V Ka 541/21, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Radomiu z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt II K 3000/19 i uniewinniającego G. D. od popełnienia zarzuconego mu czynu. Na rozprawie kasacyjnej G. D. był reprezentowany przez obrońcę z wyboru adwokata P. K., wykonującego obowiązki adwokata T.
B. na podstawie decyzji Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Radomiu wydanej w oparciu o art. 37a ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1184).W toku rozprawy kasacyjnej ani G. D. ani jego obrońca nie złożyli wniosku o zasądzenie na rzecz G. D. od Skarbu Państwa poniesionych przez niego kosztów procesu.O zasądzenie takowych kosztów, obrońca skazanego wystąpił natomiast pismem z dnia 20 czerwca 2023 r., w którym wniósł o „zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez oskarżonego G.
D. w sprawie niniejszej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym”.W piśmie została zawarta również informacja o treści: „G. D. z tytułu obrony swoich praw poniósł koszty w wysokości 4 305,00 zł, co dokumentują załączone do niniejszego wniosku faktury”. Do wniosku zostały załączone dwie faktury. Pierwsza z nich, o numerze […], została wystawiona w dniu 26 maja 2023 r. i opiewała na kwotę 1230 zł brutto za zastępstwo prawne przed Sądem Najwyższym. Jako jej wystawca została wskazana „Kancelaria Adwokacka adwokat P. K.”.
Druga faktura, o numerze […], opiewała na kwotę 3075 zł brutto za „zastępstwo prawne” i została wystawiona w dniu 20 lipca 2022 r. przez adwokata T. B. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek mógł być uwzględniony jedynie w zakresie kwoty 1230 zł, wynikającej z faktury nr […]. W dokumencie tym wyraźnie wskazano, że wymieniona w nim kwota jest kwotą za zastępstwo prawne przed Sądem Najwyższym, a adwokat P. K. w rzeczywistości reprezentował G. D. na rozprawie kasacyjnej. Wysokości zasądzonej na rzecz G. D. kwoty, żądanej z tytułu „kosztów zastępstwa procesowego poniesionych przez oskarżonego G.
D. w sprawie niniejszej w postępowaniu przed Sądem Najwyższym”, nie mogła natomiast wyznaczać faktura o numerze […]. Zarówno data jej wystawienia, jak i ogólnikowość zawartych w niej zapisów nie pozwala bowiem na uznanie jej za odnoszącą się do wskazanych wyżej kosztów poniesionych w sprawie II KK 399/22.Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia. [SOP][ms]