II KK 390/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 390/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś w sprawie A.K. skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 sierpnia 2016 r., sygn. VIII K (…), utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. II AKa (…), na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku UZASADNIENIEW kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego A.K., obrońca wniósł o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 29 sierpnia 2016 r., sygn. akt:

VIII K (…), utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 lutego 2017 r., II AKa (…).W uzasadnieniu wniosku, jego autor podniósł, że wniosek jest uzasadniony w świetle rażących uchybień prawa zawartych w zaskarżonym wyroku, a wskazanych w nadzwyczajnym środku zaskarżenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Na wstępie należy podkreślić, że samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i powoływanie się w nim na rażące naruszenie prawa, nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń.

Konieczne jest bowiem zaistnienie wyjątkowych względów pozwalających na ustalenie, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Istnienia takich względów w rozpoznawanej sprawie obrońca jednak nie wykazał. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że mimo charakteru podniesionych zarzutów, nie zachodzą wobec skazanego wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.Z tych względów Sąd orzekł, jak na wstępie.as