II KK 381/17 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 381/17 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Stępka‎SSN Józef SzewczykProtokolant Marta Brylińska w sprawie J. S.‎skazanego z art. 178a § 1 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu - w trybie art. 535 § 5 k.p.k.‎w dniu 5 grudnia 2017 r.,‎kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego‎od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt VIII K (...), uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w W., wyrokiem nakazowym z dnia 6 marca 2012 r., w sprawie o sygn. akt VIII K (...), skazał J. S. za czyn z art. 178a § 1 k.k. na karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 5 stycznia 2016 r.Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wywiódł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego – art. 502 § 1 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 kwietnia 2016 r., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego w postępowaniu nakazowym, kary grzywny w wysokości przekraczającej przewidzianą w tym przepisie, tj. powyżej 100 stawek dziennych.

Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja Prokuratora Generalnego, z uwagi na swoją oczywistą zasadność, podlegała uwzględnieniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić się należy ze skarżącym, że Sąd Rejonowy wydając wyrok nakazowy, w sposób rażący naruszył dyspozycję art. 502 § 1 k.p.k. Przepis ten określa zarówno rodzaj kar jakie może orzec sąd w wyroku nakazowym, jak też ich wysokość, w tym górny pułap grzywny, który do dnia 15 kwietnia 2016 r. wyznaczał na poziomie do 100 stawek dziennych albo do 200.000 złotych.

Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku nakazowym wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, a więc w wysokości przekraczającej maksymalną dopuszczalną granicę sankcji określoną w art. 502 § 1 k.p.k. Niezastosowanie się do tego przepisu w zakresie górnej granicy orzeczonej kary grzywny miało istotny wpływ na treść wyroku, ponieważ konsekwencją tego uchybienia było poniesienie przez oskarżonego dolegliwości, której w postępowaniu nakazowym nie powinien był ponieść.W tej sytuacji Sąd Najwyższy zobowiązany był do uwzględnienia nadzwyczajnego środka zaskarżenia w sprawie J.

S..Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku. r.g.