Legislator Case Law & Legislation
II KK 378/18 AI generated

II KK 378/18 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 378/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. skierował do Sądu Rejonowego w W., w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego D.W. za to, że w okresie od dnia 16 maja 2016 r. do 30 czerwca 2016 r., w bliżej nieokreślonym miejscu w W., uporczywie nękał A. O., działając w ten sposób, że wykonywał na jej numer telefonu połączenia, wysyłał smsy, nachodził w miejscu zamieszkania i w miejscu pracy oraz wysyłał na jej adres e-mailowy wiadomości, przez co wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotne naruszenie prywatności, tj. za przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i wymierzenie uzgodnionej z oskarżonym kary 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz orzeczenie środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną A.

Legislator headnote

AI generated

art. 535 § 5 k.p.k, art. 335 § 1 k.p.k, art. 35 § 1 k.k, art. 43 § 1 k.k, art. 343 k.p.k, art. 13 § 1 k.k; II KK 378/18 · Sąd Najwyższy: oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów.Sąd Rejonowy w W., wyrokiem z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt. II K […], uwzględniając na posiedzeniu wniosek prokuratora, uznał D. W. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, wyczerpującego znamiona art. 190a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. skazał go na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, a na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. orzekł w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną A.

Keywords

AI generated
intimidation lawsuit provocatory action insufficiently substantiated threat unsolicited observations private criminal prosecution allegations of abuse

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 5 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 335 § 1 k.p.k
skierował do Sądu Rejonowego w W., w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego D.W.
art. 35 § 1 k.k
art. 43 § 1 k.k
41a § 1 i 4 k.k., środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji gdy przepis art. 43 § 1 k.k.
art. 343 k.p.k
Nienależyte wywiązanie się przez Sąd Rejonowy z obowiązków kontrolnych wynikających z art. 343 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, brak ten nie może być sanowany w drodze stosowania art. 13 § 1 k.k.w.
art. 343 § 3 k.p.k
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2017 r., V KK 375/16, Lex nr 2237431).Stwierdzone uchybienie musiało zatem skutkować uchyleniem zaskarżonego kasacją wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania – celem skorygowania wady wniosku prokuratora w trybie art. 343 § 3 k.p.k.
art. 343 § 7 k.p.k
lub też postąpienia zgodnie z treścią art. 343 § 7 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
VIII K 976/20
Przepis art. 190a § 1 kk penalizuje zachowanie sprawcy, który przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusz jej prywatność. Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonego, który przyznał się do zarzucanego mu czynu (k. 146 – 147, 169 – 170) oraz zeznań świadka M. O. (2) (k. 1 – 3, 6 – 7, 94 - 95), a także wydruków korespondencji e-mailowej (k. 8 – 14, 82 - 86), wydruków z rejestru połączeń (k. 15) i wydruków wiadomości sms (k. 96 – 119) w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wskazuje, że oskarżony w okresie od 23 listopada 2019 roku do 14 kwietnia 2020 roku w T. uporczywie nękał M. O. (1) w ten sposób, że wielokrotnie wbrew jej woli dzwonił na jej numer telefonu, wysyłał wiadomości tekstowe sms, pisał e-maile, przez co wzbudził u M. O. (1) uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność i tym samym w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 190a § 1 kk
II K 1046/21
Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.
II K 302/21
WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 302/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. B. I. W okresie od 12 lutego 2021 roku do 22 lutego 2021 roku w G. uporczywie nękał A. T. poprzez wielokrotne telefonowanie do niej z Aresztu Śledczego w S. w którym odbywał karę 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 190a§1 kk na szkodę A. T. orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 22 czerwca 2020 r. II K 127/20, czym wzbudził u A. T. uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność tj. o czyn z art. 190a§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. P. B. w okresie od 12 lutego 2021 roku do 22 lutego 2021 roku w G. uporczywie nękał A. T. poprzez wielokrotne telefonowanie do niej z Aresztu Śledczego w S. w którym odbywał karę 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 190a§1 kk na szkodę A. T. orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 22 czerwca 2020 r. II K 127/20. 2. Swoim zachowaniem oskarżony wzbudził u A. T. uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność. 3. Poczytalność oskarżonego. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - załączniki do zawiadomienia - odpis wyroku - dokumentacja z AŚ w S. - protokół oględzin i odtowrzenia wraz z załącznikami - zeznania A. T. - dokumentacja medyczna - opinie pisemna i ustna k. 232- 232v, 64-65, 50-51 k. 233- 233v, 14 k. 2-9 k. 17-18, 19 k. 21-24 k. 44-45, 46,43 k. 233- 233v, 14 k. 40, 75-89, 93, 96-98 k. 132- 137, 247v- 248v 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) --------------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty -------------------- 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. 2. 3. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. T. - załaczniki do zawiaodmienia - odpis wyroku - dokumentacja z AŚ w S. - protokół oględzin i odtowrzenia wraz z załacznikami - zeznania A. T. - dokumentacja medyczna - opinie pisemna i ustna - w części, w jakiej przyznaje, że 2-3 krotnie kontaktował się telefonicznie z aresztu śledczego z pokrzywdzoną, w czasie kiedy odbywał karę pozbawienia wolności za popełnienie podobnego czynu na jej szkodę na mocy wyroku nakładającego na niego zakaz kontaktowania się z A. T.- korespondują z pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami, jakim Sąd nadał walor wiarygodności, podobnie jak wyjaśnienia oskarżonego w jakich utrzymuje, iż jego zachowania były wynikiem ogromnej miłości wobec pokrzywdzonej i niemożnością pogodzenia się z jej odejściem, a co miało wpływ nie tylko na podejmowane przez niego decyzje, ale także jego stan psychiczny w jakim znalazł się po rozstaniu z pokrzywdzoną - od początku konsekwentne, tworzące jasny, spójny obraz sytuacji - korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego w zakresie, w jakim Sąd nadał im walor wiarygodności - uzupełnione poprzez okoliczności wynikające z zapadłych przeciwko oskarżonemu dwóch innych wyroków- dowody te wskazują na niejako konsekwentne działanie oskarżonego, który nie mogąc się pogodzić z rozstaniem z A. T. szukał nieustannie, na wszelkie sposoby kontaktu z pokrzywdzoną - relacja zdana przez pokrzywdzoną a obrazująca determinację oskarżonego w swoich działaniach niejako zbieżna jest z wyjaśnieniami oskarżonego, który wprost podał, że podejmowane przez niego działania - jakkolwiek umniejszał ich wagę i częstotliwość nawiązywania kontaktu z pokrzywdzoną- wynikały z ogromnej miłości wobec pokrzywdzonej i niemożnością pogodzenia się z jej odejściem, a co miało wpływ nie tylko na podejmowane przez niego decyzje, ale także jego stan psychiczny w jakim znalazł się po rozstaniu z pokrzywdzoną - zeznania pokrzywdzonej jednoznacznie wskazują na konsekwencję działania oskarżonego, jego motywację i określony cel- a co tworzy logiczny obraz sytaucji, utrwalony obraz postępowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej, na co wskazują także wyjaśnienia samego oskarżonego w zakresie, w jakim Sąd dał im wiarę - korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej oraz dokumentacją nadesłaną z AŚ w S., uzupełniajac te dowody - brak zastrzeżeń Sądu - orzecznia wydane przez uprawnione organy - niekwestionowane przez strony - niekwestionowana przez strony - brak podstaw, by odmówić wiary temu dowodowi - sporządzony przez uprawniony organ - niekwestionowany przez strony - brak powodów, by odmówić wiary tym dowodom, a z których wynika, że w okresie objętym zarzutem z numerów telefonów, do jakich miał dostęp oskarżony, na numer telefonu pokrzywdzonej odnotowano łącznie 76 kontaktów w postaci czy to połączeń telefonicznych czy wiadomości sms - znajdują oparcie w okolicznościach niniejszej sprawy - oskarżony w okresie 10 dni kontaktował się z pokrzywdzoną 76 razy, a mając na uwadze, że przebywał wówczas w areszcie śledczym, przy uwzględnieniu, iż wcześniej także dopuścił się przestępstwa nękania na jej szkodę - przekonywujące i uzasadnione - nie budzi zastrzeżeń Sądu - niekwestionowana przez strony - wydana przez specjalistów w swoich dziedzinach, rzetelna, kompleksowa - pełna, jasna, odpowiada na wszystkie pytania związane ze sprawą - uwzględnia całokształ okoliczości sprawy, w tym przebieg leczenia i stan zdrowia oskarżonego wynikający ze zgromadzonej dokumenatacji medycznej - dokonywane przez obronę i oskarżonego próby podważenia sposobu wydania opinii i zawartych w niej wniosków nie znajdują przekonywującego uzasadnienia, przy czym na marginesie zauważyć należy, że wobec oskarżonego wydawane były także na potrzeby wcześniej prowadzonych wobec niego postępowań w tożsamych sprawach opinie sądowo- psychiatryczne z okresów następujących po sobie, w jakich P. B. miał dopuszczać się przestępstw nękania na szkodę A. T. ( kserokopie w aktach sprawy), które sporządzone były przez innych biegłych i zawierały zbieżne wnioski co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego i jego poczytalności. Choć powyższe nie może przesądzać o wartości dowodowej opinii wydanej w tej sprawie, to jednak w świetle zarzutów podnoszonych przez obronę i samego oskarżonego- zasługuje na uwagę. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - w zakresie w jakim przyznaje, że z aresztu śledczego kontaktował się telefonicznie jedynie 2-3 razy z pokrzywdzoną uznać należy za niewiarygodne i stanowiące jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej - w tej części wyjaśnienia odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - twierdzenia oskarżonego, jakoby pozstałe połączenia do pokrzywdzonej - jak wynika z zebranych dowodów ponad 70- mające miejsce w okresie objętym zarzutem, były wykonywane przez innych skazanych, którym oskarżony przekazał numer telefonu pokrzywdzonej - gołosłowne, nie znajdujące oparcia w żadnym z zebranych dowodów, przy czym mając na uwadze, że przedmiotowe skazanie jest trzecim przeciwko oskarżonemu, a dotyczącym przestępstwa nękania A. T. m. in. poprzez wykonywanie do niej połączeń telefonicznych - każe dodatkowo sceptycznie odnieść się do tych wyjaśnień 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. P. B. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 190a§1 kk - oskarżony - okresie od 12 lutego 2021 roku do 22 lutego 2021 roku w G. uporczywie nękał A. T. poprzez wielokrotne telefonowanie do niej z Aresztu Śledczego w S. w którym odbywał karę 1 roku pozbawienia wolności za czyn z art. 190a§1 kk na szkodę A. T. orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 22 czerwca 2020 r. II K 127/20. Wyżej opisane zachowania oskarżonego wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszyły jej prywatność. Oskarżony zdawał sobie sprawę z tego, że pokrzywdzona nie życzy sobie żadnych kontaktów z nim, a mimo to nie zaprzestał swoich zachowań. Oskarżony wielokrotnie, bo 76 razy, kontakując się telefonicznie z pokrzywdzoną- niepokoił ją w ten sposób i dręczył. Nękanie to miało charakter uporczywy albowiem sprawca ponawiał swoje zachowania mimo wyraźnego sprzeciwu pokrzywdzonej i powtarzanych przez nią żądań zaprzestania tych zachowań. Zachowanie oskarżonego miało wyraz zdecydowanego uporu i charakteryzowało się szczególną intensywanością, przy czym nie bez znacznia dla tej oceny pozostaje fakt, że oskarżonemu " nie przeszkadzało" nawet to, że jest w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności za podobne przestępstwo na szkodę tej samej pokrzywdzonej. O uporczywym zachowaniu sprawcy świadczyło z jednej strony jego szczególne nastawienie psychiczne, wyrażające się w nieustępliwości nękania, tj. trwaniu w swego rodzaju uporze, mimo próśb i upomnień pochodzących od pokrzywdzonej o zaprzestanie przedmiotowych zachowań, z drugiej natomiast strony – dłuższy upływ czasu, przez który sprawca je podejmował. Zważywszy na okoliczności sprawy, zdaniem Sądu 10-dniowy okres, w jakim oskarżony aż 76- krotnie kontaktował się z pokrzywdzoną mimo, że miał ku temu ograniczne możliwości wynikajace z faktu pozostawania w areszcie śledczym - stanowi wyczerpanie przesłanek występku z art. 190a§1 kk. Skutkiem zachowania się oskarżonego było wytworzenie u pokrzywdzonej uzasadnionego poczucia zagrożenia i istotne naruszenie jej prywatności. Mając na uwadze w/w skazanie oskarżonego za przestęstępstwo z art. 190a §1 kk popełnione przez oskarżonego na szkodę A. T. - zachowanie oskarżonego będące przedmiotem niniejszego postępowania wywołało u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, a więc lęk i obawę, że mogą ją spotykać dalsze ujemne konsekwencje ze strony P. B. albowiem nie zaprzestał on kontaktów z pokrzywdzoną nawet będąc w areszcie śledczym. Powodowało to obniżony stan psychiczny pokrzywdzonej, jej zdenerowanie i przekładało się na codzienne funkcjonowanie A. T.. Zważywszy, że oskarżony w określony sposób kontynuował swoje przestępcze zachowania wobec pokrzywdzonej- istotnie natruszał jej prywtaność, wpływał na jej życie osobiste, albowiem nie pozwałał na to, by pokrzywdzona nie tylko "odcięła się"od tego, co przeżywała w związku z wcześniejszymi przestępczymi zachowaniami oskarżonego, to jeszcze wzbudzał kolejne jej lęki. Powyższe wskazuje jednoznacznie, że oskarżony działał świadomie, celowo i z pełną peremdytacją. Wina umyślna - także w świetle opinii - nie budzi wątpliwości. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --------------- 3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ---------------- 3.4. Umorzenie postępowania --------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania -------------------- 3.5. Uniewinnienie ----------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ----------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. B. 1 I. - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań nękania A. T., w konsekwencji "uprzykrzając" jej życie, - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzając w niej strach, zagrożenie, - nie można akceptować sytuacji takiego zachowania oskarżonego, który w imię źle pojętej miłości powodował, iż pokrzywdzona, odebierała jego zachowanie jako wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę - zachowanie oskarżonego jednoznacznie świadczy, że za nic miał zapadły przeciwko niemu wyrok, na mocy którego odbywal karę pozbawienia wolności za takie samo przestępstwo popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej -nie można akceptować sytuacji, w której oskarżony, nie mogąc się pogodzić z odejściem A. T., podejmuje kroki, by wzbudzić w pokrzywdzonej wszechogarniające zagrożenie, odbiera jej możliwość "normalnego" funkcjonowania w społeczeństwie, "osacza" pokrzywdzoną -podkreślić należy na szczególną determinację oskarżonego w realizacji swojego celu, który "znalazł sposób", by utrzymać kontakt z pokrzywdzoną nawet z zza murów aresztu śledczego - na podkreślenie zasługuje okoliczność, że pokrzywdzona w żaden sposób nie prowokowała oskarżonego, wyraźnie i wielokrotnie dała mu do zrozumienia, że nie życzy sobie z nim jakichkolwiek kontaktów, a co oskarżony zupełnie ignorował - w ocenie Sądu orzeczona kara spełni cele w zakresie prewencji zwłaszcza szczególnej, ale także i ogólnej, że wpłynie na oskarżonego wychowawczo i poprawczo, przy uwzględnieniu jako okoliczności obciążajacej karalności P. B. nie tylko przed popełnieniem tego czynu - przeciwko oskarżonemu zapadł także wyrok skazujący go na kolejną karę pozbawienia wolności za taki sam czyn także popełniony na szkodę tej samej pokrzywdzonej, za przestępstwo nękania w okresie od 18 lipca 2020 r. do 13 września 2020 r., a co jest kolejnym dowodem na to, iż oskarżony jest sprawcą niepoprawnym - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed zamachami na jej dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzoną orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej A. T. na odległość mniejszą niż 100 ( sto) metrów przez okres 8 lat oraz zakaz kontaktowania się z pokrzywdzoną A. T. bezpośrednio i pośrednio za pomocą środków teleinformatycznych przez okres 8 lat 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu Przytoczyć okoliczności ---------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Brak dowodów na to, iż zachowanie oskarżonego wzbudzało w pokrzywdzonej poczucie poniżenia- stąd dokonana przez Sąd zmiana opisu czynu. Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonego, zachowanie P. B. nie wyczerpało znamion przestępstwa z art. 244 kk, polegającego na naruszeniu zakazu sądowego kontaktowania się z pokrzywdzoną, orzeczonego moca wyroku w sprawie IIK 127/20, albowiem zgodnie z art. 43§2a kk - okres, na który orzeczono zakazy, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Z uwagi na sytuację majątkową oskrżonego - bez majątku, obecnie odbywa karę pozbawienia wolności wobec czego ma ograniczone możliwości zarobkowania - zwolniono go od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych w myśl postanownień art. 624§1 kpk 8. PODPIS
II K 525/20
Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 525/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 378/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 października 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)‎SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)‎SSN Zbigniew PuszkarskiProtokolant Marta Brylińska w sprawie D. W.skazanego z art. 190a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 25 października 2018 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w W.z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt II K […], uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w W. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. skierował do Sądu Rejonowego w W., w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego D.W. za to, że w okresie od dnia 16 maja 2016 r. do 30 czerwca 2016 r., w bliżej nieokreślonym miejscu w W., uporczywie nękał A. O., działając w ten sposób, że wykonywał na jej numer telefonu połączenia, wysyłał smsy, nachodził w miejscu zamieszkania i w miejscu pracy oraz wysyłał na jej adres e-mailowy wiadomości, przez co wzbudził u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotne naruszenie prywatności, tj. za przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i wymierzenie uzgodnionej z oskarżonym kary 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie oraz orzeczenie środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną A.

O. oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów.Sąd Rejonowy w W., wyrokiem z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt. II K […], uwzględniając na posiedzeniu wniosek prokuratora, uznał D. W. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, wyczerpującego znamiona art. 190a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. skazał go na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, a na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. orzekł w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną A.

O. oraz zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów.Wyrok nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się z dniem 18 listopada 2016 r.Od powyższego wyroku kasację na korzyść D. W. wywiódł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 343 § 6 i 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora i wydaniu na posiedzeniu wyroku skazującego D. W. za przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. i orzeczeniu uzgodnionej z oskarżonym kary 8 miesięcy ograniczenia wolności oraz, na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k., środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zakazu zbliżania się do niej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji gdy przepis art. 43 § 1 k.k. obliguje sąd do określenia okresu obowiązywania zakazu z art. 39 pkt 2b k.k. od roku do lat 15.W konkluzji kasacji Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Zaskarżony wyrok został wydany z rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego wskazanych w kasacji.Nie ulega bowiem wątpliwości, że ze względu na zakres uzgodnień między prokuratorem a oskarżonym oraz treść wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionej z oskarżonym kary i środka karnego, z którym oskarżyciel publiczny wystąpił do sądu, w realiach niniejszej sprawy nie zachodziły przesłanki do jego uwzględnienia. Uszło uwagi Sądu Rejonowego, że prokurator, wnioskując o orzeczenie zakazów wymienionych w art. 39 pkt 2b k.k., które zgodnie z art. 43 § 1 k.k. mają charakter terminowy i orzeka się je w latach, w wymiarze od roku do 15 lat, nie wskazał okresu obowiązywania proponowanych zakazów, a kwestia ta nie była przedmiotem uzgodnień między nim a oskarżonym.W tym stanie rzeczy wniosek prokuratora nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż zaaprobowanie przedstawionych w nim propozycji prowadziło do rażącego naruszenia art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k. przez orzeczenie środka karnego w sposób bezterminowy.

Powinno to zostać dostrzeżone przez Sąd Rejonowy w ramach kontroli wniosku, której celem jest sprawdzenie, czy przedstawione przez prokuratora propozycje pozostają w zgodzie z uprzednimi ustaleniami stron, a także czy nie są sprzeczne z przepisami prawa materialnego. Wypełnienie tego obowiązku umożliwiłoby Sądowi podjęcie próby konwalidowania wniosku prokuratora, którego treść leżała u źródła wady powielonej w zaskarżonym wyroku, poprzez uzależnienie jego uwzględnienia od dokonania w nim przez prokuratora wskazanej przez siebie zmiany, zaakceptowanej przez oskarżonego.

Pamiętać trzeba, że wprawdzie przepisy Kodeksu karnego przewidują możliwość orzeczenia zakazu, o którym mowa w art. 39 pkt 2b k.k. dożywotnio, ale - co w świetle art. 41a § 3 k.k. uznać należy za oczywiste – warunki dopuszczające podjęcie takiego rozstrzygnięcia nie zachodziły w sprawie oskarżonego D. W.. Nienależyte wywiązanie się przez Sąd Rejonowy z obowiązków kontrolnych wynikających z art. 343 k.p.k. doprowadziło do wydania wyroku obciążonego rażącym i mającym istotny wpływ na jego treść naruszeniem prawa materialnego, polegającym na pominięciu określenia czasu trwania orzeczonych zakazów w sytuacji, gdy należało je orzec w wymiarze od roku do lat 15.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, brak ten nie może być sanowany w drodze stosowania art. 13 § 1 k.k.w. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2017 r., V KK 375/16, Lex nr 2237431).Stwierdzone uchybienie musiało zatem skutkować uchyleniem zaskarżonego kasacją wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania – celem skorygowania wady wniosku prokuratora w trybie art. 343 § 3 k.p.k. lub też postąpienia zgodnie z treścią art. 343 § 7 k.p.k. Mając na uwadze powyższe argumenty, orzeczono jak w sentencji.