Legislator Case Law & Legislation
II KK 37/23 AI generated

Supreme Court dismissed defense lawyer's VAT claim, ruling it violated constitutional equality by favoring state-funded counsel.

Case Number II KK 37/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to add 23% VAT to the state-funded defense lawyer's fee awarded in a prior judgment. The defense lawyer argued that a clear VAT clause was necessary to issue an invoice for the claimed amount. The court held that applying VAT would require reverting to unconstitutional regulations that previously discriminated against state-funded counsel, thereby violating the principle of equality.

Legislator headnote

AI generated

art. 626 § 2 k.p.k.; art. 32 ust. 1 Konstytucji RP: The Supreme Court cannot apply VAT to state-funded defense fees when doing so would necessitate reinstating unconstitutional regulations that discriminated between private and state-appointed lawyers, as this would violate the constitutional principle of equality.

Keywords

AI generated
state-funded defense VAT on legal fees constitutional equality Supreme Court jurisdiction unconstitutional regulation

Cited Legislation

AI generated
art. 626 § 2 k.p.k.
art. 32 ust. 1 Konstytucji RP
W wyniku tej kontroli uznał, że przepis ten naruszał zasadę równości, o której mowa w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, różnicując w sposób nieusprawiedliwiony sytuację obrońcy z wyboru oraz obrońcy z urzędu.
§ 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.
§ 11 ust. 2 pkt 6 oraz § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
akt ‎II KK 37/23, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 626 § 2 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt I KZP 5/23
postanowienie Sądu Najwyższego z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt I KZP 5/23).W konsekwencji, wobec uznania powyższego przepisu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości za niezgodny z Konstytucją, rozstrzygnięcie w sprawie zostało oparte o przepisy § 11 ust.
AI generated
IV KK 216/23
Supreme Court orders VAT reimbursement for state-funded defense following Constitutional Court ruling on fee equality.
V KK 393/23
Supreme Court orders partial reimbursement of defense lawyer's fees for cassation appeal excluding VAT.
IV KK 190/23
Supreme Court dismisses defense lawyer's request for additional state-funded legal aid costs after conviction. Defense lawyer argues for new cost calculation based on private rates. Court rejects this as procedurally inadmissible because the convicted person must bear all state-paid costs. The decision upholds the principle that defense actions cannot shift state expenses to the accused. Keywords: legal aid costs; procedural inadmissibility; state funding; defense lawyer; Supreme Court ruling. Situation_en: My client is a convicted defendant who lost a Supreme Court appeal and was ordered to pay court costs, including the state's portion for public legal aid. My defense lawyer submitted a request to the Supreme Court to issue a supplementary ruling, asking the state to reimburse her additional fees calculated at private rates instead of the standard public aid rates. The lawyer cited recent Constitutional Court rulings claiming the old cost rules are unconstitutional. However, the opposing party and the court argue that the defendant must bear all costs, including those paid by the state, and that the lawyer's request to shift these expenses to the state is a procedural violation. What can I do? Is this possible?
II KZ 48/21
Supreme Court dismisses appeal on defense costs as procedurally inadmissible due to lack of statutory basis in cassation proceedings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 37/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie B. D. , po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej 3 października 2024 r. wniosku adw. P. H. - obrońcę z urzędu skazanego B. D. o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z 15 lutego 2024 r. w przedmiocie kosztów obrony oskarżonego w postępowaniu kasacyjnym świadczonej z urzędu, ‎w zakresie VAT p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie, Sąd Najwyższy wyrokiem z 15 lutego 2024 r., sygn. akt ‎II KK 37/23, na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. H. - Kancelaria Adwokacka w W. 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz obronę oskarżonego świadczoną z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.Pismem z 16 września 2024 r. ustanowiony z urzędu obrońca skazanego B.

D. wniósł o uzupełnienie zasądzonego na jego rzecz wynagrodzenia w kwocie 2400 zł za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz obronę oskarżonego świadczoną z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w pkt 2 wyroku Sądu Najwyższego z 15 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt ‎II KK 37/23 o stawkę 23% VAT, ponieważ dla zrealizowania wystawionej przez wnioskodawcę faktury opiewającej na kwotę 2400 zł + 23% VAT „niezbędny jest w tym zakresie jednoznaczny zapis w w/w wyroku, którego obecnie nie ma.”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 626 § 2 k.p.k., jeżeli w orzeczeniu kończącym postępowanie ‎w sprawie nie zamieszczono rozstrzygnięcia o kosztach, jak również gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości lub rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wykonawczego, orzeczenie w tym przedmiocie wydaje odpowiednio sąd pierwszej instancji, sąd odwoławczy, a w zakresie dodatkowego ustalenia wysokości kosztów także referendarz sądowy właściwego sądu.Sąd Najwyższy, zawierając w wyroku z 15 lutego 2024 r. rozstrzygnięcie ‎o kosztach obrony świadczonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, dokonał rozproszonej kontroli konstytucyjności § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

W wyniku tej kontroli uznał, że przepis ten naruszał zasadę równości, o której mowa w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, różnicując w sposób nieusprawiedliwiony sytuację obrońcy z wyboru oraz obrońcy z urzędu. Stwierdzenie przez sąd niekonstytucyjności przepisów, na podstawie których należało orzec o kosztach pomocy prawnej świadczonej przez adwokata z urzędu, obligowało do odstąpienia od ich stosowania i umożliwiało uwzględnienie stawek należnych adwokatowi działającemu z wyboru (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 grudnia 2023 r., sygn. akt I KZP 5/23).W konsekwencji, wobec uznania powyższego przepisu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości za niezgodny z Konstytucją, rozstrzygnięcie w sprawie zostało oparte o przepisy § 11 ust. 2 pkt 6 oraz § 11 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.

U. z 2023 r., poz. 1964), gdzie stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie kasacji wynosiła 1200 zł, a za obronę oskarżonego świadczoną z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym – 1200 zł, w sumie 2400 zł. Zastosowanie tych, korzystniejszych dla obrońcy z urzędu, przepisów nie pozwalało na powiększenie tak określonej kwoty o VAT, w tym celu, bowiem należałoby powrócić do stosowania przepisów uznanych za niekonstytucyjne, gdyż tam tylko rzeczony obowiązek był uregulowany.Poza tym zasądzenie kosztów w takiej wysokości stawiałoby obrońcę z urzędu w korzystniejszej sytuacji niż ta, w której znalazłby się obrońca z wyboru.

Stąd zasądzona kwota odpowiada obowiązującym w momencie orzekania przepisom oraz uwzględnia konstytucyjną zasadę równości. [J.J.][ms] ‎