Legislator Case Law & Legislation
II KK 360/23 AI generated

II KK 360/23 · Sąd Najwyższy

Case Number II KK 360/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W dniu 7 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 939/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 614/21.W wyniku losowania w dniu 16 sierpnia 2023 r. do rozpoznania tej sprawy został wyznaczony SSN Ryszard Witkowski.W dniu 29 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego - adwokat B. C. - o wyłączenie sędziego SN Ryszarda Witkowskiego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności, wynikające przede wszystkim z uzyskania statusu sędziego Sądu Najwyższego w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa w składzie ukształtowanym nowelą z 2017 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 41 § 1 k.p.k, art. 45 ust. 1 Konstytucji, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k; II KK 360/23 · Sąd Najwyższy: W piśmie tym obrońca podniosła argumenty związane z pełnieniem wcześniej przez Pana Ryszarda Witkowskiego funkcji prokuratora, następnie dotyczące orzekania przez sędziego Ryszarda Witkowskiego w Izbie Dyscyplinarnej SN oraz związane z przejściem do orzekania w Izbie Karnej Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Keywords

AI generated
recusal of public prosecutor retained defence counsel official defense counsel postponement of trial lack of prosecutorial standing declining of jurisdiction

Cited Legislation

AI generated
art. 41 § 1 k.p.k
akt II K 614/21, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
Oznacza to, że wykładnia ta powinna umożliwiać także kontrolę tego, czy w konkretnej sprawie nie dochodzi do naruszenia standardu niezależności i bezstronności gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a na gruncie prawa polskiego, jako bęzwzględna przyczyna odwoławcza w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
III KK 120/24
Pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r.
IV KK 99/26
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy S.
II KK 351/23
W dniu 1 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego K. H. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II AKa 351/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt IV K 414/21.Kasacja ta, zarejestrowana w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt II KK 351/23, została przydzielona do rozpoznania – zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracami Izby Karnej z dnia 16 sierpnia 2023 r. – sędziemu R. W. W dniu 8 września 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego K.
III KK 232/24
W dniu 16 maja 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego D. G. od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt II Ka 289/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Jarosławiu z dnia 1 września 2023 r., sygn. akt II K 996/22.W wyniku losowania w dniu 22 maja 2024 r. do rozpoznania tej sprawy został wyznaczony SSN Antoni Bojańczyk. W dniu 19 czerwca 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego, adwokata B. R., o wyłączenie SSN Antoniego Bojańczyka na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. i art. 42 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności i art. 45 Konstytucji RP od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności, wynikające przede wszystkim z uzyskania przez Pana Antoniego Bojańczyka statusu sędziego Sądu Najwyższego w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa w składzie ukształtowanym nowelą z 2017 r.
III KK 157/24
Obrońca skazanego K. J. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 6 listopada 2023 r., sygn. akt III KK 157/24, częściowo zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Oświęcimiu z dnia 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 1108/20. Kasacja obrońcy skazanego została zarejestrowana w repertorium pod sygn. III KK 157/24 i zgodnie z kolejnością wpływu zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Karnej z dnia 4 kwietnia 2024 r. sprawę przydzielono SSN Markowi Siwkowi. We wniosku z dnia 9 kwietnia 2024 r. obrońca skazanego K.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

II KK 360/23 POSTANOWIENIE Dnia 3 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2023 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie skazanego J. S., wniosku obrońcy skazanego – adwokat B. C. - o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Ryszarda Witkowskiego od rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. akt II KK 360/23 wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 939/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 614/21, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Ryszarda Witkowskiego od udziału w sprawie o sygnaturze akt II KK 360/23.

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy skazanego J. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 14 września 2022 r., sygn. akt IX Ka 939/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 614/21.W wyniku losowania w dniu 16 sierpnia 2023 r. do rozpoznania tej sprawy został wyznaczony SSN Ryszard Witkowski.W dniu 29 sierpnia 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego - adwokat B. C. - o wyłączenie sędziego SN Ryszarda Witkowskiego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. od rozpoznania niniejszej sprawy z uwagi na wątpliwości co do jego bezstronności, wynikające przede wszystkim z uzyskania statusu sędziego Sądu Najwyższego w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa w składzie ukształtowanym nowelą z 2017 r.

W piśmie tym obrońca podniosła argumenty związane z pełnieniem wcześniej przez Pana Ryszarda Witkowskiego funkcji prokuratora, następnie dotyczące orzekania przez sędziego Ryszarda Witkowskiego w Izbie Dyscyplinarnej SN oraz związane z przejściem do orzekania w Izbie Karnej Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek obrońcy zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia sędziego decyduje między innymi ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą w realiach sprawy takie okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego.Pan Ryszard Witkowski na urząd sędziego Sądu Najwyższego został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym według przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, a więc w procedurze kwestionowanej przez obrońcę.

Sąd Najwyższy podkreślał w swoim orzecznictwie, że sama okoliczność wzięcia przez konkretną osobę udziału w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa w wadliwym konstytucyjnie składzie ukształtowanym na podstawie w/w ustawy, nie stanowi automatycznego powodu do stwierdzenia, że zachodzi uzasadniona wątpliwość co do obiektywnej i subiektywnej bezstronności takiej osoby w rozpoznawaniu spraw. Wykładni art. 41 § 1 k.p.k. należy dokonywać w taki sposób, aby zapewnić skuteczną ochronę prawa strony do rozpoznania konkretnej sprawy przez niezależny i bezstronny sąd.

Oznacza to, że wykładnia ta powinna umożliwiać także kontrolę tego, czy w konkretnej sprawie nie dochodzi do naruszenia standardu niezależności i bezstronności gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 EKPC. Zgodnie z wyrokiem ETPC z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce (skarga nr 43447/19), interpretującym standard „niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą” w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC, udział w procesie powoływania w Polsce sędziów takiego organu, jakim jest Krajowa Rada Sądownictwa, w składzie ukształtowanym nowelą z 2017 r. (w efekcie czego organ ten nie jest niezależny od władzy wykonawczej i ustawodawczej) powoduje, że skład orzekający, w który wchodzi osoba tak powołana na urząd sędziego, nie stanowi w konkretnej sprawie niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 16 września 2021 r., I KZ 29/21, OSNK 2021, z. 10, poz. 41; 13 października 2021 r., II KO 30/21, LEX nr 3520480).

Sąd Najwyższy badając w trybie art. 41 § 1 k.p.k. wniosek o wyłączenie sędziego winien mieć na względzie także stanowisko Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i uwzględniać fakt, że orzeczenie wydane przez skład sądu z udziałem osób powołanych na stanowisko sędziego w procedurze nominacyjnej prowadzonej przed Krajową Radą Sądownictwa wadliwie ukształtowanej na podstawie w/w ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., będzie obciążone wadą traktowaną przez ETPCz jako naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, a na gruncie prawa polskiego, jako bęzwzględna przyczyna odwoławcza w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Należy też mieć na uwadze fakt, że sędzia Ryszard Witkowski został pierwotnie powołany na stanowisko sędziego w Izbie Dyscyplinarnej, która była organem powiązanym administracyjnie z Sądem Najwyższym, jednak sama nie miała statusu sądu w rozumieniu konstytucyjnym (por. uchwała trzech połączonych Izb Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA 1-4110-1/2020, OSNKW 2020, z. 2, poz. 7; uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, OSNK 2022, z. 6, poz. 22). Zależność od władzy politycznej tego organu budziła zastrzeżenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co w jego ocenie mogło powodować także w przekonaniu jednostek uzasadnione wątpliwości co do niezawisłości i bezstronności tej Izby.

W rezultacie Trybunał uznał, że Izba Dyscyplinarna nie jest sądem w rozumieniu prawa europejskiego (por. wyrok TSUE z dnia 15 lipca 2021 r., C-791/19, przeciwko Polsce). Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia.[SOP][ms]