II KK 36/14 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt II KK 36/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 12 marca 2014 r.,‎sprawy M. S.,‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 30 sierpnia 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ł.‎z dnia 25 lutego 2013 r., p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIEKasacja obrońcy okazała się być bezzasadna w stopniu oczywistym.W kasacji zarzucono:1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 85 k.k. polegającą na zaniechaniu orzeczenia wobec M. S. kary łącznej w stosunku do wszystkich spełniających warunki do połączenia kar wymierzonych na mocy wyroków jednostkowych objętych orzeczeniem w przedmiocie wyroku łącznego, pomimo istnienia ku temu warunków, co w rezultacie doprowadziło do umorzenia postępowania na podstawie art. 527 k.p.k. w zakresie wyroku Sądu Rejonowego w K., który został orzeczony z warunkowym zawieszeniem wykonania kary i wobec tego niezastosowanie w stosunku do skazanego art. 89 k.k., który daje możność wydania wyroku łącznego z warunkowym zawieszeniem jego wykonania;2.rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 410 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i 4 k.p.k. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, w szczególności w zakresie opinii kuratora sądowego o skazanym, które potwierdzają pozytywną prognozę kryminologiczno- społeczną, co skutkowało przyjęciem przeciętnej opinii o skazanym wbrew materiałom zgromadzonym w aktach sprawy i odrzuceniem przez Sąd przyjęcia zasady pełnej absorpcji a tym samym oparcie się przez Sąd przy wydaniu orzeczenia jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla skazanego, przy całkowitym pominięciu okoliczności korzystnych.Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o uchylenie orzeczeń Sądów I i II instancji oraz zwrot do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.Przede wszystkim zauważyć należy, że autor kasacji zdaje się nie do końca poprawnie postrzegać rolę nadzwyczajnego środka zaskarżenia, jakim jest kasacja. W szczególności przypomnieć wypada, że kasacja jest środkiem zaskarżenia służącym kontroli poprawności postępowania odwoławczego i zasadniczo niedopuszczalne jest podnoszenie w kasacji uchybień, które miały miejsce w postępowaniu przed sądem I instancji. Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie w żadnym zakresie nie odnosi się do wad postępowania odwoławczego, przede wszystkim zaś zmierza do ponownego zakwestionowania prawidłowości stanowiska Sądu meriti, w tym dokonanych tam ustaleń faktycznych.

Zważyć jednak należy, że postępowanie kasacyjne nie może stanowić powtórzenia postępowania odwoławczego i nie jest swego rodzaju „trzecią instancją”, która służyć ma kolejnemu weryfikowaniu poprawności zapadłych orzeczeń. Tymczasem wszystkie bez wyjątku zarzuty podniesione w kasacji są wiernym powtórzeniem zarzutów podniesionych przez obrońcę w apelacji. Wszystkie one zostały należycie rozważone przez Sąd odwoławczy, o czym świadczy treść uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego – Sąd Najwyższy nie widzi potrzeby powtarzania zawartej tam argumentacji.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.