II KK 351/24 · Sąd Najwyższy

II KK 351/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie M. K. skazanego z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu 17 września 2024 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z 6 marca 2024 r., sygn. akt II AKa 40/22, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 42/17, postanowił nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

W kasacji wywiedzionej w sprawie skazanego M. K. obrońca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, wskaując na „doniosłość podniesionych podstaw kasacyjnych, a także nieodwracalne skutki, jakie może wywołać wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie w stosunku do skazanego (…).”Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność.Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że zawarta w kasacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego. W tej sytuacji, respektując wyrażoną w art. 9 § 1 i 2 k.k.w. zasadę bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, Sąd Najwyższy orzekł jak ‎w dyspozytywnej części postanowienia (art. 532 § 1 k.p.k. a contrario). [J.J.][ms] ‎